پاسداري از حريم مرجعيت شيعه

کد خبر: 59274

دکتر مهدی خزعلی

پاسداري از حريم مرجعيت شيعه
مرجعيت شيعه به عنوان جانشينان ائمه هدي "عليهم السلام" و راويان حديث اهل بيت "سلام الله عليهم" حصن حصين و دژ مستحكمي در برابر تمامي تعديات و تجاوزات به حريم تفكر اسلام ناب محمدي و تشيع علوي بوده است، شايد در طول تاريخ، دون مايگان و افراد حقير - كه حتي ارزش پاسخ نداشته اند - در گوشه و كنار اسائه ادبي به حريم مرجعيت كرده باشند،‌ اما اقتدار مرجعيت همواره پشت مستكبران و سلاطين جور را لرزانده است. از نواب اربعه، شيخ مفيد، سيد مرتضي، شيخ طوسي، علامه حلّي،‌ شهيد اول و صاحب جواهر تا شيخ مرتضي، ميرزاي شيرازي، ‌سيد ابوالحسن اصفهاني، ميرزاي نائيني،‌ آيت اله كاشاني، مدرس، آيت اله بروجردي تا حضرت امام خميني (قدس سره) و آيت اله سيستاني هرگاه كلامي از زبان مرجعيت خارج میشد،‌ فصل الخطاب بود. نه تنها حكام،‌ سلاطين و پادشاهان بلاد اسلامي مقهور عظمت و جلال علماي دين بودند،‌ حتي استعمار پير انگليس در دوران استعمار عراق، ميداند تمام قدرت شيعه در خانه محقر و خشتي حضرت آيت اله العظمي سيد ابوالحسن اصفهاني متمركز است و سفيري با مبالغ گزاف به خانه سيّد گسيل مي دارد و با پاسخ قاطع و پيشنهاد ده برابر مبلغ پيشنهادي استعمار انگليس مواجه مي شود و مي فهمد كه اين سيد در خانه اي محقر و خشتي در كوچه پس كوچه هاي نجف به اذن خدا مي تواند انگليس را بخرد و قابل خريدن نيست.
فتواي جهاد مرجعيت در نبرد با روس¬ها موجب شد تا حدود ثغور بلاد اسلامي حفظ شود. به فرمان ميرزاي شيرازي قليان در دربار ناصري شكسته مي شود و سلطان صاحبقران مي فهمد كه حكم مرجعيت حكم خداست و در اندرون خانه او نافذ است و اگر بين حكم مرجعيت و حكم سلطان تعارض باشد او در خانه خود نيز سلطان نيست!
محمدرضا پهلوي نيز مي دانست اگر حرمت مرجعيت و آيت اله بروجردي را نگه ندارد بايد بساط حكومت را جمع كرده و به پدر بپيوندد، آن روز كه پس از رحلت آيت اله بروجردي گفت: «ديگر در قم صداي مخالفي به گوش نمي رسد». شير مردي از خمين فرياد برآورد كه: «نه تنها به گوش مي رسد كه سيلي مي شود و بر گونه خواهد خورد» و همان شد كه شد و اعليحضرت، قدر قدرت، قوي شوكت،‌ ظل الله شاهنشاه آريامهر! آنچنان سيلي از مرجعيت شيعه خورد كه عبرت تاريخ شد و حتي صدام جنايتكار كه مرحله اي از جنون را در خود داشت، حريم مرجعيت شيعه آيت اله سيستاني را رعايت كرد و امروز حرف اول را مرجعيت در عراق مي زند و آمريکا مي داند اگر مرجعيت شيعه به اذن حق حركت كند،‌ او با تمام ارتش خود نمي تواند در برابر مرجعيت بايستد. ما را چه شده است كه در جمهوري اسلامي، كه حكومتي بر مبناي ولايت فقيه است، كار به جايي رسيده است كه يك فيلم ساز كه از خزانه دولت اسلامي ارتزاق مي كند به خود اجازه مي دهد كه براي مراجع تقليد تعيين تكليف كند. او مي گويد: «مراجع در اندازه اي نيستند كه براي دولت تعيين تكليف كنند و با كدام قانون در مسائل حكومتي دخالت مي كنند؟» غافل از اين كه حكومتي كه شما وارث آنيد با جهاد و حكم مراجع به دست آمده است و با حكم جهاد مراجع حفظ شده است و اگر نبود تكليف شرعي، كدام بسيجي به جبهه مي رفت تا امروز شما به صندلي رياست جمهوري و وزارت تكيه زنيد و سخن از دوستي با مردم اسرائيل بگوييد.
اگر تا امروز سخن آقاي مشايي را كج سليقگي و ناپختگي سياسي مي دانستيم امروز به حرمت كلام مراجع عظام ضرورت دارد تا معاونت رئيس جمهور بركنار شود و كارگرداني كه به خود اجازه داده است براي مراجع (هاديان و راهبران فكري جامعه شيعه)‌ تعيين تكليف كند نيز طرد و به كار گرفته نشود. اگر امروز سخن مراجع را معطل بگذاريد، ديگر نبايد در روزهاي سخت انتظار حمايت از مراجع عظام داشته باشيد. جدا كردن دين از سياست و مراجع از حكومت چيزي از جايگاه بلند مراجع نمي كاهد و اين دولت و حكومت است كه از فيض و بركت علما و مراجع محروم مي شود. و ما علينا الا البلاغ
۰

دیدگاه تان را بنویسید

 

تازه های سایت