کالایی به نام بازیکن آفریقایی

محمد، پسر بچه 12 ساله نیجریه ای که در مدرسه فوتبال "فاینورد" توپ می زند.

به گزارش سرویس بین الملل «فردا» و به نقل از فیگارو، بازیکنان فوتبال جوان آفریقای غربی منبع درآمد مهمی برای دلالان و باشگاه ها به حساب می آیند، زیرا هنگامی که این جوانان به شغلی دست یابند، موظف هستند بخشی از درآمد خود را به آنها اختصاص دهند. در زمانی که ستاره ها در جام ملت های آفریقا خوش می درخشند، میلیون ها جوان آفریقایی که مدیترانه را درنوردیده بودند در اروپا به حال خود رها شده اند. به هر قیمتی باید رفت! برای کسب افتخار! به خاطر یک آینده مبهم! همه ساله صدها جوان فوتبالیست آفریقایی برای ماجراجویی در اروپا تلاش می کنند. تعداد زیادی دعوت می شوند اما کمی از آنها انتخاب می شوند. دو سال پیش کلیپی تبلیغاتی از شرکت پوما سراب مهاجرت را در پیش چشم سیاه پوستان آفریقا می گشاید. این کلیپ جوانی کامرونی را نشان می دهد که قراردادی با یک دلال می بندد تا ستاره شود. در پایان کلیپ، این جوان نشان پیروزی را به اهتزاز درمی آورد در حالی که شانه به شانه ساموئل اتئو ایستاده است. واضح است که واقعیت چیز دیگری است. برای آنکه شخصی اتئو شود چه تعداد از مشاغل باید به خاطر ترک وطن های بسیار زود قربانی می شود؟ در زمان عزیمت آنان، دلال های بی وجدانی وجود دارند که دورنمای درخشانی از یک شغل حرفه ای را در پیش روی فوتبال آموزان قرار می دهند. این دلالان نادرست، قراردادهای بی اساسی را تنظیم می کنند و یک خیال و توهم را می فروشند. خانواده ها همه دار و ندار خود را بدون حساب هزینه می کنند تا بلیط هواپیمای نور چشمی های خود را تهیه کنند. بین 2000 تا 4000 یورو. نتیجه چه می شود؟ امتحان آنها در باشگاه های اروپایی بدون نتیجه می ماند و اشخاص واسطه نیز از تعهد خود سرباز می زنند. این نوجوانان کم سن و سال که به واسطه ها سپرده شده اند، با کمال میل به مسابقات قهرمانی مبتدی و سطح پایین رضایت داده و با دستمزد کم زندگی می کنند. اما مشکل آنجاست که آنها در سیاهی جرایم غوطه ور می شوند. گاهی این اشخاص رفوزه شغل خود را در کمال مخفی کاری در پیش می گیرند و در مسابقات قهرمانی رشد می کنند که در آنجا یک شناسنامه یا ورقه هویت برای گرفتن مجوز حضور کافی است. «ولی هنگامی که به شما تنها 100 یورو در ماه پرداخت می شود چگونه می توانید به طرز مناسبی اقامت داشته باشید؟» این پرسشی است که ژان-کلود موومیم، مدیر و مؤسس "Culture Foot Solidaire" مطرح می کند. این مؤسسه که هشت سال از تأسیس آن می گذرد، ناظر به حمایت از حقوق کودک است و به ویژه این هدف را دنبال می کند که جوانان آفریقایی را از لحاظ اجتماعی و حرفه ای یاری رساند. موومیم ادامه می دهد: «بسیاری از آنها با یک روادید گردشگری و توریستی معمولی به اروپا وارد می شوند که مد ت زیادی اعتبار ندارد. آنها نه تنها پولی برای تهیه بلیط برگشت ندارند، بلکه از برگشت خود خجالت زده و شرمسار هستند». این مقام مسؤول می گوید: «بیش از % 95 جوانانی که ما کمکشان می کنیم وضعیت غیرقانونی دارند». رومئو شوتا که مدیر شاخه ای از این مؤسسه در شهر لیون است، در حدود 15 نفر از این کودکان را تحت سرپرستی خود قرار داده است. او توانسته است تعدادی را نجات دهد. با همه این احوال داستانهای خوشایندی نیز وجود دارد. یک نوجوان 15 و نیم ساله کامرونی قرار بود در باشگاهی در پاریس امتحان بدهد. واسطه ای که در شهر رواسی منتظر او بود گفته بود که به لیون برود، اما در آنجا کسی به استقبال او نرفت و این واسطه ناپدید شد. این نوجوان کامرونی توسط این مؤسسه در مدرسه ای شبانه روزی به تحصیلات ورزشی پرداخت و بالاخره دیپلم خود را گرفت و وارد دانشگاه شد. وضعیت او هم قانونی شده است. او آرزو دارد روزنامه نگار شود. ولی از این دست داستان های خوب بسیار کم هستند. بعضی از این کودکان که تعدادشان کم هم نیست وجود دارند که فراری هستند و از ترس پلیس مخفیانه زندگی می کنند. یک نوجوان کامرونی دیگر نیز در منطقه پاریس پیدا شد که امتحان بی نتیجه ای را در شهر سدان گذراند. او بیکار بود و یکسال و نیم را به همین منوال سر کرد و هر جا می توانست می خوابید. او ابتدا در آپارتمان یکی از عموزاده هایش در پاریس بود و سه نفره زندگی می کردند، اما بعد از آن هشت نفره بودند و بر روی زمین می خوابید ... پیشگیری و تعلیم و تربیت باید پیش از آنکه خیلی دیر شود کاری کرد. در ماه اوت 2007، این مؤسسه با همکاری اتحادیه باشگاه های حرفه ای فرانسه (UCFF) نخستین کاتالوگ پذیرش فوتبالیست های خارجی را منتشر کردند تا آنها از حقوق و تکالیفشان آگاه شوند. همچنین این مؤسسه اولین خانه جوانان فوتبالیست کامرونی را تأسیس کرد. هدف آن پیشگیری و تعلیم و تربیت فرزندان نزد والدین خود بود. این امر مستلزم نهادینه کردن آن از لحاظ قانونی است. مقرراتی که در 29 مارس 200 در پارلمان اروپا تصویب شد انتقال و بهره برداری از کودکان در فوتبال را به رسمیت شناخت. پیش از این در چارچوب فیفا نیز مقرراتی وجود داشت. اما ماده 19 این قانون که جابجایی های بین المللی کودکان زیر 18 سال را ممنوع می سازد، به راحتی دور زده می شود. به همین منظور یک آکادمی به نام "تنفس" (Aspire) تأسیس شده است. موومیم می گوید: «این آکادمی این خیال را در ذهن آفریقایی ها تقویت می کند که آنها فقط به کمک فوتبال می توانند از آنجا خارج شوند. این یک برخورد و رفتار حسابگرانه و نهادینه شده است ! »