پیشنهاد ارگان سپاه به دولت در مورد لسآنجلسیها
صبح صادق که در جدیدترین شماره خود به مسئولان وزارت خارجه و میراث فرهنگی پیشنهاد کرده تا ترتیبی برای ورود مسئولان تلویزیونهای معاند ایران به کشور فرآهم کند، در مورد این تلویزیونها مینویسد: در كشور ما امكان دريافت شبكههاي 30 ماهواره از حدود 80 ماهواره وجود دارد. 80 ماهواره حدود 6800 شبكه تلويزيوني را پخش ميكنند.»
نشریه وابسته به سپاه پاسداران در گزارشی که به پدیده تلویزیونهای لسآنجلسی پرداخته خواستار مساعدت جمهوری اسلامی ایران به این تلویزیونها شده و مینویسد: «اگر ما تلويزيونهاي ضدانقلاب را نداشتيم چه كسي ميدانست آنقدر خوب از ايران حمايت كند! اين جمله را درست خوانديد.» به گزارش «فردا»، هفته نامه صبح صادق که خواهان حضور گردانندگان شبکههای لسآنجلسی در ایران شده است، در گزارش خود مینویسد: «رسانههاي ضدانقلاب كه در سالهاي اخير رشد قارچ گونهاي داشتهاند دو نقش كليدي را ايفا كردهاند. اول آنكه بسياري از بودجههاي براندازي نرم آمريكا را بلعيدهاند بدون آنكه بتوانند جنبشي قوي را در ايران ايجاد كنند كه تأمين كننده منافع آمريكا و غرب در ايران باشد و دوم اينكه اعتماد مردم را به سيستم سياسي نظامي جمهوري اسلامي بيشتر كردهاند زيرا برنامههاي كم عمق، سطحي و انتقادهايي كه از ستون خوانندگان روزنامههاي داخلي و حتي دولتي فراتر نميرود عملاً هيچ آلترناتيوي را براي جمهوري اسلامي ايران باقي نگذاشته است. البته حمايت بد آنها از آمريكا و سياستهاي آن و عريان كردن برنامههاي پوششي آمريكا براي جذب حامي در ايران يكي ديگر از
خدمات ارزنده اين رسانهها است.» صبح صادق در ادامه با اشاره به جهتگیری کلی سیاستهای دولت آمریکا در قبال ایران از آغاز پیروزی انقلاب اسلامی و ترویج شبکههای ماهوارههای مخالف، در مورد ماهوارههای قابل دریافت در ایران مینویسد: «در كشور ما امكان دريافت شبكههاي 30 ماهواره از حدود 80 ماهواره وجود دارد. 80 ماهواره حدود 6800 شبكه تلويزيوني را پخش ميكنند كه از اين تعداد برنامههاي حدود 3000 شبكه در ايران قابل دريافت است. البته بايد توجه داشت كه شبكههايي وجود دارند كه از طريق چند ماهواره پخش ميشوند.» این هفته نامه میافزاید:« شبكههاي فارسي زبان عمدتاً از ماهواره هاتبرد پخش ميشوند؛ اولين شبكه فارسي زبان تقريباً از سال 1378 كه در ايران قابل دريافت بود انآيتيوي بود، بعد از آن شبكههاي ايران و پارس و بعد از آنها چندين شبكه ديگر تأسيس شده است به طوري كه امروزه تعداد آنها بالغ بر 50 شبكه ميرسد. پيش از آن شبكه تلويزيوني جامجم در سال 1980 توسط منوچهر بيبييان و تلويزيون ايرانيان توسط علي ليمونادي راهاندازي شده بود، اما از سال 1378 تا 1381 بر تعداد اين شبكهها، يك شبكه و در سال 1382، 7 شبكه و در سال
1383 نيز 14 شبكه جديد افزوده شده است. درسال 85 نيز 18 شبكه و در شش ماهه اول سال 1386 نيز، 4 شبكه فارسي زبان بر تعداد شبكههاي قبلي قابل رويت در ايران افزوده شده است و در سال 87 نيز امكان ديدن شبكه رنگارنگ فراهم شد.» صبح صادق، ویژگیهای منحصر به فرد این رسانهها را «ارائه تحليلهاي سطحي»، «پرداختن به جاذبههاي كذايي»، «پخش ساز و آواز»، «تبليغ كالا دركنار دكور برنامهها»، «استفاده از ادبيات كوچه بازاري و عوامفريبي« برمیشمرد که بیشتر استودیو محور بوده و در قالب مجری (یا به عبارت بهتر، پاسخگوی تلفن!)، بیننده، آگهی و شو خلاصه میشود و بیشتر وقت خود را در فحش، دشنام و ناسزا به يكديگر هدر ميدهند. همچنين شيوههاي اصلي آنها در ارائه اخبار عبارت است از؛ جعل، تحريف، تأكيد بر روي اخبار بد، ارائه نظر به عنوان خبر، ارائه آمار ناقص، بايكوت كردن خبر و اطلاعات و ارائه جزئيات نامربوط و ... است. هفته نامه وابسته به نمایندگی ولی فقیه در سپاه پاسداران در مورد آنچه که «راهبرد لس آنجلسی» میخواند، مینویسد: «دروغ كه كنتور ندارد. هر چه دروغ بزرگتر باورش راحتتر؛ اين جملات راهبرد حاكم بر رسانههاي فارسي زبان است كه در
سالهاي گذشته همواره سياست اطلاعرساني معكوس را در مورد تحولات مثبت ايران در پيش گرفتهاند، اين رسانهها آنقدر در تحليل شرايط ايران دچار گسست و بيخبري هستند و به گونهاي از شرايط منفي ايران سخن ميگويند كه فقط اين جمله مانده است كه بگويند: در ايران كسي زندگي نميكند! و هر كس زندگي ميكند وابسته به آنان است اما اينكه چرا ايران نميآيند جاي سوال است! يكي از دروغهاي بزرگ، دروغ سال 82 بود كه فردي به نام اهورا پيروزخالقي در تابستان آن سال اعلام كرد كه در دهم مهرماه حكومت ايران سرنگون ميشود و وي با يك هواپيماي اختصاصي در اين تاريخ وارد كشور خواهد شد و دروغ ديگر اين بود كه يك مجري تلويزيوني با نام عليرضا نوريزاده در روزهاي آخر سال 83 اعلام كرد كه برج ميلاد كج شده است و با اين وسيله آن را سند ناكارآمدي و بيلياقتي نظام جمهوري اسلامي قلمداد كرده و چندين دقيقه به نقد و تحليل اين حادثه خيالي پرداختند و دروغهاي متعددي كه شايد در حوصله اين صفحه نگنجد و اگر تحقيقي مستقل روي اين دروغهاي بزرگ تلويزيونهاي كوچك چند نفره صورت بگيرد، شايسته است.» به گزارش «فردا» از صبح صادق، عليرضا ميبدي كه از وي به عنوان
راهانداز بسياري از تلويزيونهاي ضد انقلاب نام برده ميشود مدتي است كه از لسآنجلس شهر جزيرههاي تلويزيوني به يكي از شهرهاي ديگر آمريكا فرار كرده است. وي مهمترين علت اين فرار را چنين بيان ميكند: يكي به خاطر عذاب حرفهاي كه لازم نيست زياد دربارهاش توضيح بدهم اما خيلي سخت است كه شما در فضايي كار بكنيد كه تعداد و همكاران حرفهاي شما خيلي كم و اندك باشد و متأسفانه اين وضعيت در لس آنجلس حاكم است و ديگري به خاطر ترافيك سنگين. وي كه اكنون هم با راديو صداي ايران و تلويزيون پارس همكاري ميكند، ميافزايد: «ما آمدهايم اينجا مبادله اطلاعات بكنيم ولي اغلب به خاطر اينكه برخي از برنامهسازهاي ما با روش رسانههاي همگاني آشنا نبودند دچار سهو و اشتباهي شدند كه بقيه رسانهها و بقيه برنامهسازها را هم قرباني كردند و گمراهي كل نهضت را پديد آوردند و اين به خاطر حرفهاي نبودن آنها است، آدمهايي كه اين كاره نبودند به اين كار روي آوردند به خاطر امكاناتي كه در آمريكا وجود داشته يعني اينكه شما ميتوانيد بدون مجوز صاحب رسانه بشويد و برنامه تلويزيوني داشته باشيد. ميتوانيد تلويزيون بزنيد اما اگر بخواهيد ناخن پاك كنيد و بنگاهي
درست كنيد احتياج به مجوز داريد! وي ميگويد اكنون رسانههاي لسآنجلس بيش از آنكه با ايران بجنگند با خودشان ميجنگند. درهمين رابطه حسين حقيقي از ديگر عناصر فعال در راهاندازي رسانههاي لسآنجلسي سلطنت طلب ميگويد: متأسفانه تكثر و تعدد تلويزيونها و وجود آنها حتي سياستها در دست عدهاي افراد بدون صلاحيت، به اعتقاد من شأن اين قضيه را پايين آورده، آن قدري كه خود تلويزيوندارها به خودشان لطمه زدند نه جمهوري اسلامي. حسين حقيقي كه از موسسان راديوي بيست و چهل ساعته، صداي ايران است و در تلويزيونهاي سياسي فعاليت ميكند به سايت بيبيسي پرشين ميگويد: اين رسانهها با برنامههاي تجاري و بسيار مبتذلي كه ارائه ميدهند باعث تفريح مردمان داخل و خارج كشور شدهاند. خارج نشينها به عنوان گروهي بشكن بالا بنداز معرفي ميشوند، حكومت ايران ميخواهد نشان دهد كه در لسآنجلس مشتي از ايران بيخبر و از درد محرومان بيخبر نشستهاند. بهروز صوراسرافيل از برنامهسازان تلويزيون پارس در لسآنجلس و تلويزيون صداي آمريكا هم حكايت عدم موفقيت خود را اين چنين باز ميگويد: مسئله اين است كه كسي كه مبارزه ميكند خواست خودش را بيان ميكند،
بنده دلم ميخواهد كه مردم ايران قيام كنند، دلم ميخواهد حكومت ديگري در ايران جايش بگذارند. مردم ايران هم به حرف من گوش نميكنند همچنان كه تا به حال نكردهاند. آمريكا و غرب درصدد بودهاند كه با تخصيص بودجههاي هنگفت همه تواناييها، رسانهها و اشخاص فعال ضد جمهوري اسلامي ايران را در سرتاسر جهان شناسايي كرده و مبارزه سخت و نفسگيري را در بعد نرمافزاري براي ايجاد بحرانهاي اجتماعي، سياسي و فرهنگي و حتي مذهبي در ايران دامن بزنند و اكنون كه تعداد اين تلويزيون ها به 50 شبكه ميرسد و 7 برابر شبكههاي تلويزيون داخل ايران هستند، ميتوان به قدرت، بسيج كنندگي اندك آنان در ترغيب و تهييج يا نافرماني مدني حتي در آتش زدن يك لاستيك اشاره كرد و هنگامي كه يك لاستيك در يك تجمع چند نفره سوزانده ميشود با چه آب و تابي آن را در بخشهاي زنده نمايش داده و خود را موفق و ايران را به سمت سرنگوني معرفي ميكنند! این هفته نامه با اشاره به تخصیص بودجههای هنگفت برای شناسایی تواناییها برای مبارزه نرمافزاری با ایران از سوی غرب مینویسد: «اكنون كه قدرت 50 رسانه لسآنجلسي گاه در حد تبليغ پرتاب چند عدد گوجه و تخممرغ و آتش زدن يك
لاستيك ابراز ميشود جمهوري اسلامي ايران بايد به خود ببالد كه چنين دشمناني دارد كه نه تنها نتوانستهاند از تيزي قلهاش بكاهند، بلكه بر زيباتر شدن نماي آن نيز افزودهاند، اين رسانههاي سلطنت طلب وابسته به آمريكا در مواردی نيز خدمات شايستهاي را انجام دادهاند كه شايد كسي قادر نبود اين چنين اقداماتي را انجام بدهد.» صبح صادق، موارد زیر را از جمله خدمات تلویزیونهای لسآنجلسی به نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران میداند: «اول آنکه بودجههاي جنگ نرم آمريكا كه هر از گاهي به كيسه آنان ريخته ميشود، سبب شده است با توليد برنامههايي كه خودشان (همانگونه كه ذكر شد) آنان را بيكيفيت بدانند آمريكاييها را به اين نتيجه برسانند كه بايد با ايران به گفتوگو پرداخت و مبارزه نرمافرازي نيز مانند براندازي سخت كنار گذاشته شود. ثانیاً اين رسانههاي لسآنجلسي و هزينههاي كلان آن سبب شده است كه عناصر اندك ضد انقلاب در داخل كشور به لسآنجلس رفته و فضاي رسانهاي داخل كشور به خاطر نبود چنين قلم به دستاني در آرامش به سر ببرد.» «لسآنجلس نشينها همچنين سبب شدهاند كه بسياري از ضدانقلابهاي ديگر كشورها را به آنجا فرا بخوانند و با
رنگهاي مختلف سعي در تبليغ عليه نظام داشته باشند ضمن اينكه قدرت نفي يكديگري آنان بيشتر از قدرت نفي ايران است. تا پيش از راهاندازي تلويزيونهاي فارسي زبان، قدرت و توان ضدانقلابهاي خارج از كشور به گونهاي وانمود ميشد كه برخي از فريب خوردگان فكر ميكردند كه آلترناتيو ايران در خارج همين گروهها هستند، اما اكنون پس از 10 سال از راهاندازي اين تلويزيونها و تلاش هر روز آنها براي برگزاري تجمعات 10 نفره و نمايش تماشاگران آنان به عنوان فعال ضد ايران اين ابهت پوشالي را بر باد داده است.» این هفته نامه که زیر نظر شوراى نويسندگان اداره سياسى ستاد نمايندگى ولى فقيه در سپاه اداره میشود در ادامه برشمردن خدمات تلویزیونهای لسآنجلسی به ایران مینویسد: «مردم ما هم تمام توان، نيرو، قدرت، فكر و طرحهاي نو و توسعه بخش اين گروههاي فراري را در تفسيرها و تحليلهايشان ديدهاند و آنها با پاي خود بر يك بلندي رفتهاند و صدا زدهاند كه ما هيچ نيستيم و توان و بضاعت اندك خود را با تمام قدرت فرياد زدهاند. آنها در تلويزيونهاي خود با تبليغ عتيقهجاتي كه از ايران به يغما بردهاند و تبديل اين تلويزيونها به حراجيهايي جهاني
نشان دادهاند كه لياقت ادعاي مليگرايي و ايران دوستي را ندارند. عدم اقبال مردم به اين رسانهها سبب شده است كه برخي از افراد و گروههاي داخلي كه تلاش داشتند اقدام به راهاندازي تلويزيونهاي منتقد نظام بكنند نيز در رفتار خود تجديدنظر كنند.» صبح صادق در مورد آخرین خدمت تلویزیونهای معاند نظام به جمهوری اسلامی مینویسد: «خبرها و تحليلهاي ساختگي و غيرواقعي آنها اعتماد مردم را به رسانههاي خودي افزايش داده است به گونهاي كه طبق جديدترين نظرسنجيها، بيش از 80 درصد جمعيت كشور اخبار خود را از رسانه ملي دريافت ميكنند و مابقي از رسانههاي نوشتاري و مكتوب، زيرا آن رسانهها فضايي كه از ايران ترسيم ميكنند و تصويري كه از ايران در ذهن خود دارند مربوط به 30 سال قبل است. چه كسي ميتوانست چنين خدمتي به رسانه ملي بكند، امروز رسانه ملي نسبت به 10 سال قبل بسيار قدرتمندتر شده است.» این هفته نامه در پایان با اشاره به برنامه ریاست جمهوری برای بازدید ایرانیان خارج از کشور، از مسئولین وزارت خارجه و میراث فرهنگی درخواست کرده است تا ترتيبي اتخاذ نمايند كه مسئولين تلويزيونهاي لسآنجلسي را در قالب يك تور توريستي به ايران
بياورند تا ميزان پيشرفتهاي نظام جمهوري اسلامي را ببينند تا خاطرههاي 30 سال قبل از ذهن آنان زدوده شود و يك ايران پيشرفتهتر را آرزو كنند!
دیدگاه تان را بنویسید