اخراج یکی از مدیران رادیو جوان
۲۴ تیر ۱۳۸۶ امروز شنيدم که وحيد يامينپور را از مديريت گروه جوان و انديشه شبکه راديويي جوان برکنار کردهاند. اساماس که زدم، تاييد کرد. هرچند که هنوز فرصت نشده، ريز ماجرا را بپرسم. تا آنجا که ميدانم، آقاي گيل آبادي و راديو جوان، دو موي دماغ اساسي داشتند که با تدبير آقاي خجسته، يکي پس از ديگري برطرف شدند: يکي آقاي خيامي و ديگري وحيد خودمان. آقاي خيامي آنقدر گردنش کلفت بود و هست ـ همينجا مراتب ارادتم را به ايشان ابراز ميکنم! ـ که نميتوانستند به همين راحتي برکنارش کنند. براي همين به اين فوقليسانس جامعهشناسي، پيشنهاد رياست شبکه راديويي در حال تاسيس تجارت را دادند تا آنقدر سرش در کتابهاي اقتصادي و اعداد و ارقام رياضي گرم شود که از خاصيت بيفتد. (همين را البته نه به اين صراحت، به ايشان عرض کردهام.) حريف اول که بهدر شد، با خيال راحت آمدند سراغ وحيد يامينپور خودمان. که پشتش به جايي گرم نبود و خودش بود و استعداد و ذوق و شور جوانياش. حالا خيال راديو جوان راحت است. نه مدير گروه مخالفي دارند و نه نفوذياي که نفاساتشان را از محفلهايشان بيرون بکشد و نه منتقدي که مثل بقيه آنتن دستش باشد و نه دهها چيز ديگر.
برکناري وحيد، خيلي چيزها را نشان ميدهد. اينکه آقايان چقدر قدرت تحمل مخالف را دارند! اينکه خودشان هرچه ببافند و تهمت بزنند و تمسخر کنند، چيزي نباشد اما چند دقيقه مخالفشان مجال سخنگفتن نداشته باشد. همين چند دقيقه پيش داشتم براي پاياننامهام فرمايشهاي حضرت آقا را مرور ميکردم که درباره آزادي مطبوعات فرمودهاند: «توقع دشمن اين است كه قلمزنان جريان فرهنگي وابستهي به استكبار، هرچه ميخواهند بنويسند و قلمزنان طرفدار نظام و جناح و جريان اسلامي، به آنها جواب ندهند! توقعشان اين است! اگر جواب دادند، ميگويند: «آزادي نيست. شما ما را مرعوب كرديد!» اين، آن فضايي است كه دشمن به وجود ميآورد.» (21/5/1371) «الخير في ما وقع!» لینک مطلب
دیدگاه تان را بنویسید