تکانم بده، احمدی نژاد!
این مقاله که با عنوان چند پهلوی «تکانم بده، احمدی نژاد!» منتشر شده است، نام خود را از یک آهنگ قدیمی اتریشی که با نام موتزارت ساخته شده بود به عاریه گرفته است.
«سالن 300 نفری خانه هنرمندان تهران به قدری مملو از جمعیت است که حداقل 40 نفر در راهروی ورودی این سالن تجمع کردهاند. داخل سالن پر از هیجان است. دختران و پسران بیست و چند ساله برای دیدن محسن نامجو به اینجا آمدهاند! خواننده نوظهوری که شعر و موسیقی سنتی ایران را با الگوهای غربی هچون راک و بلوز تلفیق کرده است.» به گزارش سرویس بین الملل «فردا»، این جملات، جملات ابتدایی گزارش سایت اینترنتی مجله تایم از نشست خانه هنرمندان در نقد آلبوم ترنج محسن نامجو است. این مقاله که با عنوان چند پهلوی «تکانم بده، احمدی نژاد!*» منتشر شده است، نام خود را از یک آهنگ قدیمی اتریشی که با نام موتزارت ساخته شده بود به عاریه گرفته است. این گزارش که به نظر میرسد به دنبال سفر اخیر کریس دی برگ، آهنگساز و خواننده ایرلندی، به تهران منتشر شده است، با اشاره به این دو برنامه به بررسی فضای موسیقی غیرسنتی در ایران میپردازد. این مقاله با اشاره به برگزاری کنسرتهای مختلف پاپ و سنتی، دلیل مجوز گرفتن یک کنسرت راک را برنامه نقد رسمی اثر نامجو توسط خانه هنرمندان میداند. این در حالیست که به دلیل فضای پرهیاهوی مخاطبان، دو منتقد برنامه کمتر از یک
ساعت از شروع برنامه، سالن را ترک میکنند.
این گزارش بیصبری و استقبال مخاطبان را نشانهای از اشتیاق این نسل برای آزادی بیان بیشتر در فضای فرهنگی میداند. همچنین در ادامه، در معرفی فضای موسیقی بعد از انقلاب، نویسنده دوران ریاست جمهوری خاتمی را موجب باز شدن فضای فرهنگی معرفی مینماید که اجازه داد تا گروههای موسیقی راک در پارکینگ منازل تهران شکل بگیرند.» رامین صدیقی، صاحب موسسه هرمس و یکی از موسسان گروه هفتا، خلا فضای موسیقایی را دلیل اینگونه عکس العملهای افراطی به امثال نامجو میداند. از جمله افراد دیگر گروه هفتا، سهراب مهدوی بوده است که اولین فستیوال موسیقی زیرزمینی راک را برگزار کردند. پیمان مظاهری، برنده جایزه اول این مسابقه برای آهنگ پشه، در گفتگو با نشریه تایم میگوید «ما تا زمان فستیوال گمان میکردیم تنها دو سه گروه راک در تهران فعالیت دارند؛ اما فهمیدیم بچههای تهران با جدیت مشغول هستند.» این گزارش در ادامه به ضرورت اخذ مجوز ارشاد برای انتشار کاست اشاره میکند و در مصاحبه با برخی گروهها از انصراف آنها برای اخذ مجوز خبر میدهد. دلیل این امر نیز روند اداری ارشاد و درخواست برای تغییر در اشعارو آهنگ عنوان میشود. با این حال، گزارشگر تایم در
گفتگو با محسن رجب پور، که نویسنده از او به عنوان پدرخوانده موسیقی پاپ ایران یاد میکند، از مخالفت او با گلایههای اهالی موسیقی مینویسد: «اگر سخت تلاش کنی، موفق میشوی. ایرانیها ذاتا رویکرد احساسی به موسیقی دارند؛ بنابر این پاپ را ترجیح میدهند.» * Rock Me, Ahmadinejad!
دیدگاه تان را بنویسید