ترس کامران نجف زاده از آمپول!!

کد خبر: 34394

کامران نجف زاده و دکتر میر سیدی

روایت کامران نجف زاده: تا گفت آمپول مي نويسم ...به التماس افتادم که نه!من کپسول مي خورم. گفت کپسول مثل آمپول نيست...گير دادم که من فقط کپسول مي خورم. الان سه روز ه دارم کپسول مي خورم حالم بهتر نشده. خوابيدم خونه.فکرکنم کمبود خواب تمام يکسال گذشته رو برطرف کردم.هرکي پرسيد:" پس چرا آمپول برات ننوشت ؟" يه قيافه حق به جانبي گرفتم و گفتم :" ننوشت ديگه!من که توتشخيصش نمي تونم دخالت کنم.مي تونم؟" وقتي بچه بودم خداخدا مي کردم دکتر ننويسه آمپول.اما وقتي هم که مي نوشت از ترس نگاه چپ چپ بابا جرات نمي کردم بگم من آمپول نمي خوام. وقتي به خانم دکتر www.drmirseyedi.persianblog.irمي گفتم آمپول ننويس زير چشمي به اطرافم نگاه کردم. کپ کردم.انگار بابا داشت نگام مي کرد.

روایت دکتر میرسیدی (دکتر کامران نجف زاده):

مرد توپول با صورت سفید و روپوش سفید و موی سفید سرشو از پنجره میاره بیرون و در حالی که یه سرنگ گنده شیشه ای که معلومه سرشو جوشونده تو دستشه با لهجه مخلوط ارمنی و آذری میگه : آنژکسیونه ؟ ....

هر وقت فیلم آپارتمان شماره ۱۳ به اینجاش می رسید برادرم پقی می زد زیر خنده حالا ده بار بود که فیلمو دیده بود ولی انگار یاد آمپول زن محله قدیمی خیابون ایران شان می افتاد . شایدم می رفت تو حس بچگی هاش و حال می کرد .برام مهم نبود ازش بپرسم ولی راستشو بخواهید من هنوزم از آمپول خوشم نمیاد نه اینکه بترسمها فقط خوشم نمییاد مثل سوسک .

البته به اندازه موهای سرم برای مردم و دوست و فک و فامیل انژکسیون زدم و نوشتم ولی انگار هر بار اون صحنه مییاد جلوی چشمم که... جلوی در تزریقاتی مامانم دستم را می کشید و من می کشیدم و گریه می کردم که یه بچه کلاس چهارمی اگه هپاتیت گرفته من چرا باید واکسن بزنم ؟ به من چه !

حالا دیگه خودم به همون مامانم و خودم و بچه ام و شوهرم و مدیرم و ... آمپول می زنم و ککم هم نمی گزه ولی خوب بازم میگم مثل سوسک ازش خوشم نمییاد . تو دنیا هم داروها داره میره به سمت خوراکی و استنشاقی.چن وقته همه پروفسورهای داروسازی جمع شدن و هی مقاله می نویسن که انژکسیون هم خطرناکه هم پر خرج .هم بیماریهای پرخطری را اشاعه میده هم تولید و حذفش از محیط زیست گرفتاری و خرج داره . تازه حساسیت زا بودنشون مثلا تو پنی سیلین خر بیار و باقالی بار کنش وقتی مریض میره تو شوک آنافیلاکسی زیاده . وای به حالت اگه تست نکرده باشی !

حالا چرا برای همکارم آقای کاف نون دلم می خواست پنی سیلین ننویسم ولی قسمنامه و وجدان چون دیوار چین محکمم می گفت باید بنویسی و بعد از اینکه او گفت ننویس خیالم راحت شد ..... نمیدونم شاید علتش همینها بود که گفتم .

از همه دوستان مجازی خوبم که از هر کدوم یه تصویر ذهنی زیبا ساخته ام تشکر و از بابت بی حالی و تنبلی عذرخواهی می کنم . امیدوارم تو آپ و داونشون منو ببخشند !

الهی چهار ستون بدنتان از هر چه انژکسیون در امان ...

۰

دیدگاه تان را بنویسید

 

تازه های سایت