دفاعیات وقیحانه عامل تعطیلی شرق
باورهای من متفاوت با شرق است. اگر شرق می خواست در ارتباط با فرهنگ با من مصاحبه کند قبول نمی کردم. فرهنگ، خود را تبدیل به محل عمل کرده است به گفتگو پا نمی دهد.روزنامه شرق، با من، به عنوان شاعر گفتگو کرده است . واقعیت این است که همراه من منطقی حرکت می کند که می تواند.
ساقی قهرمان، در وبلاگ خود ازعملکرد خود دفاع و در مورد مصاحبه خود توضیحاتی ارائه داده است. به گزارش خبرنگار « فردا »، ساقی قهرمان متن زیر را در وبلاگ خود منتشر کرده است که این متن جهت تنویر افکار عمومی منتشر می شود: «باورهای من متفاوت با شرق است. اگر شرق می خواست در ارتباط با فرهنگ با من مصاحبه کند قبول نمی کردم. فرهنگ، خود را تبدیل به محل عمل کرده است به گفتگو پا نمی دهد. اما موضوع مصاحبه ادبیات بود. باورهای ما در ادبیات هم با هم متفاوت است اما ادبیات هنوز محل گفتگو باقی مانده است. امکان بحث و توضیح می دهد. من عقایدم را در جواب پرسش های مطرح شده، در مورد شعر خودم و شاعری که من هستم، توضیح دادم. احتمال می دادم نظری که من در موارد مورد بحث در مصاحبه داده بودم در هفته ی بعد در همان روزنامه توسط همان خبرنگار، یا نویسندگان دیگر نقد بشود، که این کاری است معمول. نظری مطرح می شود و نقد می شود. روزنامه ی شرق، با من، به عنوان شاعر گفتگو کرده است و نظر من را در مورد زبان زنانه به چالش کشیده است. من توضیح داده ام. اگر شرق معظم را فرهنگ حاکم بر مطبوعات ایران تعطیل نکرده بود چه بسا که این روزنامه امکان نقد نظریات مرا
در صفحات خود برای نویسندگان و خوانندگانش ایجاد می کرد و در نتیجه واویلای زیادی به جا نمی ماند. خبرنگار شرق سؤالی خارج از محدوده ی ادبیات به دست من ندادند که حاکی از آشنایی ایشان با ساقی قهرمان بیرون از محدوده ی ادبیات باشد. آنچنان که عادت ادبیات ایران و تاریخ ادبیات ایران است، ایما و اشاره مسلط بر ادبیات ما است، با تکیه بر همین، آنچه خبرنگار شرق از شعر من دریافت کرده و در سؤال ها مطرح کرد، شیوه ی استفاده از تکنیک های زبانی است. ایشان نمی توانسته اند آشنایی با دیگر زبان های ساقی قهرمان داشته باشند. این عدم آشنایی باز به محدودیت رسانه های داخلی ایران برمی گردد. شاید اگر منابع بیشتری در رسانه های داخلی در مورد چهره های خارج از ایران موجود می بود، این خبرنگار پرکار جوان آنقدر با چهره هایی نظیر من آشنا شده بود که علاقه ای به کارشان نشان ندهد. خبرنگاری که به قول یکی از خبرگزاران در یک هفته با چند شاعر و نویسنده مصاحبه می کند به ندرت فرصت کسب اطلاع دقیق از جزئیات زندگی خصوصی و حوزه های گوناگون زندگی آن اسم ها پیدا می کند، در غالب مواقع آنچه در دست دارد یک اسم است که احتمالا از اسم دیگری به گوشش رسیده و تعدادی
شعر. آن اسم ها و آن تعداد شعرها را در معرض سؤال قرار می دهد. خبرنگار شرق در همه ی سؤال ها از زبان و از تکنیک پرسیده است. با اینکه در یکی از سؤال ها عنوان کردند که طبق شنیده های ایشان ساقی قهرمان شاعری اخلاق گرا است، برداشت من این بود که برای ایشان هیچ چیز به جز همان زبان و تکنیک که ابزار سروده شدن آن شعرها بوده است اهمیت نداشته و این باعث دلگیری من بود. حتی به فکر من رسید که در یکی از جواب ها به ایشان بگویم که من خارج از شعرم هم هستم، اما فکر کردم برای ایشان اهمیتی ندارد و بهتر است به همان تکنیک بپردازند. شرق تعطیل شد. به گمان من شرق معظم را قانون سانسور از پای در آورد. بنا به شرایط محیطی خودم،از تعطیل شرق متعجب شدم. چرا شرق را باز نگذاشتند تا امکان به چالش کشیدن نظر و شیوه ی تفکر را داشته باشد؟ از طرف دیگر، در جواب به کامنتی که در وبلاگ من گذاشته شده و از ذهن خیلی ها گذشته است: همین شما یک تنه شرق معظم را از پای انداختید؟ همین من یک تنه. اما زیاد یک تنه نبودم. واقعیت این است که همراه من منطقی حرکت می کند که می تواند. با وجود این، قصد از پای انداختن نداشتم. برای من امکان حیات در کنار شرق موجود است، نیازی
به از پای انداختن شرق برای ادامه ی خودم نداشتم. به آزادی بیان معتقدم و در جایی ایستاده ام که امکان و آزادی آن را دارم که احترام شرق را رعایت کنم. از تعطیل شرق متأسفم. این را هم می دانم که مطبوعاتی برای بسته شدن نمانده و طبق هر قاعده ای از حالا به بعد باید باز شوند. در خبر بازتاب آمده است که من همجنسگرایم. توضیح دقیق نام گرایش من لازم نیست، من همجنسگرایم. اما من همه ی همجنسگراها نیستم. همه ی همجنسگراها شبیه من نیستند. همجنسگراها مانند دگرجنسگرایان دارای عقاید و افکار گوناگون و متعلق به کلاس و طبقه های مختلف اجتماعی و پیرو مذاهب گوناگون اند. آنچه اهمیت دارد شناختن همجنسگرایی به عنوان یک گرایش است و احترام به حقوق افرادی که در کنار هر آن چه هستند همجنسگرا هم هستند. مصاحبه کننده ی روزنامه ی شرق متأسفانه آنقدر از همجنسگرایی بی خبرند که نمی دانند سن افراد در گرایش جنسی ایشان تأثیری ندارد و مادر دو فرزند بودن مغایرتی با همجنسگرا بودن نمی تواند داشته باشد. در جواب به جمله ای در خبری که گفته است من ترویج همجنسگرایی می کنم، باید بگویم همجنسگرایی را نمی شود ترویج کرد همانطور که رنگ پوست افراد را نمی شود ترویج کرد.
آنچه می شود کرد روشنگری در مقوله ی همجنسگرایی است. این روشنگری در آن مصاحبه انجام نشد چون ارتباطی با آن مصاحبه نداشت. در مورد اخلاق ساقی قهرمان باید بگویم در هر جایی که چارچوب های اخلاقی نظیر آنچه کیهان دارد، قرار دارد، من درست در نقطه ی مقابل آن نشسته ام. » هم چنین، مجتبی پور محسن، مصاحبه کننده نیز، توضیحاتی درباره مصاحبه خود ارائه کرده است: «مصاحبه من با خانم ساقي قهرمان منجر به توقيف روزنامه شرق شد. بگذريم که اکثريت قريب به اتفاق معتقدند که اين مصاحبه بهانه بوده است. اما با توجه به اتهاماتي که بعضي رسانههاي منتسب به اصولگرايان به نگارنده نسبت دادهاند ناگزيرم توضيحاتي را ارائه کنم. ۱-مصاحبه من با خانم ساقي قهرمان درباره شعر بوده و زبان شاعرانه. مصاحبه کاملا تخصصي و ادبي بود و در آن هيچ نشاني از مسايل جنسي نيست. گفت و گو درباره جنسيت در شعر و زبان است و نه مسايل جنسي. اگر کساني اين موضوع ساده را نمي فهمند مشکل خودشان است و من بي تقصيرم. ۲- من از کجا بايد ميدانستم که ساقي قهرمان همجنسخواه است؟ از مجلهاي به نام چراغ نام بردهاند که من هنوز نديدهام. اما اگر در گوگل هم سرچ کنيد نشاني از چنين مجلهاي
نمي بينيد. در عين حال من اصلا فکر نميکردم بانويي ۵۰ ساله با دو فرزند تمايلات همجنسخواهانه داشته باشد! اين ندانستن من گويا دردسرساز شده. اما انصاف بدهيد، من که نميتوانم از تمام مصاحبهشوندگان بخواهم برگه عدم سوء پيشينه بياورند! خانم ساقي قهرمان ۱۸ سال است که مادر است. در مخيله من هم نميگنجيد که ايشان چنين تمايلاتي داشته باشند. من هيچ علاقه اي به همجنسخواهي و گروهها و دستهجات همجنس خواه نداشته و ندارم. کار من ادبيات است. تمام دغدغه من ادبيات است و به جز ادبيات به چيز ديگري فکر نميکنم. به عنوان يک خبرنگار با يک عنصر ادبي مصاحبه اي کردم و نظراتش را بازتاب دادم. همين. کار من تجسس در زندگي ديگران نيست. ۳- سايت رجانيوز در مطلبي که ترکيبي از مصاحبه با مدير محترم روزنامه شرق و ادعاهايي عجيب است اتهاماتي بياساس به نگارنده نسبت داده. ناچارم پاسخ بدهم. ابتدا خطابم به گردانندگان اين سايت است که اگرچه ممکن است با من و امثال من اختلاف فکري داشته باشند اما نبايد براي تامين اهداف سياسي خود، اتهامات واهي به کسي ببندند. دين اسلام به هيچ مومني اجازه نميدهد که ناجوانمردانه به يک انسان اتهام بزند. اما درباره
اتهامات فرمودهاند که "مجتبي.پ" كه مصاحبه مزبور را تهيه كرده، مصاحبه هاي تفصيلي صفحه ادبيات شرق را تهيه مي كند و طي روزهاي قبل از آن نيز گفتگوهايي با گراناز موسوي (شاعره فمينيست)، پهلوان و زرين پور از اعضاء كانون نويسندگان (داراي سابقه همكاري با سازمان مجاهدين خلق (منافقين)) ترتيب داده است. اولا من با آقاي پهلوان مصاحبه نکردهام. ثانيا خانم گراناز موسوي در مصاحبهشان هرگونه ديدگاه فيمينيستي در شعرهايشان را انکار کردهاند پس نميتوان ايشان را «شاعره فيمينيست» خطاب کرد (البته من تا همين امروز نميدانستم که اين عنوان ميتواند جزو اتهامات کسي تلقي شود!). اما ناجوانمردانهترين اتهام متوجه بهزاد زرينپور است. او فقط شاعر است. همين. او شاعر يکي از ماندگارترين شعرهاي جنگ است. آنها که ميخواهند جنگ را با پوست و گوشتشان حس کنند بهتر است اين شعر را بخوانند. من نمي دانم اين آدم کجايش ربط پيدا ميکند به سازمان منافقين؟!! ضمنا من اطلاعي هم از عضويت او در کانون نويسندگان نداشته و ندارم. اما فکر نميکنم عضويت در اين کانون باعث شود که شخصي ممنوع المصاحبه باشد. من با سيمين بهبهاني مصاحبه کردهام که عضو شوراي دبيران
کانون نويسندگان هم هست. اما فقط درباره غزلهايش با او حرف زدهام. با محمد علي سپانلو هم که عضو کانون نويسندگان است مصاحبه کرده ام. اما او همان کسي است که به کرات با خبرگزاري اصولگراي فارس هم مصاحبه کرده است. چرا من بايد محکوم بشوم؟! ۴-در جاي ديگري از اين مطلب آمده است: مجتبي.پ، مسئول صفحه ادبيات روزنامه شرق، در وبلاگ شخصي خود، زشت ترين مطالب ... را به سبك افرادي نظير ساقي.ق همجنس باز مصاحبه شونده در قالب شعر و داستان منتشر مي كند. اولا من مسوول صفحه ادبيات شرق نيستم. دوستان باتجربه ديگري اين مسووليت را برعهده داشتهاند. همانطور که آقاي رحمانيان گفتهاند من نيروي حقالتحرير روزنامه بودهام. اگرچه از اولين شماره شرق در اين روزنامه نوشتهام.قبل از آن هم در روزنامه همشهري جهان با همين گروه کار ميکردهام. و در آخرين شماره اين روزنامه که در روز ۳۱خردادماه(يا تيرماه) سال ۸۲ منتشر شد گفت و گويي با نادين گورديمر با ترجمه من منتشر شده است. در وبلاگ شخصي خودم هم تا جايي که به ياد دارم داستان يا شعر ...نگذاشتهام!! تاکنون هميشه به قوانين کشورم پايبند بودهام و هيچوقت آنها را نقض نکرده ام. دو کتاب منتشر کردهام که
مميزيهاي معمول در آن ها اعمال شده است. هميشه هم در چارچوب قانون مطبوعات فعاليت کردهام. ۵- اما شاهکار قضيه اين پاراگراف است: رحمانيان در پاسخ به اين سؤال كه چرا روزنامه شرق علاقه اي به انعكاس ديدگاههاي شاعران و نويسندگان انقلابي ندارد، گفت: آقاي بادامچيان حاضر به مصاحبه نشدند. دوستان لازمه نوشتن يک مطلب داشتن حداقل اطلاعات است. من در روزنامه شرق با عبدالجبارکاکايي مصاحبه کردهام در دو صفحه، با عکسي چهارستوني. اهالي روزنامه ميدانند که چاپ مصاحبهاي با اين تفصيل کم سابقه است. مصاحبه با محمدعلي بهمني هم يادتان نرود. ضمن اينکه من بارها با آقاي قزوه قرار مصاحبه گذاشتم اما ايشان هربار موکول به هفته بعد کردند (ميتوانيد از خود ايشان بپرسيد). با علي معلم هم سعي کرديم گفت و گو کنيم . اما تلفن ايشان جواب نميداد و بعد مطلع شديم که او مدير برنامه دارد. اما تلاش ما براي پيداکردن مدير برنامههاي ايشان بينتيجه ماند. جان کلام: مصاحبهاي در روزنامه شرق چاپ شد با خانم قهرمان که انصافا نه من و نه مسوول صفحه ادبيات از سوابق همجنسخواهانه ايشان آگاه نبوديم و اگرنه هيچ خبرنگاري دوست ندارد روزنامهاش توقيف شود. سردبير
روزنامه نيز مي داند که ما واقعا اطلاعي نداشتيم. از او معذرتخواهي کردم. روزنامه هم در دو نوبت معذرتخواهي کرد. ما نميدانستيم. اگر مي دانستيم براي خودمان هم که شده اين مصاحبه را کار نميکرديم. ضمن اينکه فراموش نشود مجتبي-پ يعني اينجانب تنها مسوول چاپ مصاحبه نيستم .ما در يک سيستم کار ميکنيم. اشتباهي دست جمعي بوده که به خاطرش عذر خواهي هم کرديم. من هم رسما و در همينجا بابت انجام اين مصاحبه باز عذرخواهي ميکنم. ما بي اطلاع بوديم ولي بي اطلاعي ما الان مرهمي بر درد ما و همکاران از کار بي کار شده ي ما نيست. امروز روز خبرنگار است . مصاحبه ي من باعث بيکاري تعداد زيادي از همکارانم شده که واقعا احساساتشان را درک ميکنم و از تک تک آنها معذرت ميخواهم. يکي دو نفر از اعضاي تحريريه در وبلاگشان مطالبي احساسي نوشتهاند که باعث رنجش خاطرم شد. همکاران عزيز! من بسيار متأسفم که بيکار شده ايد. اما اگر شما از امروز به بعد درآمد نداريد سه بار توقيف شرق باعث شده که حداقل من حقالتحرير هشت تا ده ماهم را نگيرم. مي خواهم بگويم که من هم سرنوشتي چون شما دارم. امروز روز خبرنگار است ولي دارم فکر ميکنم که روزنامه نگاري چه شغل
خطرناکي است. يک نفر اشتباه ميکند سهوا و عدهاي بيشمار تاوانش را ميپردازند. آخر چرا؟ چرا بايد هميشه در همه چيز توطئه ديد؟ چرا اصل را نبايد بر برائت گذاشت؟ اگر تا خرخره زير قرض نبودم همين امروز روزنامه نگاري در اين شرايط را ول ميکردم و تمام وقتم را ميگذاشتم براي عشقم، شعر و ادبيات. خيلي از دوستان اينروزها دلداريام دادهاند. از همه ي آنها تشکر مي کنم. من ترديد ندارم که مردم اين مرز و بوم حرف هاي مرا مي فهمند و اشتباه من و همکارانم را مانند برخي رسانه ها خيانت تلقي نمي کنند. اي کاش فضاي کار حرفهاي در اين کشور مي توانست به اغراض شخصي و سياسي آلوده نباشد. ياري اندر کس نميبينم ياران را چه شد « با احترام » «فردا»، بار دیگر با رد عقایدی هم چون عقاید انحرافی ساقی قهرمان، تاکید می کند ، روزنامه شرق نباید چنین مصاحبه ای را چاپ می کرد، اما با توجه به رسالتی که دارد از تعطیلی رسانه ها، ولو با تفکر متفاوت، خشنود نخواهد شد.
دیدگاه تان را بنویسید