غزه؛ شعب ابی طالبی ديگر

کد خبر: 70321

در صدر اسلام، کمي بعد از زماني که پيامبر(ص) مامور به دعوت علني شد، آن بزرگوار و اصحاب گرامي او، در دره اي به نام ابي طالب در نزديکي مکه در محاصره شديد اقتصادي، سياسي، نظامي و در يک کلام محاصره اي همه جانبه از جانب زرمندان، زورمندان و قدرتمندان کفار قريش قرار گرفتند. 3 سال اين عزيزان، يعني پيامبر(ص) و اصحاب او، به همراه خانواده هايشان در آن دره بي آب و علف سختي کشيدند. ناله هاي کودکان آنها شب و روز از فرط گرسنگي به آسمانها بلند مي شد، دل ضعفاي قريش از ناله هاي اين بچه ها مي سوخت، ليکن از ترس اقويا و بزرگان خود، کاري انجام نمي دادند. چقدر از کودکان و ناتوانان و ضعفاي مسلمانان مريض شدند و چقدر جان خود را از دست دادند. در ايام موسم يعني زماني که جنگ نبود، بر طبق سنن جاهلي، مسلمانان براي تهيه ارزاق به مکه مي رفتند. سران قريش به زير دستان خود سپرده بودند که هرگاه مسلمانان خواستند جنسي را بخرند و ارزاق تهيه کنند، شما برويد و آن جنس را به چند برابر قيمت بخريد. با وجود اين، پيامبر(ص) و اصحاب آن بزرگوار، بر اين سختي ها فائق آمدند و پيروز شدند.عوامل متعددي در غلبه آن عزيزان بر اين دشواري ها وجود داشت که در اين وجيزه تنها به عامل مهم آن اشاره مي شود.رهبر انقلاب در سالروز بعثت نبي مکرم اسلام(ص) در سال 86 سخناني -که به عقيده نگارنده، ايشان در اين سخنراني به تبيين يکي از اصول مهم سياست خارجي ايران پرداختند-، ايراد کردند: ...«ايستادگي و مقاومت، همراه با معرفت عميق به آن هدفي که به سوي آن حرکت مي کند و آن راهي که آن را مي پيمايد، اين پشتوانه همه پيشرفت هاي پيغمبر(ص) و پشتوانه شکوفايي اين حرکت عظيم شد. بله، حق پيروز است اما به شرطها، شرط پيروزي حق دفاع از حق است، شرط پيروزي حق ايستادگي در راه حق است... حق را صرفا در حالت آسايش در حالت امن و امان، پرچم حق را بلند کردن و پاي آن سينه زدن، اينطوري حق پيش نمي رود، حق آن وقتي پيش مي رود که صاحب حق و پيرو حق در راه پيشرفت حق از خود استقامت و استحکام نشان دهد...بنابراين، يکي از اصلي ترين علل پيروزي پيغمبر(ص) و غلبه ايشان بر سختي هاي 3 سال شعب ابي طالب، همين ايستادگي و مقاومت عالي است. خداي متعال در قرآن کريم مي فرمايد: «محمد رسول الله و الذين معه اشدا علي الکفار رحما بينهم» اشدا علي الکفار معنايش آن نيست که با کفار دائم در حال جنگند، شدت يعني استحکام، استواري، خورده نشدن، يک فلزي خورده مي شود، پوک مي شود، از بين مي رود، اما يک فلزي سال هاي متمادي دچار خوردگي نمي شود، پوسيده نمي شود، پوک نمي شود، شدت يعني اين. اين يک وقت در ميدان جنگ است، يک طور بروز مي کند، يک وقت در ميدان گفتگوست، يک طور بروز مي کند، يک وقت در ميدان تعامل است، يک جور بروز مي کند. در جنگ احزاب پيامبر (ص) با کفار وارد گفنگو شد، تاريخ را بخوانيد! سر تا پاي پيامبر(ص) آکنده از استحکام و استواري بود.»اما موضوع اصلي اين يادداشت، ماجراي شعب ابي طالب نيست، بلکه غزه و جنايات اخير رژيم خونخوار صهيونيستي است. مدتي است باريکه غزه، با جمعيتي حدود 5.1 ميليون نفر، در محاصره شديد صهيونيست ها قرار گرفته و از ورود هرگونه ارزاق، دارو و کمک هاي اوليه به اين باريکه جلوگيري مي شود. در اين باره به بيان چند نکته بسنده مي شود: الف-ماجراي شعب ابي طالب به اين منظور يادآوري شد تا به اين نکته برسد که اين ماجرا با تقريب بسيار خوبي مي تواند الگويي براي برادران و خواهران فلسطيني باشد. منتهي:1-بدانند که چه هدفي را دنبال مي کنند، چه کاري مي خواهند انجام دهند.2-صبر و استقامت در راه رسيدن به مقصود پيشه کنند. اميرالمومنين علي (ع) در جنگ صفين خطاب به ياران خود مي فرمايد: «الا لا يحمل هذا العلم الا اهل البصر و الصبر» ب-در رساله توضيح المسائل مراجع گرانقدرآمده است: «دفاع از کشورهاي اسلامي واجب است و منحصر به کشوري نيست که انسان در آن زندگي مي کند، بلکه همه مسلمين دنيا در برابر هجوم اجانب به کشورهاي اسلامي يا مقدسات مسلمين بايد مدافع يکديگر باشند.»امروز به مانند روز امتحاني در تاريخ اسلام براي کشورهاي اسلامي است اما با کمال تاسف بايد گفت اکثر اين کشورها در اين امتحان مردود شده اند. برخي از کشورهاي عرب زبان مسلمان که مثل هميشه سکوت مي کردند، الآن هم سکوت کرده اند و برخي ديگر در اقدامي شرم آور نسبت به رژيم صهيونيستي اظهار دوستي مي کنند. شرم باد بر سران کشورهاي به اصطلاح مسلمان، شرم باد بر شيخ الازهر -رئيس دانشگاه الازهر مصر-که با شيمون پرز-رئيس رژيم صهيونيستي-دست دوستي داد، شرم باد بر سران دولت عربستان که از رژيم صهيونيستي براي شرکت در کنفرانس اديان دعوت به عمل آوردند. متاسفانه از کشورهاي عرب زبان مسلمان به غير از چند کشور که تعدادشان به انگشتان يک دست نمي رسد، همچنين از سازمان بي خاصيت ملل انتظار هيچ گونه کمکي نمي رود.اما نکته مهم در اينجا اين است که اين حوادث در تاريج ثبت مي شود و سران اين کشورهاي سازشکار و خائن، همچنين سازمان بي خاصيت ملل و شوراي بي خاصيت تر امنيت، روزي بايد پاسخگوي اين جنايات باشند، چراکه امروز هر کس سکوت کند، در جرم آن جنايتکاران شريک است. ج-خوشبختانه در کشور ما از رهبر گرانقدرمان گرقته تا دولت و مردم عزيز، از ملت مظلوم فلسطين حمايت مي کنند، اما در سال هاي قبل -و هنوز هم-احزاب و گروه هاي انگشت شماري بودند و هستند که به سخنان دکتر احمدي نژاد خرده گرفته بودند -و اگر چنين اتحادي در حمايت از مردم مظلوم فلسطين در کشور نبود هنوز هم مي گرفتند-که چرا مي گويي "اسرائيل بايد از صحنه ي روزگار محو شود" يا موضوع هولوکاست را وسط کشيدي، اين سخنان باعث تنش در روابط بين الملل مي شود. جواب اين سخنان نياز به حوصله بيشتري دارد و در اين وجيزه نمي گنجد اما به اين بسنده مي شود که اگر قرار بود، تنشي ايجاد نشود، نبايد انقلابي رخ مي داد، ما هم به احمدي نژاد خرده اي داريم که چرا اين سخن امام راحل(ره) را به حرف هاي خود اضافه نکرد که "اگر مسلمانان جهان، نفري يک سطل آب بردارند، اسرائيل را سيل خواهد برد".د-نکته آخر اينکه ممکن است با خود بگوييد ماجراي شعب ابي طالب 3 سال به طول انجاميد اما فلسطين بيش از 60 سال است که در اشغال صهيونيست هاست و بعيد به نظر مي رسد که آزاد شود. در اين باره بايد گفت خداوند اين جهان را با قوانين خود آفريد و براي انسان ها دين و شريعت وضع کرد که اين دو بر هم منطبقند. نتيجه حتمي ايستادگي در راه حق، پيروزي است. اگر ملتي مطابق شريعت، ايستادگي و مقاومت کند، مطابق قوانين جهان آفرينش، جنود سماوات و ارض به کمک او خواهند آمد، به مانند يک کشتي که در جريان آب حرکت مي کند; "دير و زود دارد اما سوخت سوز ندارد". منصور وندا منبع: ابتكار

۰

دیدگاه تان را بنویسید

 

تازه های سایت