كاخ سفيد به روزنامههاي عراقي رشوه ميداد
"توري كلارك" مدير اسبق روابط عمومي وزارت دفاع كه به عنوان معاون وزير دفاع بر معاملات پنتاگون با كارشناسان نظارت ميكرد، كار خود را با ايدهاي كه او آن را "تسلط اطلاعات" مي ناميد آغاز كرد. وي معتقد بود كه با گردش اخبار به اندازه كافي در محافل خبري، ايده ها و نظرات توسط صداهاي داراي اعتبار و استقلال و نفوذ (كارشناسان) بر مخاطبان حاكم مي شوند.
فارس: يك روزنامه آمريكايي در گزارشي افشاگرانه نوشت كه دولت بوش به صورت پنهاني به روزنامهنگاران آمريكايي و روزنامههاي عراقي مبالغي را پرداخت ميكرد تا به نفع ارتش و دولت آمريكا مطالبي را چاپ كنند. نيويوركتايمز در ادامه گزارش خود آورده است: در اوايل سال 2002 ميلادي يك برنامه دقيق براي حمله احتمالي به عراق آماده شده بود، اما مانعي در اين زمينه وجود داشت. بر اساس نظرسنجيها، بسياري از مردم آمريكا بهشدت مخالف حمله به كشوري بودند كه هيچ ارتباطي را با حادثه 11 سپتامبر نداشت. پنتاگون و كاخ سفيد بر اين باور بودند تا با استفاده ابزاري از كارشناسان بتوانند بر اين مشكل فائق آيند. "توري كلارك" مدير اسبق روابط عمومي وزارت دفاع كه به عنوان معاون وزير دفاع بر معاملات پنتاگون با كارشناسان نظارت ميكرد، كار خود را با ايدهاي كه او آن را "تسلط اطلاعات" مي ناميد آغاز كرد. وي معتقد بود كه با گردش اخبار به اندازه كافي در محافل خبري، ايده ها و نظرات توسط صداهاي داراي اعتبار و استقلال و نفوذ (كارشناسان) بر مخاطبان حاكم مي شوند. اين گزارش ميافزايد: بنابراين كلارك قبل از حادثه 11 سپتامبر، سيستمي را طراحي كرد تا مطابق آن پنتاگون افراد داراي نفوذ در جامعه، از هر قشر و صنفي كه باشند به خدمت بگيرد و با مديريت صحيح آنها بتواند حمايت هاي وسيعي را براي برنامه ها و اولويت هاي رامسفلد، وزير دفاع آمريكا در آن زمان جذب كند. بر اساس اين گزارش، طي ماه هاي بعد از 11 سپتامبر زماني كه شبكه هاي مختلف شروع به حفظ و به خدمت گرفتن افسران بازنشسته رده بالاي ارتش آمريكا به عنوان تحليلگران و كارشناسان كردند، كلارك و همكارانش احساس كردند كه فرصت خوبي را در دست دارند. اين دسته از كارشناسان كه به ظاهر قهرمانان جنگي هم بودند و در مقابل ديدگان عده كثيري از مردم آمريكا به تحليل وقايع ميپرداختند، همان افراد مورد نظر و صاحب نفوذ كلارك و گروه او به شمار ميآمدند كه ميتوانستند اطلاعات مورد نظر پنتاگون را در سطح جامعه آمريكا جاري كنند. نيويورك تايمز مي نويسد: كارشناساني كه مورد نظر پنتاگون بودند، زمان بيشتري را نسبت به خبرنگاران شبكه ها براي اظهار نظر درباره وقايع و اتفاقات در اختيار داشتند و از طرفي آنها فقط به توضيح قابليت هاي هلي كوپترهاي آپاچي بسنده نمي كردند، بلكه آنها چارچوبي را آماده ميكردند تا مطابق آن بينندگان بتوانند حوادث را تعبير و تفسير كنند. مسئله مهم ديگر اين بود كه اين كارشناسان زماني كه بر سر برنامه هاي تحليلي حاضر مي شدند، نماينده شبكه ها نبودند. آنها كارشناسان نظامي بودند كه به لحاظ ايدئولوژيك مورد اعتماد دولت نومحافظه كار بودند و عمدتا از جمله افراد مهمي در صنايع دفاعي بودند كه از افزايش بودجه براي جنگ عراق حمايت مي كردند. اين روزنامه آمريكايي در ادامه گزارش خود آورده است: حتي برخي از كارشناساني كه با صنايع دفاعي و نظامي رابطه اي نداشتند و نسبت به دولت آمريكا نظر مساعدي نداشتند، نسبت به انتقاد از رهبران ارتش آمريكا كه از دوستان آنها بودند امتناع ميكردند. "ويليام نش"،ژنرال بازنشسته ارتش و كارشناس شبكه آمريكايي "اي بي سي" در اين باره ميگويد: انتقاد از ارتش آمريكا براي من بسيار سخت است. ارتش آمريكا زندگي من را تشكيل ميدهد. گزارش فوق مي افزايد: دولت هاي ديگر و قبلي تلاش هايي كم و بيش براي ايجاد ارتباط با كارشناسان داشتند، اما مورد كنوني (رابطه پنتاگون با كارشناسان) به رغم شدت بيشتر نسبت به موارد قبلي با آن چيزي كه در ذهن كلارك بود بسيار متفاوت است. "دن مير" يكي از معاونان كلارك مي گويد كه يك تصميم راهبردي براي تمركز بر روي كارشناسان از سوي روابط عمومي اتخاذ شده بود تا با استفاده از آنها زمينه جنگ با عراق مهيا شود. خبرنگاران در اولويت دوم قرار داشتند. ما نمي خواستيم از آنها به عنوان منبعي اصلي براي خروج اطلاعات مورد نظرمان استفاده كنيم. نيويورك تايمز مينويسد: "برنت كروگر" ، يكي ديگر از معاونان ارشد كلارك ميگويد:قرار بر اين بود تا دفتر مطبوعاتي وزارت دفاع به دور از كارشناسان نظامي باشد. در عوض اين كارشناسان توسط يك گروه كوچكي از مسئولان سياسي به خدمت گرفته ميشدند و هماهنگي هاي لازم توسط آنها به عمل ميآمد. براساس اين گزارش، تصميم فوق تاكتيك هاي دولت هاي قبلي را مبني بر تخريب رسانه ها از درون را يادآوري كرد. به طور مثال، آژانس هاي فدرال با پرداخت پول به روزنامه نگاران آنها را موظف به نوشتن مطالب به نفع دولت ميكردند. در همين زمينه دولت اخبار نادرست و غيرواقعي بسياري را به تلويزيونهاي سرتاسر آمريكا كه در آنها چاپلوسانه از دولت دفاع ميشد ارسال كرد. پنتاگون نيز به طور مخفيانه به روزنامههاي عراقي مبالغي را پرداخت كرده بود تا هماهنگ با هم مطالبي را به نفع آمريكا در روزنامه هاي خود چاپ كنند. كروگر ميگويد كه اين تكنيك باعث شد تا كارشناسان نيز به نفع جنگ عراق مطلب نوشته و تعابير و تفاسيري در اين راستا داشته باشند.
دیدگاه تان را بنویسید