از پیشنهاد قائم مقامی روحانی تا رهنمون مقام معظم رهبری
دوستی طولانی من با آقای روحانی که عاملی بود.شما دبیر شورای امنیت ملی باشید و ما هم قائم مقام شما باشیم...این پیروزی، مرهون یک راهنمایی استراتژیک رهبر معظم انقلاب اسلامی، بود. من شما را خیلی دوست دارم و در مورد استعفای شما هم خودم تصمیم گرفتم و مشورتی با مقام معظم رهبری نکردم.آقای جلیلی خوابشان برد!
علی لاریجانی در گفت و گویی به بیان ناگفته های جالب از دبیری شورای عالی امنیت ملی پرداخت. به گزارش «فردا»، علی لاریجانی، دبیر سابق شورایعالی امنیت ملی در گفت و گو با همشهری ویژه نوروز درباره انتخابش بعنوان دبیر شورای عالی امنیت ملی دولت احمدی نژاد می گوید:«در یکی دو ماه آخر ریاست جمهوری آقای خاتمی، که آقای احمدی نژاد هم انتخاب شده، اما کارها هنوز واگذار نشده بود، نظام تصمیم گرفت که بدلیل عدم تعهد اروپایی ها به وعده های خود، تعلیق را بردارد و کار خود را در UCF اصفهان را آغاز کند که فورا بازتاب های زیادی پیدا کرد و غربی ها شروع کردند به رجز خوانی و جلسه فوق العاده شورای حکام را ترتیب دادند و پیغام های متعدد... در همین ایام، رایزنی برای انتخاب وزرای کابینه آقای احمدی نژاد هم مطرح بود؛ روزی آقای احمدی نژاد به من گفتند که خدمت مقام معظم رهبری بودند و بحث دبیری شورایعالی امنیت ملی مطرح شد (ظاهرا آقای احمدی نژاد تصمیم گرفته بودند که آقای روحانی تغییر کنند) و در رایزنی با ایشان، مقام معظم رهبری نظر خود را در مورد اینجانب مطرح فرمودند. آقای احمدی نژاد گفتند:من
استقبال کردم و حالا نظر شما چیست؟» لاریجانی در مورد نحوه پذیرش آن سمت می گوید:« از حسن نظر ایشان تشکر کردم و قرار شد فکر کنم. آن موقع شرایط کشور خیلی حساس بود. فورا خبر در میان سیاسیون پیچید. آن زمان چند مسئله در ذهن من مطرح بود یکی دوستی طولانی من با آقای روحانی که عاملی بود که این تغییر را مشکل می کرد. از ابتدای انقلاب من با آقای روحانی دوست بودن سال اول انقلاب که در صدا و سیما با هم مشغول بودیم، روابط دوستی و عاطفی داشتیم تا امروز؛ مسئله دیگر این بود که در چند سال اخیر با آقای احمدی نژاد رفاقت داشتم و مخصوصا در زمان شهرداری ایشان، ارتباط ما بسیار نزدیک بود و لی با هم هنوز از نزدیک کار نکرده بودیم و سلیقه ایشان را نمی دانستیم. با کار دبیرخانه هم از قبل آشنا بودم و می دانستم چند وزارتخانه کلیدی مثل کشور و خارجه و اطلاعات باید هم فکر با دبیرخانه باشند. قبل از پاسخ به آقای احمدی نژاد و پس از مشورت با مقام معظم رهبری و کسب رهنمودهای ایشان، با آقای دکتر روحانی نیز جلسه ای داشتم. ایشان به من گفت من خودم هرچه فکر کردم دیدم در این شرایط کسی که می تواند مسئولیت را بر عهده بگیرد، شما هستید. من نیز به آقای روحانی
گفتم که نظر من این است که شما دبیر شورای امنیت ملی باشید و ما هم قائم مقام شما باشیم و با هم کار کنیم. آقای روحانی نیز با آقای احمدی نژاد دیدار داشتند. من پیشنهادم را به آقای احمدی نژاد مطرح کردم اما ایشان همان نظر قبلی را داشتند. لذا من عرض کردم که برای وزرای خارجه و کشور و اطلاعات با من مشورت کنید .» لاریجانی، مهم ترین و برجسته ترین حادثه در مدت مسئولیت دو ساله اش را حادثه حمله نظامی رژیم صهیونیستی به لبنان و دفاع جانانه حزب الله و بعد مسئله هسته ای بویژه آخرین مذاکرات با آقایان سولانا و البرادعی و رسیدن به مدالیته می داند. وی درباره حنگ لبنان می گوید:« جنگ لبنان، فوق العاده و عجیب بود. یادم هست آن موقع من در بروکسل مذاکراتی با آقای سولانا داشتم، بعد از پایان مذاکرات برای رایزنی در مسائل منطقه ای، عازم سوریه شدم، صبح ساعت 9:30 با آقای بشار اسد دیدار داشتم و پس از ملاقات به من خبر دادند که در مرز لبنان و اسرائیل درگیری رخ داده است. سپس با آقای فاروغ الشرع، معاون رئیس جمهوری سوریه ملاقات داشتم. ایشان از ماجرا مطلع شده بود و تحلیل ها این بود که حادثه ای عمیق در منطقه رخ داده است. سفر این جنگ را به سفر از
پیش طراحی شده من ربط دادند و در این فضا، آقای کیسینجر در مقاله ای پیشنهاد داد که لازم است که اسرع وقت، یک قطعنامه علیه پرونده هسته ای ایران مطرح شود. ما تماس های تلفنی با آقای سولانا و آقای ایوانف داشتیم. آقای ایوانف پیگیری کرده بود که ملاقات بعدی با سولانا در روزهای آینده مثلا دوشنبه یا جمه انجام گیرد، ام ا یکباره ظرف 48 ساعت قطعنامه صادر شد و آقای سولانا پس از صدور قطعنامه تلفنی تماس گرفت و گفت متاسفم که خرابکارها کار خود را انجام دادند. » دبیر سابق شورایعالی امنیت ملی درباره قطعنامه شورای امنیت درباره آتش بس جنگ 33 روزه می گوید:« شبی که قطعنامه در حال پخت و پز بود من در اتاقم تا صبح پای تلفن بودم. از طرقی (با نیویورک) آقای ظریف، نماینده ایران در سازمان ملل تماس داشتم و از طرفی با بیروت رایزنی لازم صورت می گرفت، سحر موقع نماز صبح، با آقای احمدی نژاد تلفنی صحبت کردم و ایشان را در جریان صدور قطعنامه و مفاد آن قرار دادم ، قطعنامه ظاهری داشت و باطنی، ظاهر آن حفظ آبروی ریخته شده آمریکا و اسرائیل بود و عباراتی که می خواست تا حدودی آبرو را نگه دارد؛ اما چه کسی در صحنه بین المللی وجد داشت که باطن آن که جلوگیری
از شکست بیشتر اسرائیل بود را نداند. بعد از نماز، قدری استراحت کردم. ساعت 8 با آقای حجازی دفتر مقام معظم رهبری قرار داشتم و تفصیل ماجرا را بیان کردن تا خدمت مقام معظم رهبری مطرح کنند. آن ساعت برای من خیلی شیرین و شگفت آور بود. بعد ده ها سال قلدری اسرائیل، با دست توانای مجاهدینی مثل شهید عماد مغنیه شکست می خورد. این 4 هفته پر رمز و راز و حوادث پند آموزی بود... اما همین قدر از من بپذیرید که این پیروزی، مرهون یک راهنمایی استراتژیک رهبر معظم انقلاب اسلامی، حضرت آیت الله خامنه (حفظه الله) بود که در انتهای هفته اول نبرد صورت گرفت. » لاریجانی از توضیح بیشتر درباره این رهنمون خودداری کرد و به آینده موکول نمود. وی درباره بحث مدالیته می گوید:«در مذاکرات لیسبون، بحث طولانی چندان فایده ای نبخشید، مخصوصا که آقای سولانا به سخنان وزیر کشور که بعدا تکذیب کردند تمسک جسته و منبر طولانی رفتند که ما 200 کیلی مواد غنی شده داریم. در آن جا ما طرح مدالیته را مطرح کردیم که نگرانی آنها رفع شد. و وضعیت حال تحت نظارت مورد اتفاق ما و آژانس قرار گیرد. ابتدا استقبال نشد اما بعد قرار شد که ظرف دو ماه صورت گیرد. من از لیسبون به وین رفتم؛
آقای البرادعی برای استراحت در خارج از وین در محلی بسیار مصفا، روزگار می گذراند. شب ساعت 10 به محل اقامت ایشان رسیدم و نتیجه بحث با سولانا با وی مطرح شد و چارچوب کلی مشخص گردید. ساعت 12 و 30 دقیقه به سمت فرودگاه وین حرکت کردیم.» لاریجانی در مورد گزارش البرادعی و وجود ادبیاتی که مورد سوءاستفاده قرار گیرد را تصدیق کرد و آن را «سنت گزارش نویسی البرادعی» دانست و تاکید کرد البرادعی اعلام کرده بود که مسائل گذشته تقریبا حل شده است. به گزارش «فردا»، وی در بخشی دیگر از گفت و گوی خود درباره جانشینی جلیلی می گوید:«ماجرا این طور بود که آقای احمدی نژؤاد روزی قراری با من گذاشتند و آن روز پای من پیچ خورده بود و به شدت درد می کرد و عصا زنان به اتاق ایشان رفتم. آقای احمدی نژاد گفتند:من شما را خیلی دوست دارم و در مورد پذیرش استعفای شما هم خودم تصمیم گرفتم و مشورتی با مقام معظم رهبری نکردم، چون گفتم که مزاحم ایشان نشوم ولی دلم می خواهد شما با دولت همکاری کنید و بعد برای جایگزینی با من مشورت کردند، 5 یا 6 نفر را مطرح کردند، من جمله آقای جلیلی من هم ایشان را در سمت معاونت وزارت خارجه می شناختم، ذکر خیر ایشان شد.» وی درباره
یکی از بحث های جانبی مذاکرات هسته ای می آورد:«در طول دو سال اخیر، مذاکرات متنوع و طولانی با آقای سولانا داشتیم و در موضوعات مختلف و فقط حول و حوش موضوع هسته ای نبود، تاریخ ایران، انقلاب اسلامی و نگاه ما به منطقه بحث می شد. مثلا روزی بعد از مذاکرات طولانی، سر شام،بحث منطقه مفصل مطرح شد. ایشام با خنده گفت:«ما یک اشتباه استراتژیک در منطقه کردیم، یکی توی سر افغانستان زدیم یکی توی سر عراق، شما بالا آمدید! هرچند با شوخی گفته شد اما حاکی از یک تلقی جدی بود. به ایشان گفتم:مراقب باشید مجددا اشتباه نکنید.هیچ وقت افغانستان و عراق رقیب ما نبودند که شما تصور می کنید با این کار شما ما در منطقه بالا آمدیم. ضمنا منطقه ظروف مرتبط نیست که شما دوجا را فشار دهید یک جا بالا بیاید. تازه چه کسی گفته که به عراق و افغانستان حمله کنید، ما از ابتدا مخالف این ماجراجویی بودیم.» وی درباره یکی از مذاکرات طولانی با طرف های سعودی جهت نگاه نو به اوضاع منطقه می گوید:« یک بار جلسه ما در ساعت 11 شب شروع شد تا 6 صبح ادامه یافت که برخی از همراهان ما، من جمله آقای جلیلی خوابشان برد! البته روی صندلی!»
دیدگاه تان را بنویسید