امروز بيست و هشتمين سالروز درگذشت آيت الله طالقاني در حالی برگزار می شود که بيش از هر زمان ماهيت انديشه هاي سياسي او بر همگان آشکار شده است. به گزارش «فردا» و به نقل از مرکز اسناد انقلاب اسلامی، مباحث ایشان عمدتا پیرامون رواج فساد و اخلاق در جامعه، مبارزه با ظلم و ستم و بگیر و ببند رژیم نسبت به افراد آزادیخواه بود. ایشان در خطبه نماز جمعه در مورخه 4/10/47 در خصوص عدم جدایی دین از سیاست چنین بیان نمود: «از اینكه دین را در چند جمله خلاصه كردهایم انتقاد كرده و تأكید كرد كه مسلمانی و دین داشتن، یعنی تعیین سرنوشت، استقرار محیطی امن، آزادی بیان، دخالت در امور زندگی ، دخالت در اقتصاد ، دخالت در بیتالمال مملكت». آیتالله طالقانی سخنران مسجد هدایت بود و به همین خاطر از طرف ساواك ممنوعالمنبر شد. با این حال گروههای مختلف طرفدار ایشان بودند كه ساواك مریدان آیتالله طالقانی را به پنج دسته تقسیم نموده است:
1ـ سران نهضت آزادی و جبهه ملی 2ـ دانشجویان و دانشآموزان 3ـ مهندسین انجمن اسلامی 4ـ افراد اداری و فرهنگی 5ـ تجار و بازاریان
آیتالله طالقانی مسجد هدایت را كانون تبلیغ و ترویج دین كرده و جلسات پرسش و پاسخ به مدت سی سال آن هم به صورت ماهیانه در این مسجد تشكیل میشد و جوانان تحصیلكرده در این جلسات حضور داشتند. سید محمود در سال 1350 بار دیگر دستگیر و تبعید و هیجده ماه بعد به تهران بازگشت و بار دیگر در سال 1354 زندگی و در آبان 1357 به همراه آیتالله منتظری آزاد شد و پس از پیروزی انقلاب اسلامی ـ حسب اعتماد امام به ایشان ـ به امامت جمعه تهران منصوب نمود و سرانجام در 19 شهریور 1358 چشم از جهان فرو بست. متن کامل گزارش زندگی آیت الله طالقانی را در ستون گزارش بخوانید.
دیدگاه تان را بنویسید