غزه خاموش اما بيدار
با نرسيدن سوخت به نيروگاه برق غزه، اين باريكه پرجمعيت جغرافيايي كه توسط حماس اداره ميشود در خاموشي مطلق فرو رفت. اين منطقه كه داراي 750 هزار نفر سكنه است، در سالهاي اخير تحت فشارهاي شديدي قرار گرفته است. در كنار اين اقدام ضدانساني رژيم صهيونيستي در محاصره كامل نوار غزه، فشار بر ساكنان غيرنظامي هر روز افزايش مييابد. اقدام رژيم صهيونيستي در محدود كردن تمام راههاي كمكرساني، امداد دارويي، بستههاي غذايي، حملونقل و انرژي براي آن صورت ميگيرد كه حماس دستان خود را در برابر فشارهاي سياسي و نظامي رژيم اشغالگر بالا برد.اما حماس در اين سالها مقاومت قابل تحسيني از خود نشان داده و البته همزمان توانسته از حمايت مردمي قابل ملاحظهاي نيز برخوردار باشد.از سوي ديگر مبارزان فلسطيني در واكنش به اقدامات سبعانه رژيم اشغالگر با موشكهاي روسي گراد بخشهاي مهمي از اسرائيل را هدف حملات خود قرار دادند.اين اقدام مقابلهجويانه تاثير مخربي بر روحيه ساكنان مناطق اشغالي از خود باقي گذاشته است. با اين همه معلوم نيست سرنوشت آتشبس ميان رژيم اشغالگر و جنبش حماس به كجا خواهد انجاميد.از سوي ديگر اختلافات داخلي ميان جنبش فتح و حماس و ديدگاههاي متفاوتي كه محمود عباس رئيس دولت خودگردان فلسطيني و خالد مشعل و اسماعيل هنيه از جنبش حماس درخصوص چگونگي استقرار دولت در منطقه خودگردان و نحوه تعامل با دولت صهيونيستي دارند، بر دامنه بحران افزوده است. در ماههاي اخير عليرغم تلاشهاي نهادهاي عربي ازجمله اتحاديه عرب، دو طرف نتوانستهاند به يك جمعبندي منطقي و قابل اطمينان دست يابند. همين دوگانگي به رژيم صهيونيستي اجازه ميدهد تا در فضاي اختلاف اين دو نهاد مهم فلسطيني استقرار يافته و با استفاده از فرصت، به نقش منفي و حتي اثرگذار در منازعه دو گروه دست يازد؛ بهگونهاي كه طرف صهيونيستي وانمود ميكند با محمود عباس امكان دست يافتن به توافق را دارد و نوار غزه را كه در اختيار حماس قرار دارد به شدت تحت فشار قرار داده تا مردم را عليه حماس كه روندي سازشناپذيرتر از فتح دارد، بشوراند. فارغ از اينكه اين استراتژي با چه توفيقي همراه شده، رفتار رژيم صهيونيستي كه در محافل بينالمللي خود را قرباني تروريسم و رفتارهاي ضدانساني ميداند، ناقض اين ادعاها است. هيچ دولتي در سالهاي اخير در خاورميانه مانند رژيم غاصب اسرائيل اصول مدني، انساني و حقوق بشري را نقض نكرده و بيگناهان غيرنظامي را به زنجيره منافع پليد خود گره نزده است. اما در اين ميان جاي تاسف دارد كه چرا سازمان ملل متحد، آمريكا و اتحاديه اروپا و از همه مهمتر نهادهاي سياسي عرب در برابر جنايتهاي وحشيانه اسرائيل از خود واكنش مناسب بروز ندادهاند؟بدون ترديد سرنوشت خاورميانه تنها از طريق تامين منافع ملتهاي مظلوم منطقه و در راس آن فلسطينيها و صاحبان واقعي سرزمينهاي اشغالي امكانپذير خواهد بود؛ واقعيتي كه قدرتهاي بزرگ و رژيم كوچك اشغالگر بايد آن را درك كنند. منبع: اعتماد ملی
دیدگاه تان را بنویسید