تحلیل گاردين از آینده ایران هسته ای

کد خبر: 37723

بسياری به اهداف آمريکا ايمان داشتند اما عراق شرايط را به اندازه ای تغيير داده که در خارج از اروپا و آمريکا، مردم ايستادگی ايران در برابر آمريکا را تحسين می کنند و "حتی در اروپا هم حمايت عمومی اندکی از اقدام نظامی آمريکا وجود دارد."

تحلیل گاردين از آینده ایران هسته ای
روزنامه گاردين، در شماره روز دوشنبه 29 اکتبر خود در مقاله ای تحليلی به بررسی تحريمهای تازه عليه ايران پرداخته و نوشته اين تحريمها هيچ ارتباطی به ديپلماسی ندارند و تنها حمله نظامی آمريکا را اجتناب ناپذيرتر می سازند. به گزارش سرویس بین الملل « فردا »، مکس هيستينگز، نويسنده گاردين در آغاز مقاله خود از اظهارات افرادی مثل نيکلاس برنز، معاون وزير خارجه آمريکا در امور سياسی می نويسد که تحريمها را مسئله ای ديپلماتيک می دانند و آنرا پيش درآمد اقدام نظامی نمی دانند. اما در برابر، گاردين يادآور می شود که در 15 ماه آينده، چشم انداز استفاده از بزرگترين زرادخانه نظامی در جهان برای ضربه زدن به ايران وجود دارد و عامل اصلی اين تهديد را جورج بوش معرفی می کند. هيستينگز می نويسد با وجود ادامه روابط اقتصادی با روسيه و چين، "مشکل می توان باور کرد که آمريکا انتظار دارد تحريمها تاثير عملی داشته باشند." اين تحليلگر معتقد است دليل بی ثباتی اقتصادی در ايران، "ممانعت دولت ایران از توسعه منابع نفتی توسط شرکتهای خارجی است، آنهم در حالی که دانش و مهارت بومی کافی برای اين مسئله وجود ندارد." گاردين در ادامه همچنين تاکيد می کند که اروپا برای کاستن از وابستگی به منابع انرژی روسيه، مايل است يک خط لوله گاز به ايران بنا شود و چين و روسيه هم تمايلی برای کمک به بوش جهت به زانو درآوردن ايران از خود نشان نمی دهند. دو جبهه غرب در برابر ايران همچنین مکس هيستينگز دو جنبه مجزا در فعاليت غرب در تحريمهای ايران را جالب توجه می داند. او می نويسد اروپا مشغول رقصی آرام و استادانه است و تحت رهبری نيکولا سارکوزي، رئيس جمهور فرانسه، می خواهند نقش يک حامی اهداف آمريکا را ايفا کند تا به هدف اصلی خود يعنی بازسازی روابط با دولت آمريکا برسد. با اين حال نويسنده گاردين معتقد است "تعداد اندکی از رهبران کشورهای اروپايی انتظار دارند تحريم، مانع دستيابی ايران به بمب ! شود، هرچند ممکن است آمريکايی ها را از اقدام نظامی باز دارد." آقای هيستينگز همچنين اشاره می کند که [در آمريکا] برخی بر اين باورند که در ايران، قدرت خشم مردم از مديريت اشتباه امور اقتصادي، بيشتر از ميزان شوق آنها "برای رسيدن به يک بمب اسلامی" است و شايد تحريم به مخالفان آقای احمدی نژاد کمک کند. "بمب اتمی ايران، بهتر از حمله نظامی به ايران" نويسنده گاردين يادآوری می کند که هفته گذشته ولاديمير پوتين، رفتار جورج بوش در برابر ايران را به رفتار مرد ديوانه ای تشبيه کرد که تيغ به دست به هر سو می دود. مکس هيستينگز ادامه می دهد هرچند بسياری از اروپايی ها دستيابی ايران به سلاح هسته ای را نامطلوب می دانند، اما آنرا اجتناب ناپذير قلمداد می کنند و اين گزينه را به تبعات ژئوپلتيک حمله نظامی به ايران ترجيح می دهند. گاردين می نويسد حتی در بدترين روزهای جنگ سرد، بسياری به اهداف آمريکا ايمان داشتند اما عراق شرايط را به اندازه ای تغيير داده که در خارج از اروپا و آمريکا، مردم ايستادگی ايران در برابر آمريکا را تحسين می کنند و "حتی در اروپا هم حمايت عمومی اندکی از اقدام نظامی آمريکا وجود دارد." موضع متفاوت آمريکا و اسرائيل نويسنده گاردين معتقد است تاييد طرح حمله هوايی اسرائيل به تاسيسات هسته ای ايران از سوی آمريکا معقول است اما "احتمالا اسرائيل سلاح مناسب برای چنين کاری را ندارد." آقای هيستينگز از يکی از افراد مورد اعتماد جورج بوش نقل می کند که او پيش از "حل" مسئله ايران، کاخ سفيد را ترک نخواهد کرد و شکست در سياست خارجی يا پايين رفتن محبوبيتش در منظر افکار عمومی هم تاثيری بر رای جورج بوش نخواهد داشت. اين تحليلگر روزنامه گاردين معتقد است: "شش ماه بعد، وقتی بی اثر بودن تحريمها مشخص شد، چشم انداز واقعی اعزام بمب افکن های مخفی از ديد رادار به سمت ايران ايجاد می شود" که اثراتش، از افزايش شديد قيمت نفت، تا افزايش بی سابقه تنش ميان غرب و مسلمانان را دربر می گيرد. گاردين از کتابی از باربارا اسلاوين نويسنده آمريکايي، نقل می کند که در سال 2003 ايران حاضر بود برای ايجاد روابط حسنه با آمريکا معامله ای عمده را پيش ببرد، اما اين حرکت ايران با بی اعتنايی دولت بوش مواجه شد. مکس هيستينگز، نويسنده گاردين در انتها می نويسد: "دولتهای ايران و آمريکا لايق يکديگرند. هرچند لزوما اين شرايط درباره مردم دو کشور يا مردم جهان صدق نمی کند." گسترش مناقشه به حوزه فرهنگ در این زمینه رابرت تيت از نگهداری آثاری همچون "نقاش و مدلش" از پيکاسو، و آثاری ديگر از مونه، ون گوگ، رنوار، گوگن و ميرو در زيرزمين موزه هنرهای معاصر تهران می نويسد و ادامه می دهد برخی از با ارزش ترين آثار جکسون پولاک و اندی وارهول، هنرمندان سرشناس آمريکايی نيز در همين مکان نگهداری می شوند که "مهمترين و جامع ترين کلکسيون هنر غرب در آسيا شمرده می شوند." رابرت تيت از زبان حبيب الله صادقي، مدير موزه هنرهای معاصر (که به نوشته گاردين، توسط دولت آقای احمدی نژاد منصوب شده) می نويسد: "ما با يک فرهنگ تهاجمی و سلطه جو مخالفيم." با اين حال اين خبرنگار ادامه می دهد که آقای صادقی عقايد خود را در نحوه نگهداری از آثار غربی دخيل نمی داند و می گويد تنها "کمبود جا" باعث انتقال آثار به زير زمين شده است. حبيب الله صادقی به گاردين می گويد: ""من از [وجود] اين آثار احساس غرور می کنم. وظيفه ماست که از آنها نگهداری کنيم، نه فقط برای خودمان، بلکه برای کل جامعه بشری." اما رابرت تيت، از قول عليرضا سميعی آذر، مدير سابق موزه می نويسد: "در دو سال اخير اين آثار نمايش داده نشده اند چون سياست وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی تبليغ نکردن فرهنگ غربی است."
۰

دیدگاه تان را بنویسید

 

تازه های سایت