اوباما به عدم مداخله در امور ايران تعهد دهد
هر كاري كه انجام دهيم (حتي اگر كاري نكنيم) مورد توجه ايرانيها قرار خواهد گرفت و تفاصير و حتي تعابير تندي از سوي ايران به همراه خواهد داشت. رابطه ايران و آمريكا بطور حتم يكي از موضوعات اصلي رقابتهاي رياست جمهوري خواهد بود و نامزدها و حاميان آنها تلاش خواهند كرد از كلام آمريكا يا اقدام آن به نفع خود و زير سوال بردن ديگر رقبا استفاده كنند.
فارس: مشاور سابق امنيت ملي آمريكا كه از تحليلگران ارشد امور بينالملل است در مقالهاي به باراك اوباما، رئيس جمهوري آتي اين كشور توصيه كرد در اولين اظهارات خود پس از مراسم تحليف بر تعهد خود به مداخله نكردن در امور ايران تاكيد كند. "گري سيك" كه مشاور امنيت ملي آمريكا در زمان رياست جمهوري "جيمي كارتر"، "رونالد ريگان" و "جرالد فورد" بود و اكنون استاد دانشگاه امور بينالملل دانشگاه كلمبيا است، در مقالهاي در نشريه "نشنال اينترست" نوشت: «با خلاص شدن آمريكا از چرخه انتخاباتي، ايران وارد رقابتهاي رياست جمهوري خود ميشود. اوباما وقتي كه اداره امور را در دست ميگيرد بايد تصميم بگيرد كه چه تغييراتي ميخواهد در سياست ديرينه واشنگتن در قبال تهران در پيش گرفته و ترتيب زماني آن چگونه باشد. اين كه آيا همچون سه دولت گذشته، ايران را دشمني دائمي بداند كه بايد آن را منزوي كرده و با آن مقابله كرد يا اين كه ايران را به عنوان يك قدرت عادي منطقه به رسميت بشناسد. معني اين امر آن است كه تهران نهتنها ميتواند آمريكا را به ستوه آورد بلكه ميتواند به كاهش برخي از مخمصههاي سخت واشنگتن در منطقه كمك كند.» سيك در اين مقاله تفصيلي به بررسي ساختار نظام تصميمسازي ايران، برنامه هستهاي ايران، گرايشات سياسي و اجتماعي مردم و دور آتي انتخابات رياست جمهوري كشورمان و رقبايي كه براي محمود احمدينژاد در اين راه حضور خواهند داشت، پرداخته و همچنين به بررسي ساختار انتخاباتي كشورمان و جريانهاي سياسي و مذهبي ميپردازد و در ارزيابي راهكارهاي پيشروي باراك اوباما در پرداختن به مسئله ايران از جمله رابطه ايران و آمريكا مينويسد: «اوباما بايد تصميم بگيرد چه اولويتي به مسئله ايران در زماني قائل شود كه ديگر مشكلات داخلي و بينالمللي با هم در رقابت هستند. ما ميتوانيم بر دوره بلاتكليفي پنج ماهه سياسي تا انتخابات رياست جمهوري ايران سرمايهگذاري كنيم. فضاي هراسي كه نسبت به ايران وجود دارد آمريكا را در معرض خطر تصميمات احتمالاً خطرناك قرار ميدهد.» سيك درباره اولويت ايران در سياست خارجي آمريكا تاكيد ميكند: «بر خلاف تصور عمومي، ايران مسئله خطرناك و فوري براي دولت جديد آمريكا در منطقه خليج فارس نيست. پاكستان و افغانستان كه داراي دو دولت در حال سقوط و ضعيف هستند و امكان دسترسي به انبار تسليحات هستهاي در آنها وجود دارد، فوريترين و بالاترين خطر براي منافع اصلي آمريكا هستند. عراق نيز از مسايل فوري است كه نيازمند توجه فوري دولت واشنگتن در زماني است كه آمريكا و عراق مشغول ترسيم راهبرد خروج هستند. با اين حال تصميمي كه دولت اوباما درباره ايران در ماههاي اول ميگيرد بطور حتم بر ديگر تعهدات آمريكا تاثيرگذار خواهد بود.» اين تحليلگر سياسي افزود: «انتخابات رياست جمهوري ايران كه در پنج ماه اول دولت اوباما برگزار ميشود يك چالش و يك فرصت براي آمريكا است. اوباما و مشاورانش بايد اين امر را در نظر بگيرند كه تاثير اقدامات اوليه آنها ميتواند بر رقابتهاي ايران و نتايج آن تاثيرگذار باشد.» به توصيه گري سيك، "دو مسئله روشن است؛ نخست اين كه هرگونه تلاش براي انحراف انتخابات بطور حتم شكست خواهد خورد و واكنش تندي به همراه خواهد داشت. دانش ما از سياست داخلي ايران اگر چه نميتوان گفت اصلا وجود ندارد اما به اندازه كافي قابل اعتماد نبوده يا به اندازهاي نيست كه بتواند اجازه چنين بازي پيچيدهاي را به آمريكا به طور مطمئن بدهد". وي تصريح كرد: «نميتوانيم انتظار داشته باشيم بهتر از خود مردم ايران تحليل داريم و بايد در برابر چنين توقعي مقاومت كنيم.» سيك درباره نكته دوم نوشت: «به هر حال بطور حتم هر كاري كه انجام دهيم (حتي اگر كاري نكنيم) مورد توجه ايرانيها قرار خواهد گرفت و تفاصير و حتي تعابير تندي از سوي ايران به همراه خواهد داشت. رابطه ايران و آمريكا بطور حتم يكي از موضوعات اصلي رقابتهاي رياست جمهوري خواهد بود و نامزدها و حاميان آنها تلاش خواهند كرد از كلام آمريكا يا اقدام آن به نفع خود و زير سوال بردن ديگر رقبا استفاده كنند.» اين مشاور سابق امنيت ملي در ادامه دو راهكار را براي آمريكا پيشنهاد ميكند و مينويسد: «دولت جديد بايد به اين تشخيص برسد كه بعيد است ايران در طول ماههاي رقابت انتخاباتي تمايلي براي پاسخ و واكنش به ابتكارات ارايه شده از سوي آمريكا داشته باشد و اين دورهاي است كه دولت جديد ميتواند براي توسعه طرحهاي كاربردي و پاشيدن بذر سياست جديد استفاده كند. همچنين ميتواند شرايط را براي رابطهاي موثرتر با ايران كه خطر كمتري داشته باشد، ارزيابي كند.» وي تاكيد ميكند: «راهبرد فوري براي مذاكرات رسمي با ايران يا تلاش بينالمللي براي تشديد فشارها بر ايران و تقويت قواي نظامي نميتواند اهرم فشاري به آمريكا بدهد كه به راهكاري براي مسئله ايران منجر شود. چرا كه در بحبوحه انتخابات راهكار اول بيپاسخ خواهد ماند و راهكار دوم واكنشزا بوده و عناصر اصولگرا را در ايران تقويت ميكند.» به عقيده گري سيك، اقدامات متعددي وجود دارد كه آمريكا در طول اين پنج ماه ميتواند در پيش گيرد. نخست آن كه با بازبيني سياستهاي خود، مفاد توافقنامه الجزيره سال 1981 را كه آخرين توافقنامه دو جانبه دو كشور بوده، معتبر اعلام كند. بنا بر اين توافق، آمريكا متعهد شده است كه از آن زمان به بعد در امور داخلي ايران چه به صورت مستقيم يا غيرمستقيم يا سياسي و نظامي دخالت نكند. اوباما در نخستين اظهارات خود بايد اين قرارداد را معتبر اعلام كند. وي افزود: «سياست گذشته آمريكا براي تامين مالي سازمانهاي غيردولتي در ايران واكنش فاجعهباري داشته و اين امر بايد بطور رسمي كنار گذاشته شود. دولت اوباما همچنين بايد از پيشنهاد دولت بوش براي تشكيل "بخش منافع" در ايران حمايت كند؛ دفتر ديپلماتيكي كه آمريكاييها كاركنان آن باشند. اگر چه اين امر به معني رابطه رسمي ديپلماتيك دو كشور نيست اما ميتواند به عنوان تمايل آمريكا در جهت اين رابطه قلمداد شود.» گري سيك تاكيد ميكند: «در نهايت آمريكا بايد به همه سازمانهاي غيردولتي آمريكا مجوز فعاليت در ايران را صرفنظر از تحريمهاي كنوني و روند سخت كسب تاييديه وزارت خزانهداري صادر كند.»
دیدگاه تان را بنویسید