پسر ، پدر ، گلخانه شهدا
پس از سالها به مجلات آرشيو شده كمان در كتابخانه ام سري زدم. چشمم به يك مطلب افتاد. حيفم آمد آن را كه حالا ديگر به قطعه اي از تاريخ اين سرزمين تبديل شده، ننويسم. ارزش دوباره بازگويي و چند بار بازخواني را دارد. در اورژانس يگان ، همه دكتر ابوترابي را خوب مي شناختند. ايشان از جراحان چيره دست اصفهان بود. تقريباً در همه عملياتها با لشكر هشت نجف كه از لشكرهاي نيرومند سپاه بود، به عنوان سرگروه اضطراري در جبهه حضور داشت. اين گروه از پزشكاني تشكيل شده بود كه همراه يگانها يا لشكر به خط اول عمليات مي آمدند و هميشه هم خطرات بيشتري آنان را تهديد مي كرد. بحبوحه عمليات رمضان بود؛ تابستان سال 61. دكتر ابوترابي مثل هميشه در اورژانس يگان مشغول معالجه مجروحان اين عمليات بود. در همين حين، كسي خبر آورد كه پسر دكتر ابوترابي شهيد شده. به نظرم همين يك پسر را هم داشت كه به تازگي در دانشگاه قبول شده بود. يكي از پزشكان، سعي كرد با ظرافت خبر را به دكتر ابوترابي برساند. دكتر درحال معالجه مجروحي بود. وقتي اين خبر را شنيد براي لحظه اي دست از كار كشيد. مكث كرد و آرام زير لب گفت: ‹‹ انا لله و انا اليه راجعون››. بعد به كارش ادامه داد. به
ايشان گفتند : ‹‹ آقاي دكتر جنازه پسرتان در *گلخانه شهداي لشكر است.›› دكتر ابوترابي با لبخند گفتند: ‹‹ خيلي خوب! همه اين مجروحان پسران من هستند. كارم كه تمام شد مي روم.›› دوباره با حوصله به كار مداواي مجروحان مشغول شد. همه اورژانس از اين واكنش ابوترابي يكه خوردند، ولي پزشكان به واسطه وي با روحيه اي خوب به كار خود مشغول بودند. بعد از حدود دو ساعت دكتر لباسهايش را عوض كرد و رفت به طرف گلخانه شهداء. وقتي فرزند دكتر را نشانش دادند، ديد پسرش سر در بدن ندارد. بدون كوچكترين ناراحتي گفت: ‹‹ خدايا امانتي را كه به من دادي به خودت برگرداندم.›› و بعد آياتي تلاوت كرد و برگشت به اورژانس و هر چه سعي كرديم او را با جنازه به شهرشان بفرستيم قبول نكرد. شهدا شهادت شهيد دكتر اهل نجف آباد اصفهان بود. او در جواب اصرار ما گفت: ‹‹ من فرمانده دارم. هنوز هم عمليات ادامه دارد. آمده ام كه كار كنم. اگر الان برگردم اولين كسي كه جلوي مرا مي گيرد فرزندم است. تا عمليات تمام نشود بر نمي گردم.›› بعد از اين حرفها ما مجبور شديم جنازه شهيد را نگه داريم و وقتي يك مرحله از عمليات رمضان تمام شد به همراه جنازه فرزندش به نجف آباد رفت. بعد از يك
هفته مجددا دكتر به منطقه بازگشت و در ادامه عمليات رمضان همچنان به ماموريت خود ادامه داد. به روايت دكتر فتحيان
لینک مطلب
دیدگاه تان را بنویسید