رأی؟ کی داده کی گرفته؟
تا انتخابات؛منزل دوم
زبان فارسی پر از دقایق و ظرایفی است که گاه شیرینی بازی با استعارات و کنایات حتی از اصل رساندن پیام مهمتر میشود اما بازی با کلمات تا جایی ممدوح است که موجب قلب حقیقت یا کتمان واقعیت نشود. در منزل اول با اصل موضوع مشارکت در انتخابات پرداختیم اما این بار موضوع ظرف این مشارکت در مقطع کنونی یعنی مجلس شورای اسلامی است.
نظامهای سیاسی را در یک تقسیمبندی بسیار کلی به 2 دسته ریاستی و پارلمانی تقسیم میکنند. در نظام ریاستی تفکیک قوا به صورت کامل برقرار و قوا کمترین مداخلهای در اعمال یکدیگر ندارند، پارلمان تنها به وضع قوانین میپردازد، دولت مجری است و دادگستری چون داوری بر کارها نظارت میکند و از ساز و کارهایی مانند رأی اعتماد، سوال و استیضاح یا اختیارات قانونگذاری دولتی (از طریق بخشنامهها و آییننامهها) خبری نیست. اما در نظامهای پارلمانی در عین اجرای تفکیک قوا، این موضوع به صورت مطلق اعمال نمیشود، قوه مقننه در کنار قانونگذار وظیفه مهمی به نام نظارت بر اجرای قوانین را نیز به دوش دارد و وزرا و مسوولان اجرایی در برابر آن مسئول بوده و باید پاسخگو باشند. گرچه ویژگیها و مشخصات نظام پارلمانی قابل انطباق کامل با مدل حاکمیتی قانون اساسی ما نیست اما گستردگی اقتدار مجلس خود نشانی از اهمیت قوه مقننه در نظام حکومتی ما است. وضع قانون در عموم مسایل کشور (اصل 71)، شرح و تفسیر قوانین عادی (اصل 73)، تحقیق و تفحص در تمام امور کشور (اصل 76)، تصویب عهدنامهها و مقاله نامهها (اصل 77)، اصلاحات جزیی در خطوط مرزی (اصل 78)، برقراری موقت
حکومت نظامی (اصل 79)، تصویب گرفتن و دادن وام یا کمکهای بدون عوض داخلی و خارجی (اصل 80)، تصویب استخدام کارشناسان خارجی (اصل 82)، اظهار نظر در همه مسایل داخل و خارجی (اصل 84)، دادن رأی اعتماد به هیات وزیران (اصل 87)، طرح سوال و استیضاح رییس جمهور و وزرا (اصل 88)، رسیدگی به شکایات مدام از طرز کار مجلس یا قوه مجریه یا قوه قضائیه (اصل 90) از اهم اختیارات و حقوق قانون مجلس در قانون اساسی است که گستردگی آن بیانگر حساسیت و اهمیت این نهاد انتخابی در نقشه مهندسی سیاسی کشور است، اختیاراتی که در اکثریت قریب به اتفاق موارد حق انحصاری مجلس بوده و مداقه در آنها اهمیت دقت در انتخاب و ضرورت مشارکت را بیش از پیش مینمایند. اما انتخابات مجلس هشتم در چه بستر و ظرف زمانی انجام میشود؟ در بررسی وضعیت سیاسی ایران امروز باید گفت که دوره کشمکشهای نظری درباره چیستیها به پایان رسیده است و اکنون فصل ارایه طرحهای عملیاتی حول چگونگی و روشهای انجام است، جامعه دوره ارزیابی و آزمون و خطای عمومی نسبت به جناحهای اصلی سیاسی در کشور را پشت سر گذارده و در موسم ثبات، در میانه راه توسعه به ویژه در موقعیتی که عدم رفع برخی مشکلات مردم
خصوصاً در حوزههای اقتصادی و اجتماعی، سطحی از دلگیری از ناکارآمدیها را به وجود آورده، تشکیل مجلس عزتمند، با تدبیر و قوی، بزنگاهی مهم برای ایران امروز و برای نیل به اهداف ایران 1404 به شمار میرود. از طرفی نباید از نظر دور داشت که بخشی از چالشهای نوین کشور حول مسایل فراملی و بینالمللی صورت بندی شده است، اداره و تدبیر این مسایل از کار ویژههای مهمی است که مجلس هشتم باید از آن برخوردار باشد تا پیام مصلحت اندیشی در عین اقتدار را به گوش جهانیان برساند. فراموش نکنیم که ما شهروندان با انتخاب نماینده، حوزه وسیعی از حقوق سیاسی خود را به وکلای خود تفویض مینماییم، برگ رأی ما نشان میدهد که سلیقه ما در روش اداره کشور چیست؟ گمان میکنم اهمیت این برگ رأی آن قدر هست که در پر کردن هر خانه آن دقت، تأمل و مطالعه برنامهها را به کار گیریم. شما چطور؟
دیدگاه تان را بنویسید