پایان یک خیمه شب بازی
انتخابات فدراسیون فوتبال
بالاخره انتخابات فدراسوین فوتبال انجام شد و کفاشیان بر صندلی ریاست این فدراسیون تکیه زد. این انتخابات که برای سازمان تربیت بدنی بسیار حیاتی بود - البته از جنبه کاربردهایش و نه از جنبه انگیزه خدمت رسانی به ورزش کشور - حتی داشت به قیمت سوختن مهره ای مثل علی آبادی در انظار عمومی تبدیل می شد. چراکه بعد از اعلام تقصیرات علی آبادی برای فوتبال کشور توسط رئیس جمهور آن هم در برنامه ای تلویزیونی که قرار بود احمدی نژاد در آن از علل نابسامانی های اقتصادی کشور بگوید، حتی زمزمه های استعفای علی آبادی در محافل ورزشی شنیده شد. بعد از این ماجرا بود که علی آبادی از کاندیداتوری برای فدراسیون فوتبال منصرف شد و ریاست را به دو دوست و یار صمیمی خود سپرد. شاهرخ شهنازی و علی کفاشیان.
اولی که سابقه ورزشی اش ریاست فدراسیون پینگ پنگ بود و اهمیت فوتبال را به این می دانست که مادربزرگ ها هنگام مسابقات ورزشی بچه های تیم ملی را دعا می کنند. خوشبختانه وی استعفا داد. یعنی به قول خودش همانطور که
مصلحت دیده بود باشد این بار مصلحت دید نباشد! آن هم در شب انتخابات. وی درباره کناره گیری خود گفت: با كنارهگيري من بيترديد كليه اعضاي مجمع ميتوانستند با فراغ بال بيشتري به كفاشيان راي دهند؛ بنابراين انصراف خود را اعلام كردم. وی که به نفع تنها رقیبش کنار رفته بود ادامه داد: با نبودنم وظيفهای كه بر گردنم بود را در حق فوتبال ادا كردم. کفاشیان هم که در کارنامه سوابق ورزشی خود شرکت در مسابقات دو و میدانی را دارد. البته وی سابقه دبیری کمیته ملی المپیک را نیز دارد. به هر حال فرقی نمی کند! رئیس فدراسیون فوتبال به علت سنگ اندازی برخی، در وقت اضافه و آنهم با هزار تهدید انتخاب شد.
در زمینه انتخاب کفاشیان به این مسئولیت حسین فرکی مربی سابق تیم ملی فوتبال کشورمان معتقد است کفاشیان بهتر بود در انتخابات فدراسیون دو و میدانی کاندید می شد نه فوتبال! اما ما این فدراسیون را هم برای وی پشنهاد نمی کنیم. این خیمه شب بازی تمام شد اما سریال قربانی شدن علایق جوانان این مرزوبوم به علت سهم خواهی سیاسیون از ورزش همچنان ادامه خواهد داشت.
دیدگاه تان را بنویسید