مجلس و مرفهان بادرد
دکتر غلامعلی رجائی
گذشت آن زمان که می گفتند و می نوشتیم که علم بهتر است یا ثروت . گاهی ثروت بد است اما برای بعضی ها ! درست مثل مرگ که برای همسایه خوب است . در این مقال بر آن نیستم که رای پايين مجلس به آقاي محصولی به عنوان وزير کشور را مورد کنکاش قرار دهم چه مجلس است و معیارهایی که امام فرا روی وی نهاده و لابد مجلس مواظب عواقب تصمیمات مهم خویش است و تجربه رأی به كردان و عزل وی در کمتر از صد روز كه اميدوارم پس از اين هرگز براي وزير ديگري تكرار نشود آینه ای است که همیشه فراروی نمایندگان محترم ملت در این دوره و دوره های بعد قرار داشته و خواهد داشت . دراينكه آقاي محصولي از نيروهاي زحمت كشيده دفاع مقدس وكشور است گمان نمي كنم كسي جاي كمترين شك وترديدي داشته باشد كما اينكه بعضي از نمايندگان موافق وحتي مخالف وزارت ايشان به اين امر اذعان واعتراف داشتند.آن گونه كه از مذاكرات مجلس مستفاد مي شد بيشتر بحث غالب نمايندگان در باره ثروت وزير پيشنهادي كشوربود ومتاسفانه بسيار كم به برنامه هاي پيشنهادي ايشان پرداخته شد. در مورد ثروت آقای محصولی که خود صادقانه در مجلس به ميزان ومقدارآن اشاره داشته اند که البته از ایشان هم به دلیل سوابق ارزشی وی جز اظهار این صداقت انتظار نمی رفت - و ای کاش دیگراني هم که در موقعيتي مانند وی هستند و بر سر کارند! کمی از این صداقت وشهامت را نشان بدهند - حرف و حدیث بسیار است. از رقم یکصد وچهل میلیارد تومان تا بالاتر! هرچند راقم این سطور هرگز درصدد آن نیست که نحوه کسب این در آمد که حداکثر طی دو دهه و اندی فراهم آمده است را به بوته نقد بنشاند و بکشاند اما سخن بر سر این است که آیا برای اشرافیت از نوع مذهبی آن که از قضا از پدیده های جدید پس از انقلاب ماست! این قدر در این چند سال عرصه باز شده است که چنين فرد مشرفي بتواند در منصب يك وزارت مهم مانند وزارت کشور كه نماينده اي از آن بعنوان وزاره الوزرا نام مي برد جای گیرد؟ آیا نظام با اشراف نامتدین فقط سر نامهربانی داشته و دارد؟ فرمایش حضرت علی علیه السلام این اعجوبه خالق هستی که ما رایت نعمه موفوره الا و فی جانبها حق مضیع (هیچ ثروتی انبوه ندیدم مگر اینکه در کنار آن حقی ضایع شده بود) را در این عرصه به چه دیدی مي باید نگریست ؟ ملاک قبول این تدین و دین داری با انبوه ثروت و اشرافیت چیست ؟ آیا حتی اگر آقای محصولی حقوق شرعی خود را از این ثروت خیره کننده پرداخته باشد -كه انشاء الله پرداخته است- باز جای آن دارد که بتواند در مسند وزارت بنشیند؟ آیا هشدارهای امام درباره عدم رویکرد نظام به اشراف و اشرافیت فقط در باره اشراف غيردولتمردبود كه به این زودیها به طاق نسیان سپرده شد که مي فرمود : خدا نکند سیاست نظام مقدس ما رو کردن به قشر مرفه و پشت کردن به قشر پا برهنه باشد؟ آیا کسی در این اصل که آقای محصولی یکی از اشراف مطرح موجود در كشور ودولتمردان است هیچ شک و تردیدی داشته و دارد؟ تكليف میلیونها قشر کارمند و حقوق بگیری که تصور داشتن اندکی از این ثروت را حتی برای دهها نسل پس از خود نمی توانند حتی در رویا هم تصور کنند و مجلس و دولت و نظام برآمده از رأي آنان است با این رویکرد چیست ؟ آیا براستی در كشور این قدر قحط الرجال داریم که باید به سراغ اشراف و مرفهان حتی از نوع بادرد آن برویم ؟ وعجيب از مجلس است كه ايشان رابراي وزارت نفت كه اصلا قابل مقايسه با كشورنيست مناسب نمي بينداما دراين مقطع با محذورات ومحاذير ومحدوديتهايي كه با آن پس از عزل كردان در تعامل با دولت روبروست به وزارت محصولي راي ميدهد امابا كمترين راي ممكن كه شايد درتاريخ راي مجلس به وزراي كشور نتوان مانند آن رايافت. آیا هشت ماهه بودن عمر این وزارت دلیل رأی مجلس به چنین پیشنهادی و تسلیم به آن بود ؟ چه کسی هزینه شکست وجاهت نظام را در میدان دادن به اشراف حتی از نوع مذهبی آن پرداخت می کند؟ اگر چه باید در اصل این گونه تدین نیز باید اندیشید که در روزگاری که بعضی از شدت فقر به تن فروشی افتاده و سن فحشا به حساب آمار به پایین تر از گذشته رسیده است این چه راه و رسم دین داری بعضي از ما متدينان وجبهه رفته هاست ؟ سوابق آقاي محصولي در جنگ و دفاع مقدس محفوظ و اجر ايشان نزد خداوند باقي است . كسي نگفته است در اين مملكت نبايد كسي ثروتمند بشود اما سخن بر سر اين است كه به ميلياردر هاي پس از انقلاب وجنگ هرگز نبايدفرصتي براي كسب مسوليتهاي كليدي در اين نظام برآمده از خون فقرا و محرومين داده شود. مجلس پس از اين رويداد مي بايست به سمت تعيين شرايطي همانند شرايطي كه براي نامزدهاي رياست جمهوري معين نمود برآيد ودراقدامي انقلابي يكي از شرايط تصدي مقام وزارت وحتي وكالت مجلس را عدم اشتهار آنان به سرمايه داري وبر خورداري از ثروتهاي هنگفت بداند. .به گمان اين كمترين تابلوي اين نظام در واگذاري مسوليت وزارت به اشخاص سيره شهيد رجايي است كه معتقدبود افرادي كه مي خواهند در منصب وزارت عرصه خدمتي بيابندبايد به لحاظ مالي و معيشت در سطح افراد ي باشند كه معتقدبه فرهنگ سرچشمه بوده و مانند مردم متوسط جامعه زندگي كنند. من شك ندارم كه اگر شهيد رجايي اكنون رييس دولت بود هرگز آقاي محصولي را به عنوان وزير كشور به مجلس معرفي نمي كرد. براي وزير جديد كشور وهمرزم دوران دفاع مقدس در اين 8 ماه باقيمانده از عمر دولت نهم آرزوي توفيق دارم وبه .آقاي رييس جمهور گلايمندانه عرض مي كنم كه جناب رييس جمهور لطفا به سيره شهيد رجايي پشت پا نزنيد.
دیدگاه تان را بنویسید