از مركز تحقيقات استراتژيك رياست جمهوري تا حلقه كيان
با استعفاي آيت الله موسوي خوئيني ها و حضور دکتر حسن روحاني در مقام اين مرکز، وي تمام پروژه هايي را که از نظر خود نامتعارف مي ديد متوقف کرد. کار فکري در محافل ديگري نيز صورت مي گرفت. شايد بيشترين توليد فکر در آن دوره حول و حوش مجله کيان انجام مي شد.
عليرضا علوي تبار به بررسي همكاري هاي حلقه كيان و مركز تحقيقات استراتيك رياست جمهوري پرداخت . به گزارش « فردا »، عليرضا علوي تبار در گفتگو با روزنامه اعتماد با بيان اينكه دوره رونق و نشاط مرکز تحقيقات استراتژيک، عمر و دوام چندان طولاني نداشت گفت : در واقع اين دوره رونق به دوران کوتاه رياست آيت الله موسوي خوئيني ها بر اين مرکز باز مي گشت. وي افزود : در دوران رياست خوئيني ها از افرادي با ديد باز براي حضور در اين مرکز دعوت شد و چون کار عاجلي نيز نداشته و قرار بر پاسخگويي به سوالات روزمره نبود، امکان انجام برخي پروژه ها و تحقيقات فراهم شد. اين کار چندان دوامي نيافته و با استعفاي آيت الله موسوي خوئيني ها و حضور دکتر حسن روحاني در مقام اين مرکز، وي تمام پروژه هايي را که از نظر خود نامتعارف مي ديد متوقف کرد. علوي تبار افزود : کار فکري در محافل ديگري نيز صورت مي گرفت. شايد بيشترين توليد فکر در آن دوره حول و حوش مجله کيان انجام مي شد. وي در پاسخ به اينكه آيا منظورش همان «حلقه کيان» معروف است، گفت : بله، البته نمي دانم تا چه حد مي توان اين اصطلاح را به کار برد ولي به هر حال در مجموعه دوستان فعال در کيان - که بخشي
نيز با مجموعه فعال فکري مرکز تحقيقات استراتژيک مشترک بودند - نيز کار فکري زيادي صورت مي گرفت. علوي تبار فعاليت هاي اين مركز را اينگونه توصيف نمود كه : در مرکز تحقيقات استراتژيک بخش عمده يي از وقت ما صرف پاسخ به اين سوال مي شد که ايران از چه مشکلاتي رنج مي برد. در واقع شناخت مسائل ايران در دستور کار قرار داشت. براي شناخت اين مسائل نيز طبعاً احتياج به يک زاويه نگاه وجود داشت. پس از مدتي همه ما به اين نتيجه رسيديم که بايد از زاويه «توسعه همه جانبه» به مسائل ايران نگريسته و توسعه، تنها به توسعه اقتصادي خلاصه و محدود نشود و توسعه فرهنگي، توسعه سياسي و توسعه اجتماعي نيز در نظر گرفته شود. در اين راستا نوعي تقسيم کار صورت گرفته و هر معاونت به آسيب شناسي وضعيت موجود از زاويه يکي از اين ابعاد توسعه پرداخته بود. معاونت انديشه اسلامي نيز همين کار را در حوزه آسيب شناسي آن انجام داده که دکتر کديور در شهر قم مسووليت آن را برعهده داشتند. اينها معاونت هاي دوره رياست آقاي خوئيني ها بوده و پس از حضور آقاي روحاني در مرکز، فعاليت آنها نيز متوقف شد، نه از نظر صوري بلکه از نظر محتوايي و جريان و برنامه ريزان همه چيز تغيير کرد.
اما به اين نکته نيز بايد اشاره کنم که اساساً در آن دوره راه افتادن يک جريان براي انجام اصلاحات در ذهن کسي شکل نگرفته بود. فقط مي دانستيم که ايران با مشکلاتي رو به رو است که بايد براي آن راه حل هايي انديشيده و يافت شود. وي ادامه داد : ما به اين نکته رسيده بوديم که بايد با گفت و گو به اين راه حل دست يابيم. به همين دليل سعي بر آن بود تا يک فضاي باز در مرکز تحقيقات استراتژيک ايجاد شده و با گشودن در به روي افرادي که تا پيش از آن از سوي هيچ يک از نهادهاي دولتي دعوت نشده بودند، امکان طرح نظرات آنان فراهم شد و سعي نيز بر آن بود تا با استفاده از ظرفيت هاي مرکز اين افراد دچار مشکلاتي اعم از شغلي يا امنيتي نيز نشوند. وي افزود : عده يي به صورت جمعي در قالب کيان و عده يي به صورت فردي در مکان هاي مختلف به فعاليت هاي خود تداوم بخشيدند اما واقعيت امر اين است که هيچ طرحي براي ايجاد اصلاحات وجود نداشت يعني فرصت و مجال آن داده نشد که در آن به صورت بسيار پخته تر و اساسي تر، امکان برنامه ريزي وجود داشت. اينکه برخي دوستان معتقد به پيش بيني نکردن پيروزي در دوم خرداد هستند امر درستي است. علوي تبار در ادامه اظهار داشت : نياز به
توسعه سياسي در درون حاکميت تنها توسط بخشي از نيروهاي مدرني که از دل جناح چپ نظام برآمده بودند احساس مي شد. در واقع اين نتيجه در ميان ما حاصل شده بود که برابري در عرصه اقتصادي بدون حداقلي از برابري در عرصه سياسي امکان پذير نيست. به علاوه اينکه شيوه تصميم گيري در کشور را در کمال تاسف غيرموثر و فاقد توانايي لازم براي حل مشکلات دانسته و در مجموع يک گروه خاصي به ضرورت توسعه سياسي به معناي دموکراتيزاسيون پي برده بودند. وي در ادامه افزود : در واقع توسعه سياسي معنايي به جز گذار به سمت دموکراسي ندارد. درخصوص آقاي هاشمي، در رفتارها و سخنان ايشان حداقل تا دوره نهم انتخابات رياست جمهوري، دلالتي بر تمايل به توسعه سياسي ديده نشد. البته شخصيت آقاي هاشمي به دليل آنکه از شخصيت بسيار باز و با اعتماد به نفس بالايي برخوردار است، از انتقادات و زده شدن حرف هاي ديگران و طرح نظرات مختلف نگراني ندارد اما اين امر به معناي موافقت با توسعه سياسي نيست. در واقع بايد گفت که شخصيت هاشمي به او امکان تحمل و مداراي بيشتري را مي دهد اما اين امر بيش از آنکه از چارچوب ذهني و تئوريک وي ناشي شود از شخصيت خاص او نشأت مي گيرد.
دیدگاه تان را بنویسید