خصوصی سازی ، دولت نهم و آن کودک بیمار
بسيار اتفاق افتاده ما ايراني ها با ديدن صحنه يا شنیدن خاطره اي از بعضي كشورها اين سوال را از خود يا ديگران بپرسيم كه چرا كشورهايي مانند كره ، مالزي، سنگاپور، تركيه و ... در طول سه دهه اخير از بعضي جهات نسبت به ما پيشرفت هاي بيشتري داشته اند. در طول نيم قرن اخير دولتها در ایران یا به علت تکیه بر درآمدهاي كلان نفتي يا اقتضائات اجتناب ناپذیر در كشور مانند جنگ و غيره و يا به خاطر وابستگي حزبي و انتخاباتي و يا عدم تخصص و همگوني در تصميم گيري ، عليرغم تهيه و تصويب قوانين و طرحهايي كه كليت آنها در مسيري درست بوده اما هيچگاه در زمان اجرا، مسير مورد نظر را نپيموده اند. اصل 44 ، سند چشم انداز ، برنامه هاي پنج ساله ، طرح تحول اقتصادي ، هدفمند كردن يارانه ها ، لايحه خدمات كشوري ، كوچك سازي دولت ، سهام عدالت ، كارگاههاي زود بازده ، تقويت تعاوني ها و دهها طرح و برنامه ديگر كه همگي در راستاي جدا كردن حركت اقتصادي و توسعه كشور از دولت بوده و هست. در اين مدت موتور محركه پيشرفت كشور همچون طفلي گرسنه و با اعتماد به نفس پايين ، به جسمي بي روح و عاري از خلاقيت، تحرك و پويايي به نام دولت كاملا وابسته شده که بهره وري اندک همواره جزء لاينفك آن بوده است. تمام اجزا و ساختارهای توسعه اي كشور به هيكل فلج و بيمار دولتهای نفتي كه حتي قادر به جابجا نمودن خود هم نيستند، وابسته شده و اين نقيصه تحميلي يكي از تفاوتهاي بارز حركت توسعه اي كشور ما با ساير ممالك همطراز خود بوده است. مسلما با توجه به وجود امکانات و پتانسیل های متنوع و گسترده در کشور، اگر حکومت یا دولت بتواند از ظرفیت و توانایی اکثریت جمعیت فعال کشور با تکیه بر خصيصه های مثبت ایرانیان مانند هوش بالا ، خلاقيت، زيركي ، معنویت ، تعهد و تخصص و دلسوزي آنها در مسیر توسعه كشور استفاده كند به نحوي كه مردم هم از نظر احساس و پندار، خود را شريك بدانند و هم از جهت اجرا امکان همکاری و دخالت را داشته باشند ، شاهد جهش هايي به مراتب بلند تر از ساير كشورها خواهیم بود. با توجه به سوابق و نگاهی به سابقه دولت و دولتمردان در کشور، دولت نهم به دليل اتکای كمتر به احزاب و اشخاص و پایبندی کمتر به بعضی اقتضائات بیهوده و دست و پا گیر و با توجه به شرايط و واقعيات ملموس در كشور، تنها دولتي است كه مي تواند با پذيرش تمام عوارض ، گره های كور در پيشرفت كشور را كه همه در نوع آن اتفاق نظر دارند، بگشايد و رونق اقتصادي و توسعه همه جانبه كشور را از وابستگي به مادر بيمار خود برهاند و قاطبه جوان و پر استعداد ملت را در مسير توسه كشور سهيم و فعال نمايد. شايد يكي از دلايل حمايت خاصه مقام معظم رهبري از رئيس جمهور به اين دليل باشد. او مي داند كه رئیس جمهور فعلی تنها كسي است كه آمادگی دارد از خود بگذرد و عوارض حتمي تمام اين طرحها را به جان بخرد و براي يكبار و براي هميشه این جریان را در مسیر درست قرار دهد همانگونه كه در طرح سهميه بندي بنزين و مذاكرات هسته اي ، سفر های استانی و ... شاهد بوده ايم. لینک مطلب
دیدگاه تان را بنویسید