دلایل کاهش قیمت مسکن

کد خبر: 56161

سرمایه

حسین ملک محمد: رشد انفجاری حجم نقدینگی به بخار موجود در دیگ زودپزی شبیه شده است که با یافتن اندک مفری، با حداکثر فشار و وارد ساختن ضربات سهمگین، در جست وجوی راه خروج است. در نزدیک سه سال اخیر با وجود رکود در بازارهای جانشین همچون بازار سهام، طلا و ارز، رشد نقدینگی به تدریج راه خود را در بازار مسکن یافت و انفجار در حجم نقدینگی به انفجار بزرگ تری در قیمت مسکن انجامید. سیاست تحریک تقاضا که بالاخص از راه افزایش تسهیلات بانکی در بخش مسکن دنبال شده بود، با ورود بی سابقه جوانان متولد دهه اول انقلاب به بازار مسکن به افزایش غیرقابل مهار قیمت ها تبدیل شد؛ آنگونه که هزینه مسکن برای زندگی در مناطق شمال نشین تهران با گران ترین مناطق شهری تهران برابری می کرد. به هر حال افزایش قیمت ها خود علامت مثبتی به بازار عرضه بود تا هنگامی که بسیاری از بخش های صنعتی با رکود همراه بودند، بسیاری از سرمایه گذاران آرزوهای خود را در این بازار جست وجو و با بازدهی های چند درصدی خود را اقناع کنند. بازار مسکن به دلیل ارتباط لاینفک آن با نزدیک به یکصد زیربخش صنعتی توانست بسیاری از این بخش ها را همراه خود کند و بالاخص در حل مشکل اشتغال که اکنون با یکی از بزرگ ترین بحران خود در سال های پس از انقلاب روبه رو است، نقش مهمی ایفا کند. روند تاریخی قیمت مسکن نشان دهنده آن است که این بازار همواره دارای یک حرکت پلکانی بوده که پس از مدتی رشد، دوباره در رکود چندساله خود فرو می رود. اکنون علائم قیمتی حاکی از آن است که بازار پس از رسیدن به پیک های قیمتی خود در سراشیبی سقوط فرو رفته و می رود که در چند سال آینده به خواب رکود فرو رود. برنامه های دولت برای اعمال مالیات بر معاملات مسکن و رونق موقتی بورس از جمله دلایلی است که به سراشیبی قیمت ها کمک کرده و قیمت مسکن بین 15 تا 25 درصد کاهش یافته است. اگرچه کاهش اندک قیمت باید برای جهت تقاضا خبر خوشایندی محسوب شود ولی به نظر می رسد در سال های اخیر قیمت ها آنچنان بالا رفته که با قدرت خرید مصرف کنندگان فاصله ای شگرف دارد و از سوی دیگر به رکود ساخت و ساز در کشور منجر خواهد شد که اکنون بخش بزرگی از بار اشتغال را به دوش کشیده و این بار مشکل افزایش قیمت مسکن به مشکل جدید کاهش اشتغال در بخش مسکن خواهد انجامید. انسان های اولیه اگرچه توانسته بودند به راحتی مشکل مسکن خود را با اسکان در غارها حل نمایند ولی بسیاری از جوانان ایرانی از حل مشکل مسکن خود بالاخص در شهرهای بزرگ عاجز هستند و تطابق درآمدها با قیمت های مسکن به آنچنان طنزی تبدیل شده که یک جوان ایرانی با پس انداز ماهانه 500 هزار تومان حداکثر سالانه قدرت خرید سه مترمربع مسکن با میانگین قیمت دو میلیون تومان را دارد. کاهش قیمت ها نیز اگرچه خبر خوشی برای جوانان فاقد مسکن است ولی هنوز با خواست اکثریت متوسط جامعه فاصله ای شگرف دارد.

۰

دیدگاه تان را بنویسید

 

تازه های سایت