کفش هاى منتظرالزيدى

کد خبر: 69430

«کفش هاي منتظر الزيدي» مشهورترين کفش هاي تاريخ معاصر به حساب مي آيد اين کفش ها از سوي يک انسان شريف به سوي يک چهره پليد پرتاب شده اند تا رد پاي برخورد قاطع مردم منطقه خاورميانه عليه متجاوزان اشغالگر در تاريخ به ثبت برسد. اما دو سؤال اساسي وجود دارد؛ منتظر الزيدي که بود و تبعات اقدام او چيست؟ براي اينکه اين دو سؤال اساسي از جايگاه خود خارج شوند و فراموش گردند، آمريکايي ها دست به کار شده و به خبرسازي روي آورده اند: «او فقط دنبال مشهور شدن بود»، «او از طرفداران صدام حسين بوده است»، «او به يک اندازه با آمريکا و ايران مخالف بوده است» و... اما با اين حال اقدام براي کاستن از اهميت اقدام منتظر الزيدي راه به جايي نبرده است و به رغم گذشت شش روز از اين ماجرا هنوز او و کفش هايش در صدر اخبار رسانه ها قرار دارد و جالب اين است که - تقريباً - هيچکس با بوش هم صدا نشده و کار خبرنگارعراقي را نادرست ندانسته است. در سطح جهان اسلام و جهان عرب از الزيدي بعنوان «قهرمان عرب» و يا «قهرمان عراق» ياد شده است. درباره منتظرالزيدي و اقدام او چند نکته اساسي وجود دارد: 1- منتظر الزيدي به خاندان «زيدي» تعلق دارد. زيدي يکي از خاندان کهن عراقي است که از قرن ها پيش در «شهر شيعي اماره»- مرکز استان ميسان- و استان ناصريه سکونت داشته اند. در زمان حکومت عبدالکريم قاسم تلاش شد تا اين عشيره به دليل مبارز بودن و سلحشوري از هم پاشيده شود لذا بسياري از اعضاي طايفه الزيدي به شرق بغداد کوچ داده شدند. والدين منتظر الزيدي از جمله اعضاي عشيره الزيدي بودند که به ناچار در شهرک «مدينه الصوره» که بعداً به مدينه الصدر تغيير نام داد و حدود 2.5 ميليون نفر جمعيت دارد، سکونت گزيدند. تعداد زيادي از اعضاي اين عشيره در سلک روحانيت درآمده و يکي از آنان شيخ عباس زيدي است که کتاب «سفير خامس» در مدح اهل بيت (ع) نگاشته است. خاندان زيدي در جريان «انتفاضه شعبانيه» که پس از حمله صدام حسين به کويت شکل گرفت حضور فعالي داشتند. انتفاضه شعبانيه با هدف آزادسازي عراق از سلطه رژيم بعث و مقابله با اشغال عراق توسط آمريکا صورت گرفت و در سال 1370 به آزادسازي 9 استان جنوبي عراق منجر شد ولي با عقب نشيني عراق از کويت، شيعيان از سوي نظاميان آمريکا و حکومت صدام حسين مورد حمله قرار گرفتند و صدها هزار نفر از آنان شهيد شدند. در ماجراي «انتفاضه شعبانيه» هزاران نفر از طايفه الزيدي- از جمله دو عضو خانواده منتظر الزيدي- به شهادت رسيدند. خاندان منتظر الزيدي يک بار ديگر در سال 1378 که صدام حسين آيت الله «سيدمحمد محمد الصادق الصدر» را به شهادت رسانيد عليه رژيم بعثي وارد عمل شدند که در جريان اين قيام نيز تعدادي از اعضاي اين خاندان به شهادت رسيدند. با سرنگوني صدام حسين عشيره الزيدي بار ديگر وارد مبارزه شده و عليه اشغالگران بپاخاستند به گونه اي که در جريان اين مبارزات منتظر الزيدي توسط نيروهاي آمريکايي دستگير شد و 9 ماه در حبس بود تا اين که در اواخر سال 58 آزاد گرديد. منتظر الزيدي بعد از آزادي از زندان به همکاري با شبکه تلويزيوني خصوصي «البغداديه» روي آورد و توانست حقايق زندان هاي مخوف آمريکايي ها را منعکس نمايد. او توانسته بود صدها عکس بي بديل و مستند از جنايات آمريکايي ها عليه مردم عراق فراهم کند و از اين رو نقش بسيار مهمي در انتفاضه کنوني مردم عراق عليه اشغالگران ايفا کرده است. 2- منتظر الزيدي يک عراقي است و ميليون ها نفر مثل او در عراق و نيز ده ها ميليون نفر مثل او در منطقه حساس خاورميانه وجود دارند. هيچ تفاوتي نمي کند که آنان شيعه باشند يا سني، عراقي باشند، اردني باشند، مصري باشند و يا ايراني همه به يک اندازه از آمريکا، انگليس، رژيم صهيونيستي و هر فرد، گروه و يا دولتي که به آنها ربط داشته باشد متنفرند. از همين رو پس از آن که در روز يکشنبه هفته قبل لنگه کفش هاي الزيدي چهره کريه رئيس جمهور نگون بخت آمريکا را نشانه رفتند، همه لنگه کفش هاي شيعيان، سني ها و کردهاي عراقي دچار حسرت شدند چرا که هرکدام مايل بودند جاي لنگه کفش هاي «منتظر» باشند. بعضي تلاش مي کنند تا نسبت او را به «طايفه» و «مذهب خاص» انکار کنند و حتي در مقابل آن نشان دهند و بعضي هم تلاش کرده اند تا او را صرفاً به «طايفه و مذهب خاص» ربط دهند اين هر دو نادرست است چرا که الزيدي بالاخره طايفه و مذهب خاصي دارد و در عين حال اجماع ملي عراقي ها بر درستي اقدام او نشان مي دهد که او نماينده هر فرد عراقي است. البته حمايت عمومي جمعيت هاي شيعي و سني منطقه خاورميانه موقعيت او را ارتقا مي بخشد و او را به نماينده منطقه تبديل مي کند. درست به همين دليل شهروندان شهر سني فلوجه به اندازه شيعيان نجف به ابراز شادماني پرداختند، سني هاي رمادي به اندازه شيعيان کربلا اقدام الزيدي را تحسين کردند و کردهاي الحويجه به اندازه سني هاي سامرا و شيعيان بغداد شادمان شده و هر کدام دست اندرکار ساخت مجسمه اي از لنگه کفش الزيدي براي نصب در ورودي شهر خود شده اند. 3- يکي از مهمترين نتايج اقدام «منتظرالزيدي» اتحاد و همبستگي مردم در عراق و در منطقه خاورميانه بود. در واقع به اندازه اي که تصويب «توافقنامه امنيتي بغداد- واشنگتن» در دولت و مجلس عراق به بروز شکاف در عراق و در منطقه منجر شد، کفش هاي منتظر الزيدي صفوف مردم و نخبگان را در عراق و منطقه منسجم کرد و حتي دامنه هاي تاثير مثبت آن به آمريکاي لاتين رسيد. سه روز پيش «يورونيوز» با اشاره به تحسين عمومي مردم خاورميانه از اقدام الزيدي گفت: «منتظر الزيدي قهرمان جهان عرب است». جالب اين است که اقدام الزيدي باعث واکنش فوري در اردن گرديد، اتحاديه هاي صنفي اردن در حمايت از الزيدي و براي آزادي او تحصن کرده و در بيانه خود اعلام کردند: «اين اقدام خبرنگار عراقي نشان دهنده خشمي است که از سينه عراقي ها و همه اعراب و مسلمانان و هر آزاده اي در جهان زبانه مي کشد.» همزمان با اردن، در پاکستان مردم براي آزادي الزيدي در مقابل کنسولگري آمريکا در لاهه متحصن شدند. مردم ترکيه نيز در مقابل سفارت عراق در آنکارا دست به تظاهرات زدند. در لبنان، فلسطين، سوريه، ايران و در همه شهرهاي عراق تظاهرات گسترده اي در تجليل از اقدام «منتظر الزيدي» صورت گرفته است-تقريباً-اکثر شبکه هاي تلويزيوني در منطقه با پخش پي در پي تصاوير پرتاب لنگه کفش هاي الزيدي از اقدام عليه بوش و ساير مقامات آمريکايي تجليل کرده اند. در يک جمعبندي بايد گفت مبارزه با آمريکا وحدت بخش بوده و از حمايت فراوان برخوردار است در حاليکه هر نوع کنار آمدن با آمريکا به تفرقه ملي و منطقه اي منجر مي گردد و بايد از آن اجتناب کرد. 4-درباره تاثير فرهنگي پرتاب لنگه کفش به سوي رئيس جمهور آمريکا سخنان زيادي گفته شده است. در فرهنگ مردم عراق- و فرهنگ بسياري ديگر از مردم منطقه- پرتاب کفش به سمت کسي- ولو اينکه برخلاف اقدام الزيدي با ملايمت صورت گيرد و هدف اصابت به فرد نباشد- از بالاترين بار توهين برخوردار است لذا حتي اگر در عراق کسي لنگه کفش خود را به سمت کسي پرتاب نکند و صرفاً خطاب به او بگويد: «رأسک تحت قندرتي»- يعني سرتو زير کفش هاي من- اين به عنوان بزرگترين توهين تلقي شده و اي بسا بخاطر اين جمله نزاع شديدي شکل گرفته و چندين نفر کشته شوند. اقدام خبرنگار عراقي اقدام يک نفر عرب باديه نشين نيست که بگوئيم فرد به معاني کاري که کرده واقف نبوده است. الزيدي از يک خاندان ريشه دار فرهنگي است و خود او بعنوان مديرخبرشبکه تلويزيوني «البغداديه» فعاليت مي کرده و داراي تحصيلات عالي بوده است. بنابراين کار او علاوه بر آنکه کاملاً سياسي است، فرهنگي نيز مي باشد. دقيقاً به دليل جنبه فرهنگي اقدام منتظر الزيدي بود که مردم بغداد بلافاصله پس از آنکه از اقدام او خبردار شدند به خيابانها ريختند و در هر شهر و معبر عراقي لنگه کفش ها به نشانه همبستگي بر بالاي چوب ها رفته و به نمايش درآمدند. اقدام الزيدي بلافاصله در عرصه فرهنگي منطقه نيز جلوه گر شد واژه «انتفاضه کفش» امروز کاملاً آشناست و هر شهري خود را آماده مي کند تا از کفش هاي زيدي يک نماد بسازد؛ نماد مبارزه جدي با آمريکا و استيلاي غرب. 5-اما نکته آخر اين است که دستگاه سياسي ما مثل اکثر اوقات از قافله عقب ماند و نتوانست تکليف خود را ميان قافيه ديپلماتيک و يک رخداد که سايه خود را بر همه تحولات جهان انداخته است، بيابد و موضعي بگيرد اين -به دليل وجهه انقلابي ايران در نزد مردم منطقه- آنقدر دور از انتظار بود که آمريکايي ها و عوامل آن دست بکار توليد دروغ بزرگي شدند:« منتظر الزيدي توامان مخالف ايران و آمريکاست» و حال آنکه رويترز يک روز پس از رخداد فوق با تکيه بر گزارش خبرنگار خود در تهران اعلام کرده بود:«ايراني ها به شدت از اقدام منتظر الزيدي خوشحالند و از آن حمايت مي کنند.» سعدالله زارعي منبع: کیهان

۰

دیدگاه تان را بنویسید

 

تازه های سایت