نقش روسیه در روابط ایران و آمریکا

کد خبر: 60027

روسیه تمایل چندانی به حل مساله هسته‌ای ایران، آنگونه که مطلوب آمریکا باشد، ندارد. بنابر این اگر رییس جمهور بعدی آمریکا بخواهد معمای هسته‌ای ایران را حل نماید، چاره‌ای جز این ندارد که بپذیرد روش فعلی سازمان ملل به بن بست رسیده است و ...

نقش روسیه در روابط ایران و آمریکا

یکی از سنتهای نزدیک شدن به فصل پاییز این شده است که دولت آمریکا تحریمهای جدیدی را علیه ایران در سازمان ملل مطرح نماید. اما تفاوت سال جاری آنجاست که درگیری اخیر میان روسیه و گرجستان احتمال همکاری روسیه و آمریکا در مساله هسته‌ای ایران را از بین برده است. به گزارش سرویس بین‌الملل «فردا»، پایگاه تحلیلی بوستون گلوب به بررسی عملکرد روسیه در مساله ایران پرداخته است. این مقاله معتقد است تنش میان روسیه و گرجستان تفاوت محسوسی در عملکرد روسیه در قبال ایران ایجاد نخواهد کرد. دیمیتری مدودف، رییس جمهور روسیه، تاکید کرده است که علیرغم مشاجرات مسکو و واشتگتن، روسیه به حمایت از تلاش برای جلوگیری از دستیابی ایران به سلاح اتمی ادامه خواهد داد. بوستون گلوب اولین دلیل این تداوم را این می‌داند که هم ایران و هم روسیه از سیاست تحریمهای سازمان ملل از سوی اروپا و آمریکا که بیشتر جنبه سمبولیک یافته‌اند رضایت دارند. روسیه می‌داند مادامی که مذاکرات بین‌المللی ادامه دارد، احتمال اقدام نظامی آمریکا و بی‌ثباتی منطقه بسیار کاهش می‌یابد. در عین حال ایران نیز با تحریمهای بین المللی، که تاثیر خود را به واسطه قیمت نفت از دست داده‌اند، کنار آمده است. مقاله بوستون ادامه می‌دهد اگر چه ایران از وتو شدن تحریمهای آتی توسط روسیه خوشحال خواهد شد، اما سیاست فعلی روسیه که تحریمهای سازمان ملل را کمرنگ نموده و همکاریهای اقتصادی‌اش با ایران را افزایش می‌دهد نیز برای ایران مطلوب است. مسکو از یک سو سه تحریم پیشین را پشتیبانی نموده است و با این حال قراردادهای پرسودی با ایران می‌بندد. عدم تناسب از نظر بوستون گلوب آنجا نمایان می‌شود که روسیه از یک طرف ایران را بخاطر بی‌توجهی به نگرانی‌های بین المللی در مورد برنامه هسته‌ایش سرزنش می‌نماید و از سوی دیگر در نیروگاه بوشهر همکاری فعال دارد. این پایگاه در ادامه می‌نویسد روسیه نیز از توقف رابطه ایران و آمریکا رضایت دارد. زیرا این امر نه تنها بازار بین‌المللی نفت را بی‌ثبات می‌کند، بلکه محدودیت ذخایر ایران باعث می‌شود اروپا به بازار نفت روسیه وابسته باشد. علاوه بر این حرکت ایران به سوی تقویت ارتباطات مالی خود با کشورهای آسیایی، باعث افزایش تجارت ایران با روسیه و چین خواهد بود که به نفع روسیه است. اما این مقاله منفعت ایران از جنگ روسیه و گرجستان را پیام غیرمستقیم ایران به کشورهای خلیج فارس می‌داند. جنگ گرجستان بار دیگر به کشورهای حوزه خلیج فارس نشان داد که آمریکا در چنین مواقعی قابل اطمینان نیست و حمایت چندانی نخواهد کرد؛ کما که گرجستان به امید واهی حمایت آمریکا وارد درگیری شد، اما آمریکا هرگز چیزی بیشتر از حرف از خود نشان نداد. در شرایطی که آمریکا تا این حد غیرقابل پیش بینی و غیرقابل اعتماد نشان می‌دهد، این پیام می‌تواند طنین موثری داشته باشد. بوستون همچنین می‌نویسد منحنی حرکت سیاست روسیه در نشست شانگهای بیش از پیش نمایان می‌شود؛ ایران در این نشست نتوانست روسیه را متقاعد کند تا ضمانتهای امنیتی تهران را افزایش دهند، یا واحد پولی نفت را به یورو تبدیل نماید. مدودف و لاوروف اصرار داشتند که ایران به انعطاف پذیری و مذاکره ادامه دهد و روسیه از حق ایران در برخورداری از انرژی صلح آمیز هسته‌ای حمایت خواهد کرد. بوستون گلوب نتیجه می‌گیرد روسیه تمایل چندانی به حل مساله هسته‌ای ایران، آنگونه که مطلوب آمریکا باشد، ندارد. بنابر این اگر رییس جمهور بعدی آمریکا بخواهد معمای هسته‌ای ایران را حل نماید، چاره‌ای جز این ندارد که بپذیرد روش فعلی سازمان ملل به بن بست رسیده است و تنها راه باقیمانده مذاکره مستقیم با ایران می‌باشد.

۰

دیدگاه تان را بنویسید

 

تازه های سایت