بوی عیدی
مرتضی طلایی
اسفند هم از راه رسيد. ماه دوازدهم كه ميآيد گويي خوابي تمام شده و از خواب بيدار شدهايم و اي و اي دوباره! امسال هم گذشت! حرفهاي اسفند جنسشان نزديك به هم است؛ ديديد چه زود گذشت؟! انگار همين ديروز بود كه سال نو شد و ... جملههاي اينچنيني همه نشان از يك نوع دريغ و حسرت است كه با تمام شدن سال كهنه به سراغ اكثرمان ميآيد و در انتهاي اين دريغ، لذتي است از مواجهه با بهار. سعي ميكنيم كه يك سال پيرتر شدن را در لذت تماشاي جواني طبيعت فراموش كنيم و لطافت بادهايي كه تا ديروز استخوان سوز بودند و امروز صورتنواز، زمختي حقيقت گذر سريع ايام را از خانه ذهنمان بيرون ببرد. اسفند، ماه عجيبي است. دلتنگي در اين ماه بيداد ميكند مخصوصا براي كساني كه به غير از برف زمستان، برف ايام هم بر سر و رويشان نشسته است. آخر، عيد متعلق به بچههاست. لذت عيدي گرفتن، چيدن سفرهاي هفترنگ و مزين به هفتسين، محبتها و ديد و بازديدهايي كه از لحظه اول، بچهها اميد به تمام شدن هر چه زودتر آن و رسيدن به لحظه شيرين عيدي را دارند، شيريني و آجيل و چشيدن ناگهان آن. و باز اسفند است و ياد آنها كه رفتهاند. گويي با آمدن اين ماه جاي خالي رفتهها بيشتر خودنمايي ميكند فكر اينكه سال ديگري بدون آنها كه دوستشان داشتيم گذشته و سال ديگري باز بايد نبودنشان را مرور كنيم. اسفند، ماه دغدغهها هم هست و سرپرستان خانوادهها بيشتر آن را حس ميكنند، دغدغه تهيه آنچه كه لازمه ميزباني از روز نو و نوروز است اين دغدغهها گاه بر همه چيز سايه مياندازد و خدا كند هيچكس شرمنده نباشد، ميشود اگر بخواهيم؛ اگر قناعت را هم به خانهها دعوت كنيم و اگر ايثار را هم. ايثار لفظ زيبايي است. ميگويند يعني از آنچه كه خودت ميخواهي و به آن نيازداري ببخشي و ديگران را در آن شريك كني كه فرمود: «ويوثرون علي انفسهم و لوكان بهم خصاصه» و در جاي ديگر: «لن تنالوا البر حتي تنفقوا مما تحبون» اما اسفند براي بعضي از آقايان ماه سختي است از آن جهت كه اگر تمام سال از زير بار كمك كردن در امور خانه شانه خالي كردهاند اما خانهتكاني آخر سال چيزي نيست كه بتوان گريز يا گزيري يافت و بايد آستينها را بالا زده و به كار پرداخت. انصافا هم عدالت نيست تنها گذاشتن خانمهاي خانه در اين نبرد سهمگين خانهتكاني! بهويژه آنكه بعضي از خانمهاي ايراني تصور ميكنند اگر كوچكترين جزئي از خانه آغشته به غباري از سال گذشته باقي بماند خانهتكاني به نحو مطلوب انجام نشده است و چه باور زيبايي! چون در فرهنگ و باور ايرانيان زدودن ناپاكي جايگاه والايي دارد. ماه واپسين سال، فرصتي براي اجتماعيتر شدن است چرا كه درهاي گشوده خانهها، ديد و بازديدها و رفت و آمدها، كارهاي جمعي داخل خانه، همه و همه فرصتها و تمرينهايي است براي اجتماعي انديشيدن و عمل كردن. همه اينها را گفتم، اما اسفند كه ميآيد غمي گنگ به دلم چنگ ميزند و بغضي آشنا مهمانم ميشود. گاهي به آن فكر ميكنم اما آيا شما كه اين مطلب را خواندهايد، ميدانيد كه ريشه اين غم كجاست؟ خداوند روح همه رفتگانمان را در اين روزهاي پايان سال شاد بدارد و خدا شادي را در دل همه مردمان اين سرزمين پاك و مريد اهل بيت(ع) براي هميشه نگاه دارد.
دیدگاه تان را بنویسید