همان طلایی قبلی ام

کد خبر: 42727

گفتگو با مرتضی طلایی

همان طلایی قبلی ام
1ـ چه شد که تصمیم به حضور در شوراها گرفتید؟ شما هم می‌دانید که حدود 6 سال رئیس پلیس تهران بودم و این یک رکورد در تاریخ پلیس ایران محسوب می‌شود که کسی 2 دوره در این سمت افتخار خدمت به مردم را داشته باشد به طور طبیعی بعد از این دو دوره لازم بود فردی جدید عهده‌ دار این پست شود. در دورانی که به عنوان رئیس پلیس تهران خدمت می‌کردم به معضلات و مشکلات متعددی در شهر تهران برخورد کردم که ضرر و تاثیر منفی آن به طور مستقیم عموم مردم بود و در فضای کار پلیس هم نمی‌شد تمام آن‌ها را حل کرد به عنوان مثال بحث ترافیک تهران مبحثی نیست که با روش‌های پلیسی محض بتوان آن را به نتیجه رساند. ما نیاز به یک کار زیرساختی در این حوزه داریم. باید در تهران 48 پایانه و 4200 ایستگاه به وجود آید. ما الان 180 نقطه در تهران داریم که کارشان تبدیل سفر است مثل میدان ونک که این‌ها نیاز به ساماندهی دارد این قبیل امور باید از طریق مدیریت شهری دنبال شود که فکر می‌کنم این خواسته مردم است. 2ـ چرا همه افراد معروف در شوراها حاضر می‌شوند؟ به هر حال کسی که می‌خواهد کار مهمی انجام دهد باید سابقه روشنی برای مردم داشته باشد، مردم حق دارند بر اساس سوابق افراد قضاوت کنند با این حال قطعاً افرادی که کمتر شناخته شده‌اند اما قطعاً توانایی دارند نیز بین نامزدها حضور دارند. 3- چه کسانی به شما توصیه کردند به شورا بیایید؟
بیشتر به من توصیه می‌کردند برای نمایندگی مجلس نامزد شوم با این حال خودم به خدمت و فعالیت اجتماعی گرایش بیشتری دارم؛ دوست دارم مستقیماً با ملموس‌ترین مشکلات مردم سر و کار داشته باشم اگر یادتان باشد به عنوان رئیس پلیس تهران هم همین روش را داشتم. 4ـ در دوره قبل چهره‌ای مردمی به نام چمران آمد در این دوره چهره مردمی‌تر به نام طلائی. سیاست اصولگرایان در هر دوره ظاهراً این است که چهره جدیدتری معرفی نماید. ببینید این مقایسه که چه کسی مردمی‌تر است مقایسه مناسبی نیست فکر می‌کنم توجه به اخلاق انتخابات را از همین منظر باید شروع کنیم که برای اثبات خود کسی را نفی نکنیم. من به طور روشن خودم را یک اصول‌گرای اصلاح‌طلب می‌دانم و معتقدم باید با حفظ اصول و ارزش‌های دینی و ملی و با استفاده از روش‌های کارآمد و جدید می‌توان گام‌های مهمی برای مردم برداشت. صادقانه بگویم این تصمیم را خودم گرفتم. 5ـ چمران در شورا سیاسی شد آیا شما هم در شورا سیاسی می‌شوید و اساساً معتقدید شورا سیاسی است یا نه؟ شما ظاهراً می‌خواهید مدام تذکر بگیرید (می‌خندد)، این نوع سئوال کردن را واقعاً قبول ندارم در پاسخ به قسمت اول سئوال شما مجدداً می‌گویم بنا ندارم برای اثبات خود کسی را نفی کنم؛ اما در پاسخ به بخش دوم پرسش معتقدم شورای شهر مجموعه‌ای اجتماعی است تا سیاسی یعنی به عبارتی اساسی‌ترین خطری که شورای شهر را تهدید می‌کند سیاسی شدن است. شورای شهر باید برای مردم کار کند از این منظر من رقابت انتخابات شورای شهر را رقابتی اجتماعی می‌دانم نه رقابت سیاسی و تصورم این است که نتیجه سیاسی شدن این رقابت پیدایش فساد مالی است در واقع سیاسی شدن فضای شورا و شهرداری برای سالیان متمادی فرصتی به دست عده‌ای سودجو داد تا در فضای ناآرام و پرتنش رشد کند و از طرفی دیگر مدیریت شهر آنقدر سرگرم هیاهو و جنجال سیاسی شد که فرصت برنامه‌ریزی و کار مفید پیدا نمی‌کرد. ما در تهران 3 نوع مسأله داریم:
مسائل فوری، مسائل ضروری و مسائل اساسی. سیاسی شدن فضا باعث شد تا شهرداری برای مدت‌ها فقط به مسائل فوری بپردازد و از مسائل اساسی غفلت شد. به عنوان مثال طی سال‌هیا طولانی در تهران چون فضای سیاسی مجال برنامه‌ریزی اساسی نمی‌داد شهر را با فروش تراکم می‌فروختند و از مالکیت مشاعی مردم می‌کاستند تا با آن نرده‌ها را جمع می‌کردند، پسرخاله می‌گداشت و یک ماه بعد پسر عمه برمی‌داشت. تازه بعضی وقت‌ها پسرخاله‌ پول را می‌گرفت در حالی که کاری نکرده بود و پسر عمه به دنبال آن بود تا برای کار نکرده پول بگیرد. نتیجه این شده که امروز تهران مثل دختری آبله‌روست که می‌خواهند شوهرش دهند اما برای پوشاندن چاله‌چوله‌های صورتش، پدر و مادرش باید او را نزد آرایشگر ببرند تا با قدری گل گیوه چاله‌چوله‌ها را هموار کند و موقتاً او را زیبا سازد اما تهران به یک جراحی اساسی نیازمند است. این اتفاق فقط با نگاه اجتماعی به شورای شهر امکان‌پذیر است. 6ـ دولت فعلی از شورای شهر و شهرداری به اینجا رسید شما به چه فکری هستید؟ من همان سردار طلایی قبلی هستم چیزی عوض نشده و قرار هم نیست چیزی تغییر کند اجازه بدهید فضای مصاحبه‌ای مربوط به یک رقابت اجتماعی اینقدر سیاسی نباشد. 7ـ چقدر حضور قالیباف برای حضور شما در شورا مؤثر بود و آیا شهردار شما قالیباف است؟ به طوری کلی دو رویکرد عمده در کشورهای مختلف در ارتباط با شهرداری و شورای شهر دنبال می‌شود: شورای قوی شهردار ضعیف یا شورای ضعیف شهرداری قوی. من فکر می‌کنم تهران نیاز به شورای قوی و شهردار کار آمد دارد از طرف دیگر تهران نیازمند ثبات در مدیریت شهری است تعویض پشت سر هم شهرداران در تهران به ضرر مردم است وقتی شهرداری کارآمد و قوی داریم چرا باید به دنبال تغییر شهردار باشیم. نتیجه تغییرات مکرر در شهرداری تهران چیزی جز این نیست که در دنیای امروز که دو شهر بزرگ را از زیر دریا به هم وصل کردند ساخت یک تونل در تهران نزدیک به یک دهه طول می‌کشد. 8ـ مهمترین دغدغه شما برای حضور در شوراها چیست؟ من معتقدم تهران فضایی خاص و متفاوت با سایر شهرهای کشور دارد. تهران یک شهر نیست بلکه 22 شهر می‌باشد و حتی مجموع جمعیت برخی از استان‌ها معادل یک منطقه تهران است. بخش عمده‌ای از اقتصاد کشور در تهران جریان دارد و از طرف دیگر تهران پایتخت ایران است اما این شهر با مردمانی شریف و متدین مشکلات قابل توجهی نیز دارد مشکلاتی کالبدی و عمرانی، مشکلاتی در حوزه خدمات شهری و مشکلاتی در حوزه اجتماعی و فرهنگی. من بعضی از این مشکلات را که به عنوان دغدغه‌های اساسی مردم مطرح است بازگو می‌کنم: ببینید اولین و دومین مشکل مردم تهران ترافیک است اما عموماً تلاش شده مساله ترافیک را با راهکارهایی نظیر اصلاح هندسی تقاطع‌ها، ایجاد دوربرگردان یا روش‌ها و طرح‌هایی مثل طرح ترافیک حل کنند بدون این که توجه شود این قبیل طرح‌ها، طرح‌هایی موقت و مسکن است که مردم باید هزینه‌های زیادی به خاطر آن پرداخت کنند مثلاً هیچ فکر کرده‌اید ساکنان محدوده طرح ترافیک گرفتار چه مشکلات و محدودیت‌هایی به خاطر این طرح هستند از یک طرف قیمت واحد مسکونی آنان حداقل 20٪ افت کرده است و از سوی دیگر مشکل تردد و رفت ‌و آمد دارند. ساکنان این محدوده باید بتوانند در ساعاتی از مزیت‌های این طرح بهره‌مند شوند. در واقع در کنار راه‌حل‌های مسکن ما باید به دنبال راه‌کارهایی نظیر تأمین دسترسی‌های جمعیت در محلات باشیم این یعنی مدیریت تقاضا و باید توجه کنیم که توجه به مدیریت تقاضا از بسیاری از سفرهای دورن شهری خواهد کاست من معتقدم در حوزه حمل ‌و ‌نقل نیز شهر باید به آن توانایی برسد که یک فرد با 250 متر پیاده‌روی از هر نقطه‌ای بتواند به یک ایستگاه اتوبوس، مینی‌بوس، مترو یا تاکسی برسد و در عین حال مردم باید بدانند از این ایستگاه چه موقع، چطور و با چه قیمتی می‌توانند به مقصد برسند. ما باید در بحث ترافیک اول شبکه را بسازیم و بعد به مقوله حمل و نقل بپردازیم. ما الان اتوبوس داریم اما این اتوبوس در شبکه کار نمی‌کند. دغدغه دوم من بحث حقوق شهروندی است مردم حق دارند بدانند حقوقشان چیست، حق دارند بدانند وظایف یک شهردار چیست و این را مطالبه کنند امروز وقتی یک نفر برگه عوارض شهرداری می‌گیرد واقعاً نمی‌داند به چه دلیلی و بر اساس چه فرمولی و چرا باید این وجه را پرداخت کند. مدیریت شهری باید شفاف و روشن عمل کند. امروز قوانین متعدد، پرحجم و متناقض در شهرداری آنقدر زیاد است که مردم در موارد زیادی دچار سردرگمی می‌شوند همین امروز اگر 2 گروه کارشناس بخواهند با ضوابط موجود راجع به یک ساختمان نظر دهند ممکن است با 30 درصد اختلاف عوارشی را وضع کنند که ظاهراً قانونی است. مردم باید حقوقشان را بدون پیچیدگی و به صورت شفاف بشناسند. یک مثال دیگر هم به نظرم برای پاسخ این پرسش لازم است باید منابع درآمدی شهرداری به نفع شهروندان وضعیتی پایدار پیدا کند. ببینید شهرداری طی سالیان متمادی از یک مورد یعنی فروش تراکم و عوارض ساخت و ساز بدست آمده است و تنها 13٪ منابع درآمدی شهرداری مربوط به 112 آیتم دیگر است در واقع ساده‌ترین روش برای شهرداری و پرضررترین روش برای شهر و شهروندان در پیش گرفته شده است باید نگاه شهرداری برای درآمدزایی کمتر متوجه جیب مردم باشد. 9ـ شما چه شعاری را مطرح می‌کنید که مردم به سمت شما بیایند؟ این مساله را اصلاً قبول ندارم که مردم به خاطر شعار باید به سمت کسی گرایش پیدا کنند هر کجا این اتفاق بیافتد مردم زیان خواهند دید سابقه کاری افراد و عملکرد آنان بهترین شاخص برای انتخاب مردم است. 10ـ نظرتان درباره سخنان خانم رجبی چیست؟ من سخنان خانم رجبی و منتقدین خودم را در سایت شخصی‌ام منتشر کرده‌ام بر این اساس باید بیاموزیم اگر نقدمان کردند به نظر منتقدین احترام بگذاریم و اگر حتی تخریبمان کردن با را از دامنه اخلاق فراتر نگذاریم؛ باید بیاموزیم اخلاقی عمل کنیم. 11ـ اینکه چهره‌های شاخص نظامی به سیاست می‌آیند موجب تضعیف بخش نظامی نخواهد شد؟ مگر فکر می‌کنید بخش نظامی فقط چند چهره موفق دارد که با رفتن دارد که با رفتن آنها تضعیف شود؟ امروز بسیاری از برجسته‌ترین اساتید دانشگاه و متخصصین از بخش نظامی در سایر بخش‌های علمی و اجرایی کشور مشغول به کارند. شما می‌دانید چند درصد از نخبگان بخش‌های غیرنظامی، نظامی هستند؟ این به آن معناست که بخش نظامی در کشور ما بخش نخبه‌پرور است دلیل آن ایت است که روحیه جهادی، ایمان و باورهای دینی به همراه منش خاص این حوزه به وجدان کاری، انضباط اجتماعی و نوسازی معنوی می‌انجامد. نظامیان از جمله کارآمدترین عناصر اجتماعی محسوب می‌شوند. خدمت در لباس مقدس نظامی یک افتخار است. امروز بخش‌ نظامی کشور ما به حدی توانمند شده که مرتضی طلایی در مقابل فرماندهان شجاع، مدبر آن قطره‌ای در برابر اقیانوس است. در هر حال به خدمتم در لباس پاسداری از ارزش‌ها و خدمت به مردم افتخار می‌کنم. 12ـ بی‌ثباتی شهرداری را چگونه جمع می‌کنید؟ این کار امکان‌پذیر است اما دشواری‌هایی هم دارد که با کمک مردم در انتخاب مدیریت شهری بیشتر شود به اعتقاد من اولین گام آن است که شورایاری‌ها در مناطق و محلات، رده‌های شورای اسلامی شهر باشند نه رده‌های شهرداری. یعنی ما باید شرایطی را به وجود آوریم که شورایاری‌ها تثبیت شوند. برای این کار باید از مجموع شورایاری‌های محلات افرادی انتخاب شوند که شورای منطقه را به وجود آورند و شهردار هر منطقه با پیشنهاد شورای منطقه و حکم شهردار تهران منصوب گردد. قانون شورای شهر فعلی را برای یک شهر 5 هزار نفری نوشته‌اند نه برای یک کلان‌شهر بزرگی مانند تهران. باید شورای هر منطقه در تهران قدرت و اختیار پی‌گیری مسائل منطقه را داشته باشد. تقویت شورایاری‌ها و ارائه اختیار به آنان نتیجه جز تثبیت مدیریت شهری ندارد. برای تثبیت مدیریت شهری باید از مردمی‌ترین لایه‌های آن شروع کرد. 13ـ چگونه با دولت هماهنگ می‌شوید؟ من معتقدم دولت بار بسیار سنگینی بر دوش دارد و شورای اسلامی شهر تهران باید به دولت کمک نموده و دولت را حمایت نماید این ایده در انحصار هیچ کسی نیست و وظیفه هر شورای شهری است که توسط مردم انتخاب شود. دولت هم به طور طبیعی از حضور چنین شورایی استقبال خواهد کرد. من فکر می‌کنم در صورتی که اقدامات مهمی که در شهر تهران توسط مدیریت شهری طی دو سال اخیر رخ داد استمرار یابد بخشی از مسائل و مشکلاتی که دولت با آن مواجه است را حل خواهد کرد و دولت به طور طبیعی از این اتفاق استقبال و حمایت می‌کند. مهم این است که در شهرداری تفکر خدمت و روحیه جهادی و ارزشی موج بزند قطعاً اگر انگیزه و نیت خدمت داشته باشیم خداوند متعال هم به کارمان برکت خواهد داد.

منبع: www.Talaey.ir

۰

دیدگاه تان را بنویسید

 

تازه های سایت