دوره سوم

چيزي كه در انقلاب اهميت داشت، رمز پيروزي انقلاب بود و امام بارها به آن تأكيد مي‌كرد، وحدت كلمه بود. همه يك چيز گفتند و يك چيز خواستند و همان هم شد. همه خواستند شاه برود و حكومت اسلامي بيايد و همين هم شد. برهه اول پس از انقلاب، برهه دفاع از انقلاب بود. ضد انقلاب از يك سو و بعد دشمن خارجي از سوي ديگر به انقلاب هجوم آوردند و در آخر هم كه به اتحاد رسمي رسيدند تا به هر قيمت هست ريشه انقلاب را بزنند. اما نتوانستند، چون همه مردم با دادن جان و مالشان و گذشتن از رفاه و آسايشي كه حقشان بود از انقلاب دفاع كردند. باز هم همه يك حرف گفتند و آن دفاع از انقلاب و كشور و نظام اسلامي بود. دومين دوره هم دوره تثبيت انقلاب بود. جنگ را به پايان رسانده بوديم، نظام را و تماميت ارضي كشورمان را حفظ كرده بوديم، اما مقدار زيادي از امكان‌ها و زيرساخت‌ها يا از بين رفته بود يا به قدر كافي و مطابق با گذشت زمان رشد نكرده بود و گسترش نيافته بود.در اين دوره كارهاي بزرگي در تثبيت انقلاب شد. الان دوره سوم انقلاب آغاز شده است. در اين دوره به گمان من بايد اثبات كنيم كه مي‌توان جامعه را با همين ملاك‌هاي زمان دفاع مقدس اداره كرد. به بيان ديگر بايد نشان بدهيم كه دين در اداره جامعه كارآمد است. بايد نشان بدهيم كه با همان محبت، صفا، صميميت، تدبير، عقل، درايت و ايثار كه در جنگ راهگشا بود و مبناي رفتاري ما بود، مي‌توان جامعه را اداره كرد، مشكلات را حل كرد، و براي نسل‌هاي بعد نيز پيش‌بيني‌هاي لازم براي يك زندگي با عزت و آسايش و امنيت را انجام داد.