تهنیت به پیامبر پس از اعلام ولایت علی(ع)
امام طبری _ محمد بن جریر _ در کتاب (الولایه) حدیثی را به استناد خود آورده از زید بن ارقم که قسمت زیادی از آن در صفحات 92_ 89 کتاب ترجمه الغدیر جلد دوم ذکر شده است و در پایان حدیث مزبور است که رسول خدا(ص) فرمود: ای گروه مردم بگویید: پیمان بستیم با تو از صمیم قلب، و عهد نمودیم با زبان و دست بیعت دادیم بر این امر، عهد و پیمان و بیعتی که اولاد و اهل بیت و کسان خود را بدان وادار نماییم و به جای این سیره ی مقدس روش دیگری را نپذیریم و تو گواه بر ما هستی و خداوند از حیث گواهی کافی است. بگویید آنچه را به شما تلقین و تعلیم نمودم و سلام کنید بر علی با تصریح به فرماندهی اهل ایمان و بگویید: «الحمد لله الذی هدانا لهذا و ما کنّا لنَهتدی لولا ان هدانا الله». همانا خداوند هر صدا و آهنگی را می شناسد و می شنود و به خیانت هر خائن واقف است، پس هر کس پیمان شکنی کند به زیان خود کرده و کسی که به پیمان خدایی وفادار بماند، خدای پاداش بزرگ به او خواهد داد؛ بگویید چیزی را که موجب رضایت خداوند است و اگر ناسپاسی کنید خداوند از شما بی نیاز خواهد بود. زید ابن ارقم گفت: در این هنگام، مردم رو به طرف رسول خدا(ص) شتافتند در حالی که همه می
گفتند: «سمعنا و اَطَعنا علی امرالله و رسوله بقلوبنا» یعنی: شنیدیم و بر امر خدا و رسولش از صمیم قلب فرمانبرداریم. و اول کسانی که دست خود را به عنوان اطاعت و بیعت پیغمبر(ص) و علی(ع) رسانیدند، ابی بکر و عمر و عثمان و طلحه و زبیر بودند، با باقی مهاجرین و انصار و سایر مردم تا هنگامی که نماز ظهر و عصر در یک وقت خوانده شد و این جریان امتداد یافت تا نماز مغرب و عشاء نیز در یک وقت خوانده شد و تا سه روز امر دست دادن و بیعت پیوسته ادامه داشت. و خصوص داستان تهنیت شیخین را تعداد بسیاری از پیشوایان حدیث و تفسیر و تاریخ اهل سنت که عده ی آنان قابل توجه است روایت نموده اند، چه آن ها که این داستان را به طور مُرسل تردید ناپذیر روایت نموده اند و چه آن ها که آن را به مسانید صحیح و رجال ثقه و مورد اعتماد روایت نموده اند که سلسله ی ناقلین منتهی می شود به تعدادی از صحابه مانند "ابن عباس" و "ابی هُریرة" و "براء بن عازب" و "زید بن اَرقم": ... سپس آن گروه شروع کردند به تهنیت امیرالمومنین(ع) واز جمله ی آنان (پیش از دیگران) شیخین(ابوبکر وعمر) بودند که گفتند: «خوشا به حال تو ای پسر ابی طالب که مولای من ومولای هر مرد و زن مومن گشتی.»
* "قرآن ناطق علی بن ابی طالب"، به اهتمام دکتر محمد بیستونی.
لینک مطلب
دیدگاه تان را بنویسید