دیوانه چنین باید !

کد خبر: 43335

دکتر علیرضا مخبر دزفولی

دیوانه چنین باید !
از روانشناس برجسته ای شنیدم که هیچ چیز برای نشاط روحی انسان به قدراین دو چیز مؤثّر نیست:یکی خنده و دیگری تنوّع. سایت خوش مرام فردا را هر روز حتّی اکنون که در غربت فرنگ برای کوتاه زمانی محصورم میخوانم. چندین مقاله هم تاکنون در ستون یادداشت همین سایت داشته ام. تا چندی پیش که تسلیت او را برای درگذشت دو بزرگ ندیده بودم هم نمی دانستم که مدیر مسئول آن کیست ولی از شیوه اداره آن بسهولت می توانستم بفهمم که کسی است پایبند به اسلام و دلبسته ایران و در عین حال نقّاد اصلاحگرانه معایبی که در هر نظام و حکومتی می تواند رخ نمایاند.....بگذریم. نگاهی به سایت کردم در هاله ای از اخبار سیاسی و پر تنش از کشور و سراسر دنیا پوشانده شده بود (البته تنوع خبری فراوانی هم در آن به چشم میخورد) بالبداهه به ذهنم رسید که بجای مقاله ای انتقادی یا سیاسی و یا حتّی خبری برای ایجاد تنوّع و نشاط ذهنی و روحی و بعنوان زنگ تفرّجی (دلم نیامد بنویسم تفریح !) غزلی از سروده های شاعر خوش قریحه و کم نام و نشان ایرانی (حداقل در بین عوام) یعنی مرحوم سید علی مشتاق برای سایت ملایم فردا بفرستم. مشتاق از سادات حسینی اصفهان بوده است.اگر اشتباه نکنم مرحوم ملک الشعراء بهار که از لقبش پیداست چه مقام شامخی در بین شعراء دارد! ذر باره او گفته بود:"مشتاق در غزل اساس سبک هندی را در هم شکست" و دکتر زرین کوب بزرگ در مورد او گفته است:"بازگشت به سبک قدما و در واقع دوره تجدید حیات ادبی که معرف نوعی نهضت ادبی در مقابل سبک هندیست در اصفهان آغاز شد و کسانی چون مشتاق از پیشروان آن بودند..." از کتاب نه شرقی نه غربی،انسانی صفحه 279. اینهم شرح مختصری از او که پیش از خواندن غزل لطیفش بنظرم آمد نوشته آید چون بعید میدانم در سالگرد مرگ یا تولّد او کسی چیزی نوشته باشد یا بنویسد! امروز بازار پر جاذبه و رنگین و بسا دلفریب ماهرویان سیما و سینما پر رونق تر از غبار روبی شخصیت و شعر فاخر امثال مشتاق است و مشتاقان مشتاق ! اندکند. بخوانیم و لذّت ببریم: گردم بسر کویت دیوانه چنین باید سرگشته یک شمعم پروانه چنین باید از جای نمی رفتم از صد خم و کارم ساخت چشم تو به یک گردش،پیمانه چنین باید نه بام و نه در دارد درگشته سرای ما شرمنده سیلابست،ویرانه چنین باید یک لحظه نگیرد اشک جا در صدف چشمم
از کثرت غلطانی،دردانه چنین باید گفتی سخنی از وصل،جان دادم و آسودم تا حشر بخوابم کردافسانه چنین باید پیوسته دلم باشد از عکس بتان لبریز جوش صنم است اینجا،بتخانه چنین باید افکند به من آن شوخ،غافل نگهی مشتاق بیخود زخود افتادم،جانانه چنین باید
۰

دیدگاه تان را بنویسید

 

تازه های سایت