شعر یک روحانی درباره قطعی برق
مشهد مقدس . محمدرضا ث : خوشا سرما و وضع بي مثالش خداوندا ! چرا کردي زوالش؟ اگر چه سوز سرما داد ميداد نبودم فکر اين گرماي مرداد زمستانت دو چندان لرز کرديم کنون هم، فرودين را فرض کرديم *** خدايا ! باز از آن سرمات بفرست که تا پنجاه سالش گشت فهرست ز لطف بي حدِ برخي وزيران سفر کرديم تا اعماق دوران سفر کرديم تا پنجاه و اندي بدون هيچ آسيب و گزندي *** خدايا! لطف تو از حد فزون است ولي اين حَرّ و بَردَت بي شگون است زمستان گازمان را ناز ميبود به تابستان ز برق و آب کمبود در اين گرماي طاقت گير مرداد ز قطعيّ مُدام برق ، فرياد *** فيوز برقمان از جا پريده فِر و يخچالمان آسيب ديده گمانم باز تا پنجاه سالي کسي گرماي تا اين حد نديده *** به شبها فازمان نول است يا رب! خُمِ اعصابمان فول است يا رب! به روزش برق و آبي نيست ما را به شب تا صبح بي تابيست ما را اگر قطعيّ برق و آب داريم خدا را شکر شبها خواب داريم *** وزير برقمان فرمود پاييز بيابم حلّ اين قطعيّ ناچيز!!! خدايا ! اي خداي برج مينو نگه دار اين وزير نفت و نيرو دو چندان کن تو توفيقاتشان را فزوني بخش احساساتشان را *** اگر چه آب و برقي نيست ما را اگر چه حال جان سوزي است ما را اگر گازي اگر برقي نداريم تو را يا رب ، کماکان دوست داريم لینک مطلب
دیدگاه تان را بنویسید