دولت نهم، نردبانی برای نیل به دولت کریمه
احمدینژاد انگیزههای مخلصانه بسیجیان را در حوزه قدرت و سیاست احیا کرد. فداکاری و مردمگرایی را همراه با شجاعت و اقتدار در برابر بیگانگان در راستای استراتژی دشمن ستیزی و براساس یک بینش دقیق دشمن شناسی پیگیری کرد تا مهروزی نسبت به بندگان خدا، مفهوم حقیقی خود را آشکار کند.
محمد علی رامین استاد دانشگاه و تحلیلگر مسائل بینالملل، با ارسال یادداشتی به مناسبت هفته دولت، برای پایگاه خبری-تحلیلی «فردا» به بررسی عملکرد دولت نهم پرداخته است.
در یادداشت وی آمده است: بسمالله الرحمنالرحیم در این فضای غبار آلود جنگ روانی- رسانهای دشمنان جهانی و دنبالههای داخلی علیه دولت نهم، برشمردن و تکیه کردن بر امتیازات خاص این دولت کار آسانی نیست. معمولاً دولتها را باید در پایان دوره خدمتگزاری آنها ارزیابی کرد، اما در بررسی کارنامه 3 ساله دولت احمدینژاد، آنقدر ویژگیها و امتیازات برجسته وجود دارد که میتواند عمر 3 ساله این دولت را به اندازه سی سال عمر بعضی دولتهای دیگر مقایسه کرد و با مباهات از آن حمایت نمود. در همین مدت سه ساله، دو شکاف اساسی را که دولتهای کارگزاران و مدعیان اصلاحات در جامعه و نظام اسلامی ما ایجاد کرده بودند، دولت نهم توانست از بین ببرد. نخستین شکاف در دولت سازندگی میان مردم و دولتمردان ایجاد شد. آنچنان که کارگزاران دولت آقای هاشمی غالباً از ارتباط با مردم پرهیز میکردند و بعضا با روحیه تفاخر و اشرافیگری و با گزینش خصلت تجملگرایی افراطی، خود را به صورت تافتههای جدا بافته از مردم تلقی میکردند و از طبقات اصیل اجتماعی به خصوص از قشرهای مستضعف جامعه فاصله میگرفتند. احمدینژاد که آمد، فاصله دولت با ملت را پر کرد و دولتمردان را به
میان متن مردم برد و کابینه مردمی را برای خدمت رسانی به" همه مردم" در میان قشرهای محروم جامعه در سراسر کشور قرار داد. ایشان تمام تصمیمات دولت را برای تامین نیازهای مردم در مناطق مختلف کشور به ویژه در میان مناطقی که سابقاً محروم و مظلوم واقع شده بودند، پیگیری کرد و مردم را به طور مستقیم در جریان تصمیمات دولت خود قرار داد. این شیوه ابتکاری در مدیریت دولتی، صفحه جدیدی در عرصه سیاستی جهان باز کرد. دومین شکافی که از زمان دولت اصلاحات توسط دولتمردان آقای خاتمی بر نظام تحمیل شده بود، با عنوان "حاکمیت دو گانه" به صورت یک توطئه خطرناک علیه کلیت نظام اسلامی نمایان میشد، به نحوی که دو بخش حاکمیت یعنی "منتخبین مردم" و "منصوبین حکومت" را، در تقابل با همدیگر قرار می دادند و تمام فرصتها و استعدادهای نظام را در دوران حاکمیت خود فرسوده و خنثي مي کردند. وقتی احمدینژاد آمد با پیروی و تبعیت از رهنمودهای رهبر انقلاب اسلامی و هماهنگی با سایر نهادهای حکومت جمهوری اسلامی "این شکاف فرضی- القایی" توسط اصلاحطلبان را اصلاح کرد و نظام اسلامی را از این توطئه خطرناک نجات داد. دولت نهم روحیه تواضع نسبت به مستضعفان و اقتدار و صلابت
در برابر مستکبران را در تمام موضعگیریهای خود بعد از سالهای متمادی دوباره زنده کرد. احیای شعارهای انقلاب اسلامی مانند عدالت گستری، معنویت خواهی، امتگرایی، نجات جامعه بشری از حاکمیت ارازل و اوباش جهانی، پرهیز از ظلم کردن یا پذیرفتن زور و سلطه دیگران از اقدامات این دولت است. احمدینژاد انگیزههای مخلصانه بسیجیان را در حوزه قدرت و سیاست احیا کرد. فداکاری و مردمگرایی را همراه با شجاعت و اقتدار در برابر بیگانگان در راستای استراتژی دشمن ستیزی و براساس یک بینش دقیق دشمن شناسی پیگیری کرد تا مهروزی نسبت به بندگان خدا، مفهوم حقیقی خود را آشکار کند. متاسفانه جنگ روانی سرسامآر مخالفان غیر منصف و عملیات روانی پایانناپذیر آنها همسو با دشمنان بیگانه فرصت و امکان توجه به ابتکار عمل فوق در عرصه بینالمللی و خلاقیت در امور کشورداری که از برجستگیهای کمنظیر دولت نهم میباشد را از دیگران گرفته است. احمدینژاد معمولاً برخلاف سیاستمداران قبلی، همواره حساسترین مسایل سیاسی جهان و موضوعات عمده بینالمللی را در دور افتادهترین مناطق کشور با عموم مخاطبان خود مطرح میکند تا بینش سیاسی عمیق در گستره ایران اسلامی ارتقا یابد و
فراگیر شود. این روش حرمتگذاری به شخصیت محرومترین قشرها در جامعه ما برکات بیشماری را به همراه داشته و خواهد داشت. توکل به خدا و پیگیری عقاید دینی با ادبیات و کلیدواژههای اسلامی که مدتهای طولانی از سوی دولتمردان قبلی در عرصههای ملی و بینالمللی مسکوت مانده و یا متروک شده بود با فعالیت دولت نهم دوباره احیا شد. تبعیت همه جانبه احمدی نژاد از رهنمودهای رهبری، جزو مختصات استراتژی دولت نهم به حساب میآید. در یک مقایسه ساده میان دولتهای پیشین و مشابهات آنها در عرصه سیاسی جهان، اقدام احمدینژاد در احیای ارزشهای اخلاقی در میدان سیاست مانند صداقت و وفاداری به عهد، هم پیمانی با مردم، پرهیز از حزب سازی دولتی که توانست واژه سیاست را رنگ و بوی اخلاق و معنویت بدهد، راهبردی کردن حاکمیت مردم سالاری دینی در بسیاری از ابعاد آن از ویژگیهای عملکرد سه ساله دولت نهم است. باز کردن فضا برای بازگشت نیروهای انقلابی منزوی شده در دولتهای قبلی در جهت ورود به میدان سیاست و حکومت برای پیگیری آرمانهای اسلامی و شعائر انقلابی از اقدامات عملی این دولت است. در ورای جنگ تبلیغاتی و عملیات روانی سهمگینی که جریانهای مختلف در پیروی از
جریانسازیهای استکباری اما با انگیزههای حقیر شخصی و گروهی که علیه دولت نهم و شخص احمدینژاد به راه افتاده و در خلال 3 سال گذشته هر روز شتاب بیشتری یافته است، دولت نهم توانست فرصت خدمتگزاری به ملت ایران را از جایگاه ریاست جمهوری برای تمام نیروها و احزاب مدعی اصول و ارزشها فراهم آورد و اکثریت قریب به اتفاق مناصب و مقامات اجرایی کشور را به جناح راست و بعضاً اصولگرای منتقد خود در سراسر کشور واگذار کند. گرچه امروز فردی پیدا شده که حریم قانون اساسی را لگدکوب میکند و با جسارت تمام مدعی میشود که مهلت مدارا کردن با احمدینژاد تمام شده است، اما سکوت ومماشات در برابر سنگاندازی و کارشکنی احزاب پر مدعا و پرهیز از کشانیدن مباحث غیر ضروری به افکار عمومی جامعه از ویژگیهای دولت نهم است. برای فهم این مطلب باید مقایسه کرد با آن جمله آقای خاتمی که گفته بود "کسانی هر 9روز یک بار برای من بحران سازی میکنند"، باید دانست که همان افراد سابق به همراه جریانات وابسته به خود دولت قبلی، مجموعاً در راستای بحران آفرینی برای دولت احمدینژاد تلاش بیوقفهای را از خود نشان میدهند و معتقدند که مردم باید از رای خود به احمدینژاد
برگردند و توبه کنند تا از شرارت آنها آسوده شوند. در حالیکه احمدینژاد با بزرگواری و با متانت از کنار همه این نامردیها و بیانصافیها عبور میکند. اگر در میان دولتهای قبلی زد و بندهای حزبی و تصمیمات باندی در پشت صحنه به منافع ملی ما ضربات سنگینی وارد میکرد، دکتر احمدینژاد توانست با تکیه بر اعتماد عموم ملت ایران و در پرتو رهنمودهای امام خامنهای دست غارتگران را از بیتالمال قطع کند و از فساد و رشوه رسمی و نیمه رسمی و رانتخواریهای بیحساب و کتاب جلوگیری به عمل آورد و با حذف نیروهای نفوذی و وابسته به بیگانگان و بیرون راندن کسانی که هیچ اعتقادی به اسلام و نظام اسلامی نداشتند زمینه سازی برای "دهه عدالت و پیشرفت کشو"ر را فراهم آورد و اینهمه تنها در مدت سه سال از دولت نهم قابل مشاهده و قضاوت عمومی است. البته بنده میپذیرم که در برابر انبوه بیشمار تهمتها، تحقیرها، تحریفها و شایعه پراکنیهای همراه با تمسخر و استهزایی که از سوی مخالفان به طور مداوم، توسط بلندگوهای بیگانه و دنباله های آنها در داخل علیه احمدی نژاد و دولت نهم ترویج شده است، ذکر کردن هر لیستی، هر چند مختصر، از ویژگیهای این دولت مظلوم که
همواره آماج تبلیغات منفی بوده، در ابتدای امر کار مشکلی شده که بسیاری از آگاهان امور از آن پرهیز میکنند، لکن با تاملی دوباره و همچنین با توجه به دلایل حمایتهای بینظیر رهبر انقلاب اسلامی از شخص احمدینژاد و دولت ایشان، میتوان نه فقط این فهرست کوتاه را پذیرفت بلکه چند برابر آنچه که ذکر شد را از منظر ناظران بیطرف و وجدانهای بیدار، شناسایی و به عنوان نقاط مثبت این دولت ارزشگذاری کرد. در عین حال بنده به عنوان یکی از حامیان دولت نهم با یادآوری این نکات مثبت، هرگز مدعی نیستم که این دولت بدون عیب و نقص میباشد و بسیاری از نقاط قابل تامل و قابل نقد را در عملکرد برخی از کارگزاران این دولت که بعضا از نظر شخصیتی متفاوت هستند و از سنخ اندیشهها و جنس انگیزههای احمدینژاد نیستند، مشاهده کرد. به همین دلیل باید گفت که این دولت کریمه یک نردبانی به سوی نیل به دولت کریمه امام زمان(عج) هستند و اتفاقا مخالفان سرسخت، تنها قصد شکستن همین نردبان را دارند.
نقطه نظرات دیگر کارشناسان و صاحب نظران از طیف های مختلف جهت تضارب آراء درباره دولت نهم به مناسبت هفته دولت به مرور در پایگاه خبری - تحلیلی «فردا» منتشر خواهد شد.
دیدگاه تان را بنویسید