مجلس ششم و تلفن مشکوک سیاسی

کد خبر: 30858
درست شش سال پیش بود که مجلس ششم باید از بین شش نفر حقوقدانی که آقای هاشمی شاهرودی معرفی کرده بود ، سه نفر را برای عضویت در شورای نگهبان انتخاب کند . این تنها فرصت تاثیر گذاری مجلس ششم بر مهم ترین نهاد ناظر بر انتخابات بود . برای درک اهمیت موضوع می توانیم به حجم و شدت اختلاف بین مجلس ششم و شورای نگهبان بر سر یک عبارت کوتاه و مشهور به نام "نظارت استصوابی" اشاره کرد. قانون اساسی در خصوص نحوه معرفی و انتخاب حقوقدانان عضو شورای نگهبان ، دارای نقص مهمی است ، بدین شکل که معرفی افراد حق رئیس قوه قضائیه و رای دادن و یا رای ندادن هم حق مجلس است و در شرایطی که گرایش های سیاسی حاکم بر دو مرجع مذکور متفاوت ویا حتی متضاد باشد ، می تواند انسدادی پیش آید ودقیقا" در شش سال پیش همین مشکل پیش آمد . تنها راه حل در اینگونه موارد رایزنی قبلی و تعامل دو طرف است که متاسفانه هیئت رئیسه مجلس ششم ، بی اعتنا به این فرصت تاریخی ، تا لحظه معرفی شش کاندیدا ، به موضوع نپرداخته بود . زمانی که کاندیداها معرفی شدند ، تازه هیئت رئیسه و فراکسیون اکثریت متوجه موضوع شده و خود را مغبون یافتند . صبح روزی که قرار بود انتخاب حقوقدانان به رای گذاشته شود ، فراکسیون اکثریت تصمیم گرفت که فقط به آقای عزیزی رای بدهد که اتفاقا" نامناسب ترین فرد در بین آنان از زاویه منافع اصلاح طلبان بود . من به آقایان میردامادی ،نبوی و مزروعی تاکید کردم که می توانیم به یک انتخاب نسبی دست بزنیم و حد اقل به آقای میر محمد صادقی هم رای بدهیم و بعد بر سر نفر سوم با آقای شاهرودی گفتگو کنیم و سوال کردم که اگر بعد ازرای ندادن مجلس ، آقای شاهرودی افراد جدیدی معرفی کند که از نظر ما نا مناسب تر باشند آنوقت چه کنیم ؟ و گفتم به عقیده من این کار انجام می شود و ما پشیمان خواهیم شد . ولی اکثریت دوستان نظرشان بر رای ندادن قرار گرفت و فقط آقای عزیزی رای آورد . آقای شاهرودی عصر همانروز لیست جدیدی را معرفی کرد و این لیست جدید آنقدر بلحاظ سیاسی با اصلاح طلبان فاصله داشت که همان اتفاقی که پیش بینی می شد افتاد و دوستان علاقمند شدند که به همان افراد معرفی شده قبلی رای بدهند . جلسه بعد از ظهر مجلس تشکیل شد و قبل از رسمیت و قرائت نامه جدید آقای شاهرودی، دوستان در جلسه غیر رسمی و غیر علنی بحث کرده و مدعی بودند آقای شاهرودی حق پس گرفتن لیست قبلی را نداشته و اکنون مجلس می تواند بین باقی مانده لیست قبلی و افراد لیست جدید ، دو نفر را انتخاب کند . جلسه ساعت چهار بعد از ظهر تشکیل شده بود و من با بیست دقیقه تاخیر وارد و متوجه مباحث شدم . پس از چند دقیقه و هنگامی که مرحوم عبائی خراسانی قصد داشت از همین نظر دفاع کند ، یادداشتی که بعدا" معلوم شد حسین کروبی ، مسئول دفتر ریاست مجلس برای پدر فرستاده بود ، به دست آقای کروبی داده شد و ایشان خطاب به آقای عبائی گفتند :" آقای عبائی بنشیند که مشکل حل شد و آقای شاهرودی تماس گرفته و نظر مجلس را پذیرفته اند." با ادای این جملات توسط رئیس مجلس بی اختیار چند نفر از چهار گوشه مجلس فریاد زدند : آقا کار مرعشی است !! ولی آقای کروبی به حق نپذیرفت و گفت آقا ، حسین از دفتر نامه را فرستاده و بلافاصله زنگ رسمیت مجلس به صدا در آمد و با رسمیت جلسه ، اسامی هشت نفر قرائت و مجلس وارد رای گیری شد . در لحظات پایانی شمارش آرا ، ناگاه آقای حداد عادل که آنزمان رئیس فراکسیون اقلیت بود ، گوشی تلفن همراه را به آقای کروبی داد تا رئیس قوه قضائیه این بار نه از طریق دفتر و منشی ها، که مستقیما" به رئیس مجلس اعلام کند که پیام قبلی که ظاهرا" با استفاده از شبکه تلفن سیاسی و با نام آقای محمدی رئیس دفتر آقای شاهرودی به آقای حسین کروبی ابلاغ شده بود ، جعلی و نادرست است . آقای کروبی پس از شنیدن سخنان آقای شاهرودی با عصبانیت گفت : چی ؟!!! مگر می شود ؟!! ما رای گیری کرده ایم . ولی ایشان چاره ای نداشت ، جز آنکه زنگ غیر رسمی شدن جلسه را بنوازد ، تا در غیبت خبرنگاران، بتواند به همکاران نماینده مشکل پیش آمده را توضیح دهد . دوباره جلسه غیر رسمی و غیر علنی شد و ریاست محترم توضیح داد که با دفتر تماس گرفته و پذیرفته اند و حال می گویند که تلفن جعلی بوده است . جمع زیادی از نمایندگان بر اساس سوابق مشابهی که از شوخی های من داشتند ، داد زدند که گفتیم: کار مرعشی است . بهر حال بعد از این رفت و بر گشت دیگر کسی حال جدل نداشت و رای گیری بر اساس آخرین لیست انجام و هیچکدام از افراد رای نیاوردند . بعد از این ایستادگی مجلس موضوع با اعلام رئیس قوه قضائیه خدمت مقام معظم رهبری ، معضل تشخیص داده شد و به مجمع رفت و با تصویب مجمع فقط برای یک نوبت ملاک انتخاب حقوقدانان اکثریت نسبی حاضران تلقی شد . اما آن فریادهای شوخی نمایندگان که می گفتند : کار مرعشی است و سوابق شوخی ها، کار دست من داد ، البته من هم بی تقصیر نبودم زیرا در پاسخ دوستان می گفتم : کار من نیست ولی به کسی غیر از من هم نمی آید . روز بعد آقای شاهرودی طی حکمی بازرسی کل کشور را مامور کرد تا به کم و کیف تلفن سیاسی رسیدگی کند و این شد آغاز یک ماه دغدغه فکری برای من . بررسی فیلم جلسه ، کنترل تلفن های سیاسی ،کنترل لیست تلفن های مبایل من ،بازجوئی کارکنان دفتررئیس مجلس و چند نوبت گفتگو ی مفصل با من ، نتوانست عاملان آن ماجرا را شناسائی کند بنظر من همان کس یا کسانی که این کار را کرده بودند با درست کردن شایعه ، "کار مرعشی است ،" مسئولان رسیدگی کننده را منحرف کردند . روزی به آقای کروبی گفتم : فردی که در این دنیا خیلی شوخی می کرد، به رحمت خدا رفت . شبی یکی از دوستانش او را در خواب دید و از او سوال کرد اوضاع آن دنیا چطور است ؟ گفت خیلی بد است و اضافه کرد همه شوخی های من را جدی گرفته اند . به آقای کروبی گفتم خداوند انتقام همه کسانی که در طول سالها آنانرا سرکار گذراشته بودم را از من گرفت و ظاهرا در همین دنیا همه شوخی های من را جدی گرفته اند . هنوز پس از شش سال دوستان از من می پرسند بالاخره کار شما بود یا نه؟ و من می گویم : هروقت معلوم شد کندی را کی کشته ، مشخص خواهد شد تلفن مشکوک سیاسی کار کی بوده است . لینک مطلب
۰

دیدگاه تان را بنویسید

 

تازه های سایت