روي آوردن جوانان اروپا به تحقير آمريكا
بنا بر نظرسنجي ماه ژوئن مؤسسه «Pew Global Attitudes»، بين سالهاي 2000 تا 2007، ديدگاههاي مثبت نسبت به آمريكا در بريتانيا، از 83 درصد به 51 درصد كاهش يافته، حال آن كه اين تغيير در فرانسه، از 62 به 39 درصد و در آلمان از 78 به 30 درصد رسيده است.
هماكنون ديدگاههاي منفي نسبت به آمريكا در جريان جنگ عراق، به ويژه در ميان اروپاييهاي زير سي سال افزايش يافته است. به گزارش «بازتاب» به نقل از «كريستين ساينس مانيتور»، اظهارنظرهاي جديد، نشان داده است كه احساسات ضدآمريكايي تند در ميان جوانان اروپايي، بسيار زياد و نيز باعث پديد آمدن ديدگاههاي پيچيده و دوپهلو نسبت به آمريكا و هويت اين كشور شده است. اين در حالي است كه افكار نسل بعدي اروپاييها، با جنگي شكل ميگيرد كه كمكم از جنگ جهاني دوم طولانيتر ميشود. برخي آنان را نسل عراق ميدانند؛ مشابه نسل ويتنام كه در دهه 1860 تشكيل شد. «هنريش كريفت»، از مشاوران ارشد دمكراتهاي مسيحي در برلين ميگويد: «هر چه جنگ طولانيتر شود، احساسات جوانان آلماني تندتر ميشود. من نگران روابط آينده با آمريكا هستم.» هماكنون اظهارات بسياري از اروپاييهاي زير سي سال، همراه با تحقير قاطع جنگ عراق و سياست خارجي آمريكاست كه به شدت در حال گسترش است. در اين باره «آرنو بورگرز»، دانشجوي دانشگاه «مبولت» برلين ميگويد: دوستانش در دانشگاه، جنگ عراق را يك اشتباه بزرگ ميدانند. وي ميگويد: من خودم در آمريكا بزرگ شدهام و برنامههايي مانند
برنامههاي تلويزيون سيمپسون تنها يك سناريو نوشته شده است. هماكنون بيشتر اطلاعات درباره آمريكا از رسانههاي اين كشور، تلويزيون و فيلمها به دست ميآيد، اما حساب آمريكا از كاخ سفيد كاملا جداست. در اين زمينه، نظرسنجي انجام شده به وسيله بنياد فرانسوي ـ آمريكايي، نشان داده است، فرانسويهايي كه بين 20 تا 34 سال سن دارند، هيچگاه چنين احساسات متفاوتي نسبت به آمريكا نداشتهاند. اين در حالي است كه حدود 60 درصد آنان، ديدگاه خود را نه منفي ميدانند و نه مثبت كه بايد گفت اين تعداد نسبت به سال 1996 به بالاترين ميزان خود رسيده است. بنا بر نظرسنجي ماه ژوئن مؤسسه «Pew Global Attitudes»، بين سالهاي 2000 تا 2007، ديدگاههاي مثبت نسبت به آمريكا در بريتانيا، از 83 درصد به 51 درصد كاهش يافته، حال آن كه اين تغيير در فرانسه، از 62 به 39 درصد و در آلمان از 78 به 30 درصد رسيده است. در اين زمينه بايد گفت: بيعلاقگي مفرط نسبت به اخبار جنگ و تمايل بسيار به عدم قطعينگري به مسائل در ميان جوانان اروپايي و همچنين درباره سياست در اروپا پديد آمده است؛ اين ايده در اروپا پديد آمد كه سياست خارجي آمريكا از محور «يا با ما» يا «عليه ما»
فاصله گرفته است. اروپاييهاي جوانتر، معتقد به تحقير آمريكا هستند و اينكه روند دمكراتيكي در راه است كه با وجود مهرههايي چون «باراك اوباما»، «هيلاري كلينتون» و جمهوريخواهان ميانهرويي مانند «ريچارد لوگار» و اشخاصي مانند «آرنولد شوارتزنگر»، فرماندار كاليفرنيا ـ كه در اروپا هم بسيار محبوب است و خود را از دولت بوش جدا كرده ـ پررنگتر شده است. «باربارا شوماخر»، از فارغ التحصيلان شوراي روابط خارجي آلمان ميگويد: «جنگ تأثير انكار ناشدني بر ما داشته، به گونهاي كه هماكنون اعتقادي را كه پدران و مادرانمان به آمريكا داشتهاند، از دست دادهايم؛ ما منتقد آمريكا شدهايم و بسياري از ما ميخواهيم بگوييم كه آمريكايي نيستيم و به اروپايي بودنمان افتخار ميكنيم، اما بسياري از ما فرهنگ آمريكايي را دوست داريم؛ يعني در حالي كه در روز، بوش را به باد انتقاد ميگيريم، شبها فيلمهاي هاليوودي نگاه ميكنيم.» همچنين جداي از مسئله عراق، فرهنگ تسليحاتي آمريكا، نبود بهداشت عمومي، نفوذ مسيحيان انجيلي و نبود تعادل در خاورميانه نيز بر اين احساسات تأثير داشته است. بيشتر جوانان اروپايي، تبليغات گسترده رسانههاي آمريكايي را در حفظ
اعتبار آمريكا بسيار مهم ميدانند و بر اين باورند كه هماكنون همه در دنيايي از رسانههاي آمريكايي شناور هستند كه تنها همين امر، باعث ترويج فرهنگ آمريكايي شده است.
دیدگاه تان را بنویسید