پایه زندگی مادی خود را در این 4 سال نچینید
اين چند سالى كه وزير هستيم، از دورهيى كه بايد به فكر آيندهى خود باشيم، خارج كنيم. وكالت مجلس هم همينطور است؛ اين چند سال را از آن دوره خارج كنيد. خيال خودتان را راحت كنيد؛ نخواهيد پايهى زندگى آيندهى مادى را در اين چند سال بچينيد؛ نه، اين چند سال را وقف كنيد؛ خداى متعال به شما عوض خواهد داد.
رهبر معظم انقلاب در خردادماه سال 84 در دیدار با نمایندگان مجلس شورای اسلامی ضمن بیاناتی به برخی مسائل که ممکن است باعث انحراف در نمایندگان مجلس برای ایفای نقش نمایندگی مردم قرار بگیرد اشاره نمودند. «فردا»، متن بيانات رهبر معظم انقلاب اسلامى در این ديدار را در یک بازخوانی تاریخی منتشر می کند. بسماللَّهالرّحمنالرّحيم خدا را سپاسگزاريم بر نعمت حضور و فعاليت ارزشمند نمايندگان مردم در مجلس شوراى اسلامى، و خرسند و خوشحاليم از اينكه بحمداللَّه يكبار ديگر در خدمت شما برادران و خواهران عزيز هستيم و مجالى است براى گفت و شنود و ضمناً تشكر از زحمات و تلاشها و اقدامات شما. آنچه جناب آقاى دكتر حداد عادل - رياست محترم مجلس - از عملكرد و پيشرفت كار در مجلس و نقاط مثبت و كارى بيان كردند، مورد تصديق ماست و در مواردى حقيقتاً بايد به شما نمايندگان مردم در زمينهى بعضى از قوانين و طرحهايى كه تصويب كردهايد، دستمريزاد گفت. اگر ما و شما در جهتگيرى كلىِ كارهايى كه در زندگى انجام مىدهيم - و از جمله، كارهاى دوران مسؤوليت - خط رعايت تقوا و احساس وظيفه و مسؤوليت را پيش بگيريم، خداى متعال هم توفيقات خودش را ارزانى خواهد داشت؛ «يا ايّها الّذين امنوا اتّقوااللَّه و قولوا قولا سديدا يصلح لكم اعمالكم و يغفر لكم ذنوبكم». اگر تقوا به ميان بيايد، خداى متعال هم اعمال را اصلاح و ما را هدايت مىكند؛ «انّ علينا للهدى»؛ خداى متعال هدايت را بر عهدهى خودش دانسته. اگر ما در خط تقوا، رعايت امر و نهى الهى و مواظبت از رفتارِ خود حركت كنيم، بدون شك خداى متعال ما را هدايت و كمبودهاى كار ما را جبران خواهد كرد - «يغفرلكم ذنوبكم» - و اگر در جاهايى نادانسته خطا و اشتباهى از ما سر بزند، آنها را مورد مغفرت قرار خواهد داد و آبروى ما را حفظ خواهد كرد. بنابراين تقوا ملاك است؛ يعنى غير از ملاك ارزشى كه چه كسى پيش خدا بالاتر است - و آن تقواست - براى خود ما هم كه بفهميم چه كار بكنيم، چه كار نكنيم؛ كدام كار خوب است، كدام كار منتج است و كدام كار نيست؛ معيار، تقواست. اگر تقوا را رعايت كرديم، حرف و عمل ما هم با هدايت و كمك الهى در مسيرِ درست قرار خواهد گرفت. پس، اول و آخرِ همهى حرفهاى ما تقواست. من قبلاً شايد خدمت شما برادران و خواهران عزيز عرض كردهام - اگر هم نگفتهام، الان عرض مىكنم - اين چهار سال كه يك سالش هم گذشت، مثل برق مىگذرد. آنچه شما بايد از اين چهار سال بهره ببريد، پولى نيست كه به دست مىآيد، يا احترام و شعارى كه به نفع شما داده مىشود، يا سرشناس شدن و به دست آمدن جاه و معروفيت، يا نام چنين و چنان. آنچه از اين چهار سال در درجهى اول بايد مورد توجه و همت ما باشد، اين است كه وقتى در پيشگاه خداى متعال حاضر شديم- كه خيلى هم زود خواهد بود؛ يعنى اگر شما صد سال هم عمر كنيد، خيلى زود خواهد گذشت. واقعاً وقتى انسان گذر عمر را نگاه مىكند، مىبيند خيلى سريع گذشته؛ ما غافليم كه خيال مىكنيم طول مىكشد؛ نه، به سرعتِ برق مىگذرد - ذخيرهاى را در دستمان خواهيم داشت و آن، چهار سال خدمت و كار است. خداوند در آيات آخر سورهى مباركهى حشر مىفرمايد: «يا ايّها الّذين امنوا اتّقوا اللَّه ولتنظر نفس ما قدّمت لغد»؛ تقوا پيشه كنيد - يعنى مراقب خودتان باشيد - و حواستان باشد كه لغزش و اشتباه و انحرافى پيش نيايد؛ و نتيجهى اين مواظبت - «ولتنظر نفس ما قدّمت لغد» - بايد اين باشد كه ببينيم براى فردا چه فراهم كرده و از پيش فرستادهايم. بعد بلافاصله مىفرمايد: «واتّقوا اللَّه انّ اللَّه خبير بما تعملون»؛ خداى متعال بينا و داناست. ما بايد مراقب خود و بيناى كار خود باشيم و حواسمان باشد؛ به نظر من، اين خط و جهت اصلى است. اگر اين رعايت شد و اهتمام به اين گماشته شد، هم طرحهاى خوب در مجلس مطرح خواهد شد؛ هم لوايح بموقع تصويب خواهد شد؛ هم وظيفهى نظارتى، خوب انجام خواهد شد؛ هم ملاحظهى حال مردم خواهد شد؛ هم ملاحظهى توسعهى كشور خواهد شد؛ هم ملاحظهى عدالت خواهد شد؛ يك مقدارش را خود ما مىفهميم، يك مقدارش را هم خدا به ما كمك مىكند و ما را هدايت و دستگيرى مىكند. اگر اين قدم از اول در اين جهت برداشته نشد، همه نوع احتمالى وجود دارد و واقعاً انسان نمىتواند مطمئن باشد كه چه خواهد كرد و چگونه خواهد شد. بنابراين عرض اصلى من اين است كه مراقب باشيد اين چهار سال مىگذرد. بنده گاهى به آقايان وزرا و مسؤولان گوناگون دستگاههاى مختلف اين نكته را عرض مىكنم؛ به شما هم عرض مىكنم: اين چهار سال مسؤوليت را از دورانى كه بناست براى آيندهى مادى زندگىتان منشأ سودى باشد، خارج كنيد. ممكن است انسان شصت سال، هفتاد سال، هشتاد سال عمر كند؛ در طول عمرش هم براى آيندهى خود فكر و تمهيد و مقدمهسازى داشته باشد - فلان چيز را بخريم، فلان چيز را نگهداريم - ولى اين چند سالى كه وزير هستيم، از دورهيى كه بايد به فكر آيندهى خود باشيم، خارج كنيم. وكالت مجلس هم همينطور است؛ اين چند سال را از آن دوره خارج كنيد. خيال خودتان را راحت كنيد؛ نخواهيد پايهى زندگى آيندهى مادى را در اين چند سال بچينيد؛ نه، اين چند سال را وقف كنيد؛ خداى متعال به شما عوض خواهد داد. يك وقت در دورهى جوانىِ بنده قضيهاى پيش آمد و من در ميان دوراهىِ مهمى در زندگى شخصى قرار گرفتم. براى مشورت، به شخصى مراجعه كردم و گفتم اگر من بخواهم اين كار را بكنم، در واقع روگرداندن از دنيا و آخرت است - يعنى اگر دنيا هم بخواهم، آنطرف است؛ آخرت هم بخواهم، آنطرف است - آن شخص تأملى كرد و به من گفت: شما بيا براى خدا اين عملِ ديگر را انجام بده؛ خدا دنيا و آخرت تو را از آنجا برمىدارد و به اينجا مىآورد. اين حرف تا اعماق دل من اثر كرد؛ لذا به آن عمل كردم. شما براى خدا اين چهار سال را وقف كنيد - مثل اينكه انسان مالى را، زمينى را، خانهيى را وقف مىكند - و بگوييد براى زندگى و آيندهى خودمان نمىخواهيم از اين چهار سال و از اين موقعيت استفاده كنيم؛ خداى متعال هم متقابلاً چشم شما را روشن مىكند؛ هر طور كه به مصلحت شما باشد. خداى متعال كريم و اكرمِ از شماست - اكرمالأكرمين است - شما چيزى را در راه خدا داديد، محال است كه او در مقابلش چيزى به شما ندهد. يك جمله راجع به مجلس عرض كنيم، يك جمله هم راجع به مسائل سياسىِ كلى كشور. راجع به مجلس، آن چيزى كه تكيهى اصلى من روى آن است، اين است كه اين مسؤوليت را قدرشناسى كنيد؛ يعنى تقويم و برآورد درستى از اين مسؤوليت داشته باشيد. البته شما آقايان و خانمها اين برآورد را داريد؛ ما تذكراً عرض مىكنيم. مسؤوليت شما خيلى سنگين است. شما مىخواهيد قانون بهوجود بياوريد. قانون، نرمافزار ادارهى كشور است؛ دستگاههاى اجرايى در حكم سختافزارها هستند. اگر شما بتوانيد اين نرمافزار را هوشمندانه، صحيح، جامع، مؤثر در ابعاد گوناگون زندگى و پُركنندهى خلأها فراهم كنيد، سختافزارها كار خودشان را درست انجام خواهند داد. البته سختافزار هم گاهى اوقات تعمير مىخواهد، گاهى اوقات روغنكارى مىخواهد، گاهى اوقات دورانداختن مىخواهد؛ ليكن يك سختافزارِ خوب هم با يك نرمافزارِ ناقص و غلط هيچ محصولى نخواهد داشت. شما در واقع در اينجا داريد نرمافزار مديريت كشور يا بخش عمدهيى از آن را فراهم مىكنيد. البته وظيفهى نظارت و ديگر وظايف مجلس شوراى اسلامى هم در جاى خود محفوظ است. شما برادران و خواهرانى كه بحمداللَّه در مجلس شعار حفظ مبانى انقلاب و جلوه بخشيدن به سخنان امام را مطرح كردهايد، مسؤوليت مضاعفى داريد؛ چون مردم حقيقتاً به ميدان آمدهاند و با گزينش خود، راه كشور را مشخص كردهاند. مدعيان اينطور القاء مىكردند كه راه امام و خط امام و انقلاب و اسلام و عدالت اجتماعى تمام شد؛ روزگار و فصل ديگرى آمد و كارهاى ديگرى بايد كرد. مردم آمدند راه را تصحيح كردند؛ مثل سوزنبان ماهرى كه مىآيد خط را مشخص مىكند تا معلوم باشد مسير از اينجاست. شما با اين توجه، با اين توقع و در واقع با اين ادعا وارد مجلس شدهايد؛ اين مسؤوليتِ خيلى سنگينى است. انتظار مردم اين است كه شما اين مسؤوليت را فراموش نكنيد. چيزهايى هست كه انسان گاهى هم دوست مىدارد، مىخواهد دنبال كند و رگ گردنش را هم پُر مىكند؛ اما در مقابل اين مسؤوليت چيزى نيست؛ بنابراين بايد براحتى آن را كنار گذاشت. برخى احساسات شخصى، برخى توقعات و خواهشهاى شخصى، و بعضى مسائل گروهى را بايد بهخاطر آن مسؤوليت زير پا گذاشت. سعى شود قوانينى كه در مجلس مىگذرد، مستحكم و باثبات باشد. بحمداللَّه سياستهاى اصل 44 با ملاحظهى جوانب و رعايت آن مبانى و اصول، به سه قوه ابلاغ شد؛ اين احتياج دارد به قوانين. شما، هم در كميسيونهاى اختصاصى و هم بخصوص در مركز پژوهشها حقيقتاً مىتوانيد بر اين پايه، طراح نظام اقتصادىِ باثباتى باشيد كه قوانين خودش را هم با خود داشته باشد؛ بعضى از قوانين حذف شود و بعضى از قوانين بيايد؛ منتها با يك ساخت مستحكم و پايدار كه هر روز نخواهيم قوانين را وصلهپينه كنيم. يكى از اشكالات بزرگ اين است كه قوانين طورى با بىدقتى يا عدم مراجعهى لازم به مواردى كه بايد مراجعه كرد، تنظيم شود كه اندكى نگذشته، احتياج به تجديدنظر پيدا كند و يك مقدار وقت مجلس به تصويب مجدد قانون بگذرد. گفت: يك روز صرف بستن دل شد به اين و آن روز دگر به كندن دل زين و آن گذشت يك روز قانون را درست كنيم، يك روز قانون را رد كنيم و يا تغيير كلى بدهيم؛ اينطورى نباشد؛ قوانين با ثبات و مستحكم باشد. به نظر من چيزى كه در مجلس مهم است، حضور نمايندگان محترم سر پُستهاست. برخى از نمايندگان محترم به من گفتند تعطيلات مجلس زياد است؛ دربارهى اين مسأله من نمىتوانم اظهارنظرى بكنم؛ اين را هيأت رئيسهى محترم بايد بررسى كنند؛ ليكن در همان بخشى كه غير تعطيل و وقت كار است، حضور بايد منضبط، سر وقت و با رعايت دقيقه و ثانيه باشد؛ هم در داخل صحن مجلس و هم در كميسيونها. كار كميسيونهاى تخصصى هم خيلى مهم است. حضور در كميسيونها، سر وقت در كميسيونها حاضر شدن، كار كردن، واقعاً مطالعه كردن، پيش مطالعه كردن، لوايح را ديدن، طرحها را سنجيدن، با افرادى كه لازم است مشورت شود، مشورت كردن، حتّى مباحثه كردن در داخل مجلس قبل از اينكه انسان به مرحلهى تصميمگيرى برسد - چه در كميسيون و چه در صحن مجلس - لازم است. وقت گذاشتن براى مجلس، خيلى مهم است. همينجا راجع به سفرها نكتهاى عرض كنم. البته من گزارش خيلى درستى از مسأله ندارم؛ ليكن بايد جهتگيرى را كاهش سفرهاى خارجى قرار داد. البته سفرهاى داخلى، آنجايى كه بخصوص مربوط به حوزهى انتخابيه است، مقولهى ديگرى است؛ اما رغبت زياد به مسافرت، مطلوب و پسنديده نيست؛ مواظب باشيد مجلس در چنين دامهايى گرفتار نشود؛ براى شما مشكلات درست خواهد كرد. موضعگيرىهايى هم كه مجلس دربارهى سياست خارجى و مسألهى انرژى هستهيى و امثال اينها كرد، بسيار بجا و بموقع و مؤثر و خوب بود؛ چون مجلس نماد آراء مردم است. مصوباتى هم كه اشاره كردند، خوب بود. سال گذشته هم در چنين جلسهاى عرض كردم كه ارتباط با دستگاههاى اجرايى بايد منطقى و قانونى و انسانى باشد. نه بايستى اخم و قهر كرد و بنا را بر پرخاشگرى و بهانهگيرى و اذيت كردن گذاشت، و نه بايستى از آن طرف دچار رودربايستى و رفيقبازى و بده بستان شد؛ بايد كاملاً مراقبت كرد كه خط وسط و صراط مستقيم جستجو شود و طبق آن عمل گردد؛ در اين صورت كارها درست خواهد شد. بسترهاى ارتباط آلوده با دستگاههاى اجرايى هميشه وجود دارد و مسؤولان بالاى اجرايى هم از آن باخبر نمىشوند. در اين ميان، دستهايى به دنبال اين هستند كه ارتباطهاى ناسالمى را بهوجود بياورند؛ بايد خيلى مراقب باشيد. هم هيأت رئيسهى محترم مجلس و رؤساى كميسيونها، و هم خود شما نمايندگان بايد به اين رهنمود الهى عمل كنيد؛ «وتواصوا بالحق و تواصوا بالصّبر». واقعاً نمايندگان بايد يكديگر را نصيحت و حفظ كنند. گفتن و توصيه كردن، بسيار مهم است. مركز پژوهشهاى مجلس هم جاى مهمى است؛ بايد از نخبگان و فكر و نظر آنها در اينجا حداكثر استفاده بشود. اميدواريم انشاءاللَّه با رعايت اخلاق و نظم و انضباط، همهى كارها به بهترينوجه پيش برود و آينده بهتر از گذشته باشد؛ «وللاخرة خير لك من الأولى». راجع به مسائل سياسىِ كلى كشور هم چند جمله عرض كنم. شماها بحمداللَّه عناصر سياسى هستيد و مراقبيد. با انسجام و اتحاد كلمه و همدلى، كشور در سياست خارجى و مسائل جهانى عزت و هيبت پيدا مىكند؛ و در اجراى مقررات و سياستهاى لازم در داخل، قدرت مىيابد. بنابراين انسجام و وحدت و همدلى و همفكرى، بسيار مهم است. مطمئناً همچنانكه شما به عنوان مسؤولان كشور و نظام موظفيد مهندسى كلى كشور را دايماً در نظر داشته باشيد - چون بدون يك مهندسىِ كلان نمىشود جزئيات را ترتيب داد؛ شما بايد اول طرح را در نظر داشته باشيد، نقشه را بدانيد و مهندسىِ صحيح كرده باشيد تا بتوانيد اين ديوار را اينجا بالا ببريد، آن خشت را آنجا بگذاريد، آن گودال را آنجا بكنيد - دشمن شما هم به كشور و نظام شما عيناً يك نگاه كلان و يك مهندسىِ كلى دارد. اين مهندسى هم اجزايى دارد. بلاشك اعتماد و دلگرمى دشمن به كمك عناصر داخلى است. هيچ كشورى هم نيست - از جمله كشور ما - كه در داخل، عناصرى كه دلشان با نظامِ حاكم نيست، وجود نداشته باشند؛ همهجا هستند؛ در كشور ما هم هستند؛ از اول انقلاب هم بودهاند؛ كم و زياد و پيدا و پنهان و جوراجور دارد؛ ليكن اصلش هميشه بوده، بعد از اين هم خواهد بود. عدهاى با نظام ما خوب نيستند. چشم اميد دشمن به كسانى است كه در داخل هستند؛ منتها براى يارگيرى و سربازگيرى، دشمن روشهاى گوناگونى دارد. اينطور نيست كه همهى كسانىكه به دشمن كمك مىكنند، كسانى باشند كه دشمن را شناختهاند و نقشهى كلى و مهندسىِ كلان او را نسبت به نظام دانستهاند و عالماً و عامداً به او كمك مىكنند؛ نه، عدهاى هم هستند كه اگر به آنها گفته شود شما داريد به دشمن كمك مىكنيد، حاضرند يقهى خودشان و شما را بگيرند و پاره كنند و بگويند اين حرفها چيست! اينها واقعاً هم با دشمن مخالف و بدند. اگر شما مهندسىِ كلى و كلان نظام را در نظر داشته باشيد، از اين پرهيز خواهد شد. هر كس متوجه و مراقب خود و رفتارش باشد، از اينكه نادانسته و ناخواسته كمك دشمن باشد، پرهيز خواهد كرد. وقتى حروف كلمه يا جملهاى در جدول گذاشته مىشود، بايد عبارتى درست شود. بعضىها نمىدانند حرفى كه دارند در اين خانه مىگذارند، مكمل آن عبارت است. تمهيداتى فراهم مىشود و اينها مىآيند اين حرف را در اين خانه مىگذارند - «و هم يحسبون انّهم يحسنون صنعا» - دليل و استدلالى هم برايش درست مىكنند؛ اما توجه ندارند كه اين حرف، آن كلمه يا جملهى پانزده حرفىِ جدول را يك قدم به تحقق نزديك كرد؛ درست مثل يك پازل كه جاها معين است و معلوم است كه چه قطعهاى كجا بايد گذاشته شود. نادانسته از منِ نوعى مىخواهند كه اين قطعه را اينجا بگذارم؛ من هم فكر مىكنم اشكالى ندارد؛ غافل از اينكه وقتى اين جزء با آن نود جزء ديگر همراه شد، آن شكل، ظاهر مىشود و من كمك كنندهى به تشكيل آن بودهام! بعضى اينطورى عمل مىكنند. مثلاً اگر دشمن بخواهد براى تحقق آرزوى بزرگ خود - كه ريشهكنى جمهورى اسلامى و پايين آوردن پرچم اسلام از قلهى اين كشور است - طراحى كند، طبيعتاً طراحى، اجزا و مقدماتى دارد. ايجاد اختلاف، ايجاد بىايمانى، ايجاد مشكلات براى مردم، عميق كردن فاصلهى طبقاتى، ترويج فساد، بدبين كردن مردم به مسؤولان، و دستگاههاى ضابط و انضباط بخش را از حيثيت انداختن - مثل از حيثيت انداختن قوهى قضاييه، از حيثيت انداختن شوراى نگهبان، از حيثيت انداختن مجلس، از حيثيت انداختن دستگاههاى گوناگون - همه جزو اجزاء اينهاست. بعضىها به اين بخش كمك مىكنند، بدون اينكه به ارتباط اين بخش با ديگران توجه كنند؛ اين بر اثر عدم بصيرت است. ما بارها عرض كردهايم كه اميرالمؤمنين در جنگ صفين - شايد اين جمله را دربارهى عمار هم فرموده باشد - مكرر اين جمله را مىفرمود: «و لا يحمل هذا العلم الّا اهل البصر والصّبر». چه عبارت زيبايى هم هست؛ حروف بصر و صبر يكى است، تركيبش دوتاست؛ و چه زيبا! فقط اهل بصيرت و پايدارى مىتوانند اين پرچم را بردارند. بصيرت را بايد در خودمان تقويت كنيم. اگر اين معنا حاصل شود و شما به عنوان نمايندگان مردم در مجلس شوراى اسلامى - كه جايگاه و موقعيت مهمى در روشنگرى مردم نسبت به نقشههاى دشمن داريد - اثرگذارى كنيد، بسيارى از اين خلأها و تاريكىها و غبارها برطرف خواهد شد. يك مسألهى عملىاش هم اين است كه داخل مجلس و سر قضاياى سياسى - و الان هم انتخابات رياستجمهورى - اختلاف و تشنج و دعوا و درگيرى پيش نيايد؛ يك عده طرفدار يك نفر، يك عده هم طرفدار يك نفر ديگر. طرفدارى، حق هر كسى است؛ منتها نبايد تخريب و اهانت و تحريك كرد. گاهى اوقات انسان به نحوى از محبوب و مطلوبِ خود دفاع مىكند كه تحريككنندهى ديگران است؛ ديگران را وادار به تخريب و عكسالعمل مىكند. اينها چيزهاى مهمى است و بايد رعايت كرد. البته از افرادى كه در سطوح ديگرى هستند و اين همه مسؤوليت بر دوش آنها نيست، نمىشود خيلى توقع داشت؛ اما از مسؤولان چرا. بههرحال حفظ فضاى وحدت، حفظ فضاى محبت، حفظ فضاى همكارى و همدلى در مجلس، جزو اولويتهاى قطعى مجلس است. خوشبختانه مجلس شما منشأ تشنج در جامعه نيست؛ اين نعمتِ خيلى بزرگى است. واقعاً يكى از جاهايى كه بايد به شماها دستمريزاد گفت، همينجاست. در بعضى از دورهها اينطور بود كه وقتى انسان راديوى مجلس را باز مىكرد، كأنه از اين بلندگو دارد دعوا بيرون مىريزد! دعوا و تشنج و جنگ اعصاب همينطور سرريز مىشد و درون جامعه مىريخت. مجلس شما بحمداللَّه اينطورى نيست؛ و در هيچ شرايطى به خودتان اجازه ندهيد اينطور بشود. كسى دارد حرفى مىزند، اما طبق نظر شما نيست؛ خيلى خوب، گوش كنيد تا حرفش تمام شود؛ بعد اگر اقتضاء داشت كه اين حرف پاسخ داده شود، شما هم در يك فرصت قانونى و به شكل درستى به او پاسخ دهيد. حرف توى حرف، جنجال و هاى و هوى، كار مناسبى نيست. متأسفانه بعضىها اين رسم را در مجلس گذاشتند؛ شما اين رسم را برداريد و ريشهكن كنيد. شما عملاً بايد خونسردى را در مقابل حرفهاى تحريكآميزى كه احياناً ممكن است به گوشتان برسد، حفظ كنيد. فضاى متانت و وقار مجلس را كه بحمداللَّه تا امروز حفظ شده است، حفظ كنيد و افزايش دهيد و نگذاريد خدشهدار شود. بههرحال بايد از خداى متعال كمك خواست. بايد از خداى متعال هدايت و كمك و دستگيرى بخواهيد؛ ما هم دعاگوى برادران و خواهران عزيز هستيم. والسّلام عليكم و رحمةاللَّه و بركاته
دیدگاه تان را بنویسید