پاکستان و ترکیه و ما
محمد علی ابطحی
در دو طرف مرزهای کشورمان دو اتفاق جالب افتاده است. در ترکیه با انتخابات کاملاً آزاد اسلامگرایان رای آوردهاند ولی در عین حال اسلامگرای منتخب مردم گفته است که بر اساس قانون اساسی لائیک حکومت میکند. در پاکستان هم که یک ژنرال نظامی 8 سال است بر آن کشور حکومت میکند و با کودتا به قدرت رسیده است، اجازه بازگشت دو تن از معروفترین مخالفان خودش که هر کدام مدتی نخستوزیر بودهاند را به کشورشان داده است. آنها هم بدون رودربایستی برای شرکت در انتخابات و پیروز شدن و بهدست گرفتن قدرت به کشورشان خواهند رفت. اینها ظرفیتهایی است که در همسایه گان ما در کشورهای ترکیه و پاکستان که ضمن آن که مسلمانند وسابقه ی تاریخی زیادی هم ندارند وجود دارد به خصوص در پاکستان که مردم خشونتطلب و افراطی فراوانی دارد نیز قابل اجراست. این تجربهها برای دولتمردانی که نگران آزادی در ایران هستند مفید است. بستن فضای سیاسی، برخورد با دانشجویان، کارگران، زنان، اینترنت، جوانان، و فعالان سیاسی بیشتر برای امنیت کشور خطرآفرین است. اگر در یک روش قانونمند همه بتوانند در اداره کشور سهیم شوند، و مردم و فعالان سیاسی خود را تاثیرگذار در حکومت ببینند،
امنیت ملی تضمین بیشتری مییابد. مردم ایران در طول تاریخ ظرفیت پذیرش تسامح و رواداری را بیشتر از مردم ترکیه و پاکستان داشته اند. لینک مطلب
دیدگاه تان را بنویسید