شايد رها كنم...
کامران نجف زاده
سلام.پسرم من خيلي نگرانم.نگرانم تو چرا شب ها تا از راه مي رسم خوابت مي برد و صبح ها تا از در مي زنم بيرون تازه بيدار مي شوي... پسرم من دوست ندارم تو هم مثل من مستاجر باشي...شايد يك ماموريت بلندمدتي چيزي رفتم.نگرانم اينجور كه تو مي خندي دلت براي من اصلا تنگ نشود. پسرم روز خبرنگار بود.اما از تمام اين دويدن ها فقط فاصله اي بين ما مي افتد و گاهي مردمي كه نمي توانم برايشان كار بيشتري كنم.من مي خواهم خودم را براي تو خرج كنم.شايد مثل روزي كه پدرم تمام قناري هايش را رها كرد چون من به مامان گفته بودم كه بابا جوجو هايش را بيشتر از من دوست دارد... قشنگ گوش كن... شايد من تمام دلبستگي هاي شغلي ام را بخاطر تو رها كردم... لینک مطلب
دیدگاه تان را بنویسید