گسترش اسلام در فرانسه
الشرق الاوسط
بسيار زيباست كه در اين ماه مبارك با چشمان خود ببينيد كه علي رغم اختلاف فاحش زبان،رنگ و مرزهاي جغرافيايي،در كشورهاي غربي قلوب مهاجرين مسلمان از افريقاييها، اروپاييها و اهل هند چگونه به هم نزديك ميشود.هچمنان كه اسلام صهيب رومي و بلال حبشي و سلمان فارسي و ديگران از نزادها و كشورهاي مختلف را در صدر تاريخ اسلام در كنار يكديگر جمع كرده بود. هنگامي كه جمعيت فراوان مسلمانان را جلوي مسجد پاريس كه براي خواندن نماز تراويح جمع شده بودند ميديدم اين افكار به ذهنم آمد.از هر نژادي در آنجا كساني بودند گويي در يك كنفرانس كوچك از همه كشورهاي اسلامي حضور داري! به گزارش سرويس بين الملل "فردا" در مقاله اي كه الشرق الاوسط آن را منتشر كرده است همچنين آمده است: تصاوير اينچنيني مفهوم سكولاريسم را با همه معاني به چالش ميكشد و طرد ميكندو بلكه بر عامل ديني به عنوان بك عامل غير قابل چشم پوشي تاكيد ميكند.عاملي كه امروزه در اين كشور (كه بطور سنتي سكولار است) حجم وسيعي را به خود اختصاص داده است.آمار و ارقام اين حرف ما را تاييد ميكنند .در حال حاضر در فرانسه اسلام دين دوم است ولي از حيث انتشار رتبه اول را دارد! بعضي آمارها از اين حكايت
ميكنند كه در دهه اخير بيش از 50 هزار فرانسوي به اسلام گرويده اند.شايد يكي از رموز اين پديده،گستردگي گرايش به اسلام در حاشيه شهرهاست.جايي كه كه مهاجران بيشتري در انجا متمركزند.ويا اسلام آوردن ستاره هاي بين المللي فوتبال مثل نيكولا انيكا،فرانك ريبري، سيدريك سابان و ديگران. تحولات اجتماعي بافت جمعيتي فرانسه ،كه به تدريج به نفع مسلمانان در افزايش است،(6مليون آمار رسمي و8 مليون آمار مراكز اسلامي)به تدريج تاثير زيادي بر گفتمان سياسي فرانسه ميگذارد.مثلا مجادله شديد بر سر اشكالات مهاجرت كه با يا بي مناسبت مطرح ميشود،بطوريكه مساله مهاجرت اين روزها به در راس همه برناكه هاي انتخاباتي نامردها قرار گرفته است!گويي اين موضوع به تنهايي براي رقم زدن شكست يا پيروزي كانديدا كافي است! علاوه بر آن بحثهاي هميشگي درباره بهترين راه تعامل با "اسلام فرانسوي" كه نشاندهنده ترس شديد از پيشروي اين پديده و حتمال عدم توانايي براي كنترل آنست. سوالي كه اكنون بزرگترين كارشناسان سيسي را سردرگم كرده است اينست كه"با اسلام،در داخل يك نظام جمهوري چه بايد كرد"؟يا" آيا يك مسلمان ميتواند در درون يك جمهوري ديندار زندگي كند؟" آنچه كه دولت فرانسه
فعلادر پيش گرفته است در واقع واكنش زيادي نيست.اين دولت با شدت از اعتراف به گستردگي واقعي اسلام در اين كشور خودداري ميكند.گويي اعتراف به اين پديده قدرت آنرا افزايش ميدهد.حتي نظام سياسي فرانسه با تمسك به اصول جدايي دين از سياست از اشراف بر شكلگيري موسسات اسلامي اتناع ميكند ودر همان حال دست دخالت بيگانگان را در اين امور باز ميگذارد. فرانسه 6مليون مسلمان را در خود جا داده است اما فقط 1500 مسجد دارد كه بيشتر آنها اتاقهايي كوچك درون خانه ها هستند.و يا مكانهايي خالي كه گروههاي كوچك آنها را اداره ميكنند و بعضا(اين گروهها) ساخته جريانات بنيادگرايانه هستند.هر طرحي براي ساختن مسجد در فرانسه با مشكلات بوروكراسي زيادي روبروست.اتفاقي كه براي طرح ساختن مسجد طنجه در پاريس افتاد و پروندهاش عد از سالها هنوز در دالانهاي اداري خاك ميخورد!ر همين حال مساج بزرگ فعلي فرانسه مثل مسجد پاريس، و ليون و مرسيليا با ابزاري براي منافع سياسي وشخصي تامين كنندگان مالي انها تبديل شده اند. حتي انتخاب ائمه جماعات چارچوب و ضابطه مشخصي ندارد وبيشتر آنها از طرف وزارت اوقاف دولت بومي آن مسجد و(مهاجرين آن) منصوب ميشوند،بدون در نظر گرفتن ويژگيهاي
جامعه فرانسه. فرار حكومت از شكل دادن اسلام فرانسوي و بر عهده گرفتن موسسسات مذهبي نتائج فاجعه باري خواهد داشت.در راس همه آنها بحران نمايندگي مسلمانان است.اين بحران وضعيت معروفي است كه ناشي از اختلاف دايمي حول نفوذ بين هياتهاي ديني است كه نمايندگان مسلمانان محسوب ميشوند.مثل مسخد پاريس كه به رژيم الجزاير نزديك است و بطور سنتي به جناح راست راي ميدهد.ويا "{جمعيت}فدرالي ملي مسلمانان" كه به اعتدال و نزديكي به نظام مغبر معروف است.ويا "اتحاد سازمانهاي اسلامي" كه منظم ترين ومنسجم ترين اين گروههاست وبه تمايل به جناح چپ شهرت دارد. تاخير در به رسميت شناختن "اسلام فرانسوي" تعمدي باشد يا نه،ناديده گرفتن بيداري ديني كه اكنون بين جوانان مهاجر نسل دوم فرانسه وجود دارد ناممكن است.اين جوانان هويت خودرا در عقيده ديي خود مي يابند و شعارشان اينست كه"من نه غربي هستم و نه فرانسوي،من مسلمانم".و چه بسا گردآمدن اين جوانان به دور عقيده مذهبي اشان، راه حلي براي اثبات وجود{و هويت} خوددر بابر تحقيري كه باسد كه در جامعه فرانسه از آ» رنج ميبرند.آنچه مشخص است اينكه ظهور نسل جديد جوانان فرانسه،با توجه به نقش مورد انتظار آنان در حيات سياسي
و اجتماعي و اقتصادي فرانسه، ضامن تغيير طرح اتماعي فرانسه خواهد بود. معادله احترام گذاشتن به رويكرد سياسي جدايي دين از دولت،و پذيرفتن "اسلام فرانسوي"(كه به حقيقت انكارناپذيري تبديل شده است) در اين كشور داراي سنتهاي سكولار،پيچيده مينمايد. با وجود اين سياست ناديده گرفتن اين قضيه كه دولت آنرا در پيش گرفته است،و اينكه حجم واقعي پديده را انكار كنيم يا از آن بترسيم ويا ترجيح بدهيم دستهاي بيگانه به ماموريت سرپرستي موسسات و هياتهاي مذهبي بپردازند،راه حل اين مساله نخواهد بود. بلكه قبول اين تحولات و پذيرش مسوليت اشراف بر موسسات مذهيذ،با احترام به اصول مساوات بين اديان(طبق نص قانون اساسي فرانسه)بهترين راه براي آميخته شدن مسلمانان در جامعه فرانسه و بستن راه بنيادگرايي و قوم گراي است. منبع: الشرق الاوسط
دیدگاه تان را بنویسید