سقوط اخلاق
در باب جنايات اسرائيل و مظلوميت مردم غزه، سخنان بسيار گفته شده و هر كس به سهم خود با ساكنان تحت ستم اين خطه، ابراز همدردي كرده است. عدهاي اين جنايات را ناشي از رقابتهاي دروني صهيونيستها در آستانه انتخابات ماه فوريه- بهمنماه- دانستهاند و عدهاي ديگر نيز اطمينان از عدم مجازاتهاي بينالمللي را به عنوان عامل تشويق خونآ شامان اسرائيلي معرفي كردهاند. اختلافات داخلي فلسطينيها و ترجيح گفتگو با دشمن بر مذاكرات داخلي، از عوامل ديگري است كه قطعا بر وضعيت فعلي بيتاثير نبوده است. اما نگاهي به همه عواملي كه جنايتگري صهيونيستها را به اوج رسانده است نشان ميدهد جهان امروز بيش از هر چيز از سقوط اخلاقي رنج ميبرد. اگر ساكنان مناطق اشغالي، از خوي انساني برخوردار بودند خون آشامان اسرائيلي هرگز براي كسب آراي آنها دست به جنايت نميزدند. اگر سران كشورهاي عرب به خاطر حفظ بعضي منافع خود، سكوت نمي كردند و با اين سكوت، اصول اوليه اخلاقي را زير پا نميگذاردند، قطعا صهيونيستهاي مستاصل هر روز بر حجم تهديدات خود نميافزودند. برخي سياستمداران فلسطيني، اگر »حق حيات و آمايش مردم« را به رسميت ميشناختند و حفظ قدرت به هر قيمت را وجهه همت خويش قرار نميدادند قطعاً دراتهام افكني عليه رقباي داخلي تا آنجا مرتكب بياخلاقي نميشدند كه دشمن از كينه دائمي گروههاي مختلف فلسطيني عليه ديگر مطمئن شود و با خيالي آسوده هموطنان آنها را به فجيعترين روشها، شكنجه كند و به قتل برساند. اگر بياخلاقي صاحبنامان فلسطيني، عرب و مسلمان تا آنجا پيش نميرفت كه در برابر محاصره ظالمانه غزه، سكوت يكساله پيشه سازند قطعا اسرائيليها گامهاي بعدي را براي مجازات ساكنان اين بخش از جهان عرب و اسلام برنميداشتند. راستي چه كسي ميتواند بويي از اخلاق انساني برده باشد و تنها به خاطر اختلافات سياسي با يك گروه در فلسطين يا دشمني با كشورهايي ديگر در جهان اسلام، در برابر جنايات بيسابقه تاريخي سكوت كند؟ آيا سقوط اخلاقي بالاتر از اين هم قابل تصور است؟ آنچه كه در چند روز اخير بر سر مردم غزه رفت قرار گرفتن عرصه سياست بينالمللي در ورطه سقوط اخلاقي را به خوبي به نمايش گذاشت. اما حوادث اخير درسهاي ديگري نيز براي مسلمانان و همه آزادگان جهان داشت. در اين روزها، مشخص شد كه حمايت موثر از مظلومان، جز با در اختيار داشتن ابزارهاي اثرگذار رسانهاي و تبليغي و نيز هوشمندي براي انتخاب پرمنفعتترين و كمهزينهترين راهها، امكانپذير نيست. بدون تعارف بايد گفت در حوادث اخير غزه، برخي شبكههاي خبري عربي، بسيار موثرتر از رسانههاي ايراني يا رسانههاي نزديك به ايران نقشا~فريني كردند. گزارشهاي لحظه به لحظه برخي شبكههاي عربي، از يكسو اراده پولادين برخي سران مقاومت - عليرغم فشارهاي نظامي و عاطفي- را به نمايش ميگذاشت و از سوي ديگر مظلوميت ساكنان بيگناه غزه را در معرض قضاوت جهانيان قرار ميداد كه با كمال تاسف بايد گفت اين گزارشها در مرتبهاي بسيار بالاتر از اقدامات شبكههاي بينالمللي رسانه ملي ما قرار داشت. البته ترديدي وجود ندارد كه برخي از اين شبكهها، داراي ديدگاهي متفاوت نسبت به مواضع جمهوري اسلامي ايران هستند اما به هر حال بايستي اقدامات آنها را پاس داشت و از آنها نيز آموخت. همچنين بايستي در برخي روشها از جمله تلاش براي بررسي عملكرد رسانههاي عربي براساس استانداردهاي مورد علاقه رسانههاي رسمي ايران تجديد نظر كرد. زيرا در شرايط فعلي هرگونه تحريك رسانههاي فعال در موضوع فلسطين، موجب بازشدن جبهههاي جديد و صرف بخشي از انرژي متراكم شده براي مقابله با دشمنان فرضي يا دشمنيها كم اهميت خواهد شد. امروز همه ايرانيان مانند بسياري از مردم با اخلاق در جهان در عزاي ستمديدگان غزه نشستهاند. در اين شرايط بايستي از هر ابزار موجود براي جلب توجه بسياري از مردم ناآگاه در جهان نسبت به اقدامات غيرانساني اسرائيل استفاده كرد. اما به نظر ميرسد در اين زمينه نيز از برخي ضعفها رنج ميبريم. مثلا وقتي يك شهروند ايراني -كه به خاطر دست يافتن به جايزه صلح نوبل، چهرهاي جهاني پيدا كرده است- پيام همدردي با مردم فلسطين ميدهد و اقدامات اسرائيل را موجب به درد آمدن قلب هر اسرائيلي ميداند بايد همه تلاش خود را براي انعكاس اين پيام در سراسر جهان به عمل بياوريم. اما متاسفانه برخي رسانههاي ايراني ترجيح ميدهند در همين شرايط به دنبال كشف يك مشكل اداري اين شهروند ايراني باشند و به جاي انعكاس پيام حمايتآميز او از زنان و كودكان ساكن غزه، خبر اختلاف مالياتي او را منعكس نمايند! ترديدي وجود ندارد كه هر كس حق دارد با برخي مواضع داخلي و خارجي يك فعال سياسي مخالف باشد اما در مـوضوعي مانند مظلوميت غزه، بايد از همه امكانات و فرصتهاي موجود استفاده كرد تا حداكثر اطلاع رساني نسبت به حوادث جانسوز غزه به عمل آيد. سنت الهي بر عدم بقاي ظلم است و قطعا اين سنت، دامنگير جنايتكاران اسرائيلي نيز خواهد شد. اما وعده الهي براي نابودي ظالمان، نافي وظايف هر يك از ما براي افشاي هوشمندانه و موثر ظلم ظالمان و آگاه ساختن ملتهاي جهان از حوادث اين قطعه از سرزمين اسلامي نيست. پس به هوش باشيم كه شرط مددرساني حداكثري به اين مردم مظلوم، حداكثر سعه صدر در جلب همكاري همه كساني است كه از سقوط اخلاق در جهان نگرانند؛ خواه اين افراد ديدگاههاي ما در ساير عرصهها را بپذيرند يا آنكه در هر زمينهاي با ما اختلاف نظر داشته باشند. همچنين فراموش نكنيم آنچه امـروز در غـزه بـه وقوع ميپيوندد در اختلافنظرهاي غير ضروري و عدم تحملها هم ريشه دارد! منبع: آفتاب يزد
دیدگاه تان را بنویسید