"تحول خواهی" اصولگرایان در مسلخ انتخابات ؟!

کد خبر: 30065
سابقه "تحول" در استراتژی و سازوکار انتخاباتی اصولگرایان به ظهور ائتلاف "آبادگران" در انتخابات دوره دوم شورای شهر(1381) بازمی گردد، اصولگرایان با آرایش جدید سیاسی و تحت عنوان ائتلاف آبادگران به رقابت شورای شهر دوم و مجلس هفتم گذاشتند و توانستند موفق شوند. یکی از راهبردهای موثر که در آن مقطع بکار گرفته شد و پاسخ مناسبی هم گرفت عبارت بود از "جابجایی نیروهای مقدم و به اصطلاح "ویترینی" در جناح راست و رو آمدن نیروهای جوان تر این جریان و ایجاد یک نمای جدید سیاسی" با این راهبرد، نیروهای سنتی و قدیمی جریان اصولگرا که نامزدهای دائمی و همیشگی این جریان در انتخابات های مختلف بودند ( والبته ثابت شده بود دارای ظرفیت رای محدودی هم هستند) بیشتر به ایفای نقش ریش سفیدی و حل اختلافات و حتی کسب اعتبار و مقبولیت برای لیست جدید آبادگران مشغول شدند و از بازیگری مستقیم(مثل سابق) خودداری کردند. اما به نظر می رسد، در آستانه انتخابات مجلس هشتم شورای اسلامی، این راهبرد موفق به صورت "وارونه" در حال اجرا باشد، به این معنی که نیروهای قدیمی این جریان در حال تلاش برای چیدن آرایش جدیدی در کل جریان اصولگرا، برای حضور دوباره و مستقیم خود در قدرت و هماهنگی سایرین با آنها هستند، هرچند که نمی توان حق فعالیت و حضور سیاسی را برای گروهها و احزاب سیاسی نفی کرد، ولی این سازوکار فعلی چندان جذاب و کارآمد به نظر نمی رسد (رای نیاوردن یکی از چهره های شاخص این جریان در انتخابات میاندوره ای اخیر مجلس با وجود تبلیغات فراوان و اجماع های گوناگون قابل تامل است) به نظرمی رسد نشانه هایی حاکی از سیطره و تسلط "تشکیلات-سابقه" بر واقعیت های سیاسی ( یعنی بدون در نظر گرفتن "مخاطب پذیری" این تصمیمات پشت پرده) در جریان اصولگرا در حال ظهور است، شاید از آفت های گروههای اصولگرا، سرمایه گذاری اغراق آمیز روی تصمیمات پشت پرده باشد.
مراجعه و بازبینی در مورد عملکرد و سرانجام شورای موسوم به هماهنگی نیروهای انقلاب در انتخابات نهم ریاست جمهوری که نامزد نهایی آن تنها توانست یک میلیون رای کسب کند، هم عبرت آموز خواهد بود، این در حالی بود که دو نامزد دیگر جریان اصولگرا(احمدی نژاد، قالیباف) بدون این حمایت ها و ائتلاف ها چون به شرایط واقعی و گفتمان های مورد پسند مردم نزدیک تر بودند، بسیار بهتر توانستند آرای مردم را کسب کنند. ضمن اینکه اصولگرایان نباید فراموش کنند که ائتلاف سراسری و یکپارچه، اصولا برای جریان "غایب از قدرت" جذاب و رای ساز است و مردم و به خصوص طیف خاکستری آن را می پسندند، براین اساس، بروز و حضور تکثرهای واقعی (البته هدایت شده ) در درون جریان اصولگرا ،خود می تواند جذاب ترین راهکار انتخاباتی برای اصولگرایان باشد. در جریان رقابت های شورای شهر سوم(آذر 85) سازوکار انتخاباتی اصولگرایان در یکی از "واقعی ترین" و "مخاطب پذیرین" اشکال خود قرار داشت و این یکی از دلایل پیروزی آنان شد.
اما در شرایط فعلی، تلفیق اشتیاق طیف قدیمی تر برای بازیگری مستقیم وتکرار تجربه های گذشته، در کنار عزم و اراده جدی هواداران دولت دکتر احمدی نژاد برای حضور در این ائتلاف و سازوکار، شرایط خاصی را رقم زده است که کم کم آثار خود را نشان می دهد. هواداران دولت، برخلاف گذشته، که شرکت در درون سازوکارهای حزبی و تشکیلاتی را دوست نمی داشتند و عدم وابستگی و بی اعتنایی به احزاب را افتخار خود می شماردند! اینک پرچمدار ائتلاف و وحدت اصولگرایان شده اند(برگزاری جلسات اخیر در نهاد ...یکی از نشانه های این تغییر تاکتیک بود)؛ تلفیق این دو می تواند یکی از ضعیف ترین موقعیت ها را برای لیست انتخاباتی اصولگرایان رقم بزند. تغییر تاکتیک هواداران دولت در قبال اصولگرایان، بسیار طبیعی است، آنان به دنبال سرشکن کردن هزینه های سیاسی عملکرد دولت بین اصولگرایان هستند و این در حالی است که بسیاری از انتقادات منطقی و اصولی از عملکرد دولت، اولین بار و با شجاعت توسط طیف جوان و منتقد در جریان اصولگرایی بیان شد ولی با اجرای این تاکتیک، عملا فرصت طلایی بهره گیری منطقی و شرافتمندانه از این انتقادات به رقیب دوم خردادی تقدیم می شود و کل سرمایه اجتماعی و سیاسی جریان اصولگرا خرج حمایت غیرمنطقی از دولت می شود. مساله دیگر این است که این شرایط در مجموع ، در جامعه یک تبلیغ و تلقی "دولتی" را از لیست نهایی اصولگرایان(ولو اینکه در ارائه آن انواع ریش سفیدی ها بکار رفته باشد) رقم خواهد زد و رقبای اصلاح طلب هم روی این مساله(دولتی بودن لیست) مانور خواهند داد و البته صاحبنظران آگاه می دانند که چنین لیست هایی معمولا از ضعیف ترین موقعیت ها برخوردار هستند
۰

دیدگاه تان را بنویسید

 

تازه های سایت