عرض حال نمایندگی!
چندی پیش برای کاری به یکی از نمایندگان مجلس زنگ زدم. لطف کرد و پس از چندی خبر داد که پیگیری کرده و احتمالا کار به سرانجام رسیده است. وقتی موضوع را دنبال کردم دیدم دستگاه مربوطه توصیه نماینده محترم را اصلا به حساب نیاورده است! به او مجددا موضوع را اطلاع دادم از سر استیصال جوابی داد که درواقع کنه مطلب بود. گفت ما در حد یک کارمند مجلس هستیم و به ویژه در این روزهای پایانی عمر مجلس، بیش از این کاری از ما بر نمی آید. بر صداقتش درود فرستادم اگرچه بر فرط ضعف و ناتوانی اش به عنوان یک شهروند که او مفتخر به نمایندگی ماست از عمق دل تاسف خوردم. البته این ضعف یک فرد نیست متاسفانه باید گفت وقتی مجلس در راس امور نباشد حال و روز نمایندگانش نیز بهتر از این نخواهد بود. در این بین آنچه بر اندوه می افزاید عنوان پر مسوولیت نمایندگی مردم است که از معنایی که باید واجد آن باشد تهی گشته است. دیروز دیدم پاره ای نمایندگان نسبت به عدم اجرای مصوبه مجلس درباره بنزین اعتراض داشتند ولی حتی موفق به طرح اعتراضشان در خانه خود یعنی مجلس نشدند چه رسد به اینکه بخواهند چیزی را هم تغییر دهند، سهل است که دولت نیز کار خود را ادامه خواهد داد. آنچه
در این بین البته بیش از گذشته از دست رفته می نماید مفهوم نمایندگی مردم است. و موضوع البته بیش از حدود این نمونه هاست. نمایندگان مجلس باید صادق و شجاع باشند. افرادی که بتوانند بر سر حقوق مردم بی باکانه ایستادگی کنند. اینکه از چه جناحی باشند در درجه بعدی از اهمیت قرار دارد. کمیت این افراد هم چندان مهم نیست حتی یک نفر با روحیات مدرس کافی است که مجلسی را زنده و پویا نگاه دارد. قرار بوده در مجلس ما مدرس الگوی نمایندگی باشد، پس چرا اینقدر از او فاصله داریم؟! فکر نمی کنم پاسخ این پرسش چندان ناروشن باشد. هست؟! لینک مطلب
دیدگاه تان را بنویسید