بن بست در كدام سو؟
رهبرمعظم انقلاب هفته پيش در ديدار جمعي از دانش آموزان و دانشجويان با ايشان، اختلاف ايران و آمريكا را فراتر و ريشه اي تر از اختلاف نظرهاي سياسي دانستند و تاكيد كردند كه پايان رويارويي ايران و آمريكا، بن بست براي رژيم استكباري آمريكاست. ايشان همچنان تنفر و انزجار ملت ايران از آمريكا را عميق دانسته و افزودند: «علت اين مساله، توطئه هاي مختلف دولت آمريكا عليه كشور و ملت ايران در طول بيش از 50 سال گذشته است و آمريكايي ها ضمن آنكه از اين اقدامات عذرخواهي نكرده اند، همچنان به استكبارورزي خود ادامه مي دهند.» اين اظهارات در آستانه سالروز تسخير لانه جاسوسي و روز ملي مبارزه با استكبارجهاني و هم چنين يك هفته مانده به انتخابات رياست جمهوري آمريكا، نشان دهنده مشي راهبردي سياست خارجي ايران در قبال مساله رابطه با آمريكا بوده و به نوعي به مباحث ايجاد شده در اين باره پايان مي دهد. 29 سال پيش در چنين روزي و به دنبال تسخير لانه شيطان در تهران، آمريكا روابط ديپلماتيك خود را با ايران قطع كرد. آمريكا طي اين سالها براي به زانو درآوردن ايران اسلامي و شكست اقتدار و عزت مردم از هيچ دشمني فروگذار نكرده است. امروز نيز پرونده هسته اي ايران و مناقشه اي كه بر سر آن به رهبري آمريكا به راه افتاده است، چيزي جز بهانه براي فشار و جلوگيري از پيشرفت و استقلال كشورمان نيست. مقام معظم رهبري در تحليل اهداف دشمن مي فرمايند: «هدف آمريكايي ها از انواع فشارها اين است كه ملت ايران با دست كشيدن از استقلال و عزت خود و با اظهار خستگي و پشيماني از انقلاب اسلامي، بار ديگر به ملتي وابسته تبديل و تسليم آمريكا شود.» بيانات رهبري دراين ديدار يك پيام ديگر هم داشت و آن اينكه در انتخابات پيش روي آمريكا هر اتفاقي روي دهد، تاثيري بر نحوه نگرش ايران به آمريكا نخواهد داشت. ...آبررسي اظهارات اوباما و مك كين درباره ايران كه در جريان نطق هاي انتخاباتي آنان اعلام شده است و هم چنين اظهارنظرهاي ديگر سياستمداران دموكرات و جمهوريخواه و مرور تاريخي اين نظرات در فاصله ميان انتشار گزارش برآورد اطلاعات محرمانه ملي آمريكا كه حاكي از عدم وجود اهداف نظامي در برنامه هاي هسته اي ايران بود تا امروز كه روز قبل از انتخابات رياست جمهوري در اين كشور است، نشان از كينه ديرينه سياستمداران و حاكمان آمريكا نسبت به ايران اسلامي دارد. جمهوريخواهان مواضع تندتري از خود نشان داده و در ابراز دشمني صراحت بيشتري به خرج مي دهند اما دموكراتها، معروف است كه عليرغم ظاهر نرم و نشان دادن آغوش باز، اصطلاحاً با پنبه سر مي برند! به اين اظهارنظرها دقت كنيد؛ - باراك اوباما، نامزد دموكرات از گشايش گفتگوها با ايران حمايت كرده اما به دنبال هر حمايت برنامه هسته اي ايران را تهديدي جدي عليه آمريكا و متحد استراتژيك اين كشور يعني رژيم صهيونيستي و امنيت بين المللي، قلمداد مي كند! وي در ماه مارس 2007 در سخنراني خود در كميته روابط آمريكا و اسرائيل (ايپك) از تحريم هاي شديد عليه ايران براي توقف برنامه هاي هسته اي حمايت كرده و گفته است كه اعتقاد ندارد استفاده از قدرت نظامي در برابر ايران را بايستي منتفي كرد. -جوزف بايدن، معاون اول اوباما در صورت پيروزي دموكراتها و رئيس كميته روابط خارجي مجلس سنا يكي از افراد سرشناس در حمايت از ديپلماسي سرسختانه عليه ايران به شمار مي آيد. وي در ژوييه 2008 در كنار حمايت از اجراي تحريم هاي هماهنگ بين المللي عليه ايران، از ضرورت تكميل اين فشارها با تدوين ديدگاهي مفصل براي روابط ايران و آمريكا در صورت عمل كردن تهران به خواسته هاي واشنگتن سخن به ميان آورده است. - هيلاري كلينتون، تنها رقيب اصلي اوباما تا پيش از كناره گيري از رقابت هاي انتخاباتي، در ميهماني شام يهوديان در ايپك (فوريه 2007) مي گويد كه بايد از تمام ابزار در دسترس از جمله ديپلماسي و اقتصاد به علاوه تهديد به كارگيري نيروي نظامي عليه ايران استفاده كنيم. وي در سپتامبر 2007 از قطعنامه اي كه سپاه پاسداران انقلاب اسلامي راتروريست مي خواند، حمايت كرد و در جنجالي ترين اظهارنظر خود، پيش از خروج از رقابت هاي انتخاباتي در 7 ژوئن 2008، تهديد به نابودي كامل ايران در صورت تصميم ايران به حمله به اسرائيل كرد. كريستوفر داد، جان ادواردز، مايك گراول، دنيس كوسينيچ وبيل ريچاردسن كه در سال 2008 از رقابت هاي انتخاباتي رياست جمهوري آمريكا كناره گيري كردند، ديگر افراد سرشناس حزب دموكرات هستند كه مواضع كم و بيش مشابهي راجع به برخورد با ايران برگزيده اند. اينها تنها نمونه هايي از صدها اظهارنظر و موضع گيري موكراتهايي است كه ظاهراً داعيه علاقمندي به ارتباط با ايران دارند ولي قادر نيستند خوي دشمنانه خود را مخفي نمايند. در اين بين تكليف جمهوري خواهان در اظهار دشمني با ايران عريان و مشخص تر است؛ - جان مك كين، نامزد نهايي جمهوري خواهان، به داشتن مواضع تند و جنجالي عليه ايران معروف است. او مكرراً ايران را محور شرارت و حامي تروريسم! خوانده است. مك كين در آوريل 2007 در جريان يك برنامه انتخاباتي كه از تلويزيون پخش مي شد شعري با مضمون بمباران ايران خواند! وي در ژوئن 2007 نيز در اجلاس ايپك از مبارزه جهاني عليه ايران حمايت كرد و گفت كه چنين اقدامي باعث كاهش هر چه بيشتر جايگاه مردمي حاكمان ايران خواهد شد. - سام براون، سناتور جمهوريخواه ارائه كننده اصلي لايحه حقوق بشر ايران در سال 2006 است. نيز در 19 اكتبر 2007 از دور رقابت هاي انتخاباتي كنار رفت ولي همواره از افزايش بودجه گروههاي اپوزيسيون داخلي و تغيير نظام از درون حمايت كرده است. - جيمز گيلمور در ماه مي 2007 در يك نطق انتخاباتي گفت كه مردم آمريكا بايد روزي به اين نتيجه جدي برسند كه به ايران حمله كنيم. - رو دلف جولياني، از اقدام نظامي همزمان با اقدامات ديپلماتيك حمايت كرده است. نورد هودپورتز مشاور سياست خارجي وي و از چهره هاي سرشناس نومحافظه كار آمريكا به صورت صريح از بمباران ايران به منظور نابودي تأسيسات هسته اي نام برده و به مجله نيويوركر متذكر شده است كه او به جولياني توصيه كرده براي جلوگيري از تخريب فضاي انتخاباتي اش از اعلام موضع در اين خصوص خودداري كند. ...مهم نيست فردا چه كسي انتخاب مي شود. آمريكا دشمن ما و راه رابطه ما و آمريكا بن بست خواهد ماند؛ چرا؟! علت را بايد در ماهيت دو طرف جستجو كرد. جمهوري اسلامي ايران در نظام حكومتي خود بر اسلام ناب محمدي(ص) تكيه دارد كه از ويژگي هاي آن ظلم ستيزي و عدالتخواهي است و آمريكا ماهيتي استكباري و ظالمانه دارد. بنابراين درگيري ايران و آمريكا يك درگيري ماهوي است و مادام كه طرفين بر ماهيت خود باقي هستند اين خصومت و درگيري ادامه خواهد داشت. و اما، سوي ديگر گرايش فطري مردم جهان به عدالتخواهي است و از اين روي هرچه زمان مي گذرد و پرده بيشتري از ماهيت واقعي آمريكا كنار مي رود، انزجار و دوري ملت ها از آمريكا و نزديكي آنان به ايران اسلامي شتاب بيشتري مي گيرد. پايان اين روند همانگونه كه رهبر معظم انقلاب اشاره دارند، بن بست آمريكاست نه ايران اسلامي. حميد اميدي منبع: کیهان
دیدگاه تان را بنویسید