خاطرات ایام انقلاب (زمستان 57) احمد صدر حاج سیدجوادی به تازگی از سوی انتشارات شهید محبی منتشر شده است. به گزارش «فردا»، کتاب "خاطرات صدر انقلاب" به همت سید مسعود رضوی و مربوط به یادداشتهای روزانه سیدجوادی ـ وزیر کشور دولت موقت - است. یادداشتهایی که به گزارشات روزانه وی از 9 دی ماه تا 11 بهمن 1357 اختصاص دارد. پژوهشگر و ویراستار "خاطرات صدر انقلاب" در انتهای کتاب علاوه بر آلبوم کوچکی از تصاویر حاج سیدجوادی، توضیحات مفصلی درباره بخشهای تاریخی یادداشتهای وزیر اسبق کشور نوشته است. گو اینکه زاویه نگاه وی مطابق با تشکل متبوع حاج سید جوادی است اما نفس ارائه این توضیحات بر حلاوت این کتاب افزوده است. از سوی دیگر قطع شدن روند نگارش گزارشات روزانه حجم کتاب را تا 154 صفحه تقلیل میداد که اکنون و با اضافه شدن تحقیقات ویراستار کتابی 520 صفحهای روانه کتابفروشیها شده است.
به علت همزمانی بخشی از خاطرات این عضو ارشد دولت موقت با ایامی که در آن به سر میبریم بخشهایی از این کتاب را در زیر میخوانید: یکشنبه 24/10/57
روز یکشنبه ساعت 5/7 به سمت منزل آقای مهدوی کنی رفتم و در آن جا آقای مهندس بازرگان، مهندس کتیرایی، و همچنین آقایان آیت الله طالقانی، دکتر بهشتی، موسوی اردبیلی، دکتر باهنر و هاشمی رفسنجانی و شیخ مرتضی مطهری که این هفت نفر اخیر به انضمام آقای سیدعلی خامنهای افرادی از روحانیون تهران هستند که الحق در این مبارزات چند ساله سهم عمدهای داشتهاند و ضمنا مورد اعتماد امام خمینی هستند و از طرف امام به عنوان شورای روحانیت برای رهبری جنبش اسلامی ایران تعیین شدهاند و ما چهار نفر (یعنی مهندس بازرگان، مهندس کتیرایی، مهندس عزت سحابی و بنده) به عنوان شورای انقلاب امام خمینی معین شدهایم که عده ما مطابق با اساسنامه باید نزدیک هفت نفر بشود. در مورد سه نفر دیگر، ما نظر دادیم. آقایان در اطراف دکتر مدنی (سرتیپ بازنشسته نیروی دریایی) توصیه میکردند؛ ولی گفتیم اگر سرتیپ علی اصغر مسعودی باشد بهتر است. زیرا هم از نظر سن، هم از سابقه از مدنی ارجح و انسب است. به هر حال اسامی سرتیپ مسعودی، سرتیپ دکتر مدنی، مهندس صباغیان، دکتر میناچی و دو سه نفر دیگر را دادیم که از بین این آقایان سه نفر انتخاب بشوند. البته دکتر سنجابی را در راس افراد
پیشنهادی نوشتیم، چون که از جبهه ملی اگر کسی باشد بهتر است....
سه شنبه 26/10/57
روز بسیار درخشان و خوبی است. اول صبح برای صحبت با دکتر لاهیجی ساعت 7 به منزل او تلفن کردم. تلفن خراب بود. به طبقه اول منزل او آقای ترکمان تلفن کردم. گفت الان رادیو لندن میگوید که شاه امروز آماده حرکت از ایران به خارج است. اول میرود به مصر، بعد به آمریکا و ترکمان میگفت صدای هلی کوپترها متوالیا به گوش میرسد.... ساعت 20/1 دقیقه خبر دادند شاه از تهران رفت. این عنوان بزرگ روزنامه کیهان و اطلاعات بود که "شاه رفت". در آخرین لحظه هم مصاحبه مطبوعاتی را لغو کرد. مردم از همان ساعت که رادیو اعلام کرد، یعنی دو ساعت بعد از ظهر، شروع کردند به رقص و پایکوبی در خیابانها ماشینها چراغها را روشن کرده و مرتبا بوق میزدند و جوانها در خیابانها عکسهای آقای خمینی یا شعار "مرگ بر شاه" یا "شاه فراری شده - سوار گاری شده" را جلوی ماشینها میچسباندند و همه جا صدای فریاد و همهمه مردم به گوش میرسد و در همه جا وقتی مردم به کامیونهای سربازان میرسند، آنها را گلباران میکنند و عکسهای آقای خمینی را به ماشینهای ارتشی میچسبانند و سربازان هم حرفی نمیزنند، سهل است بلکه در بعضی نقاط شنیده شد که سربازان هم شعارهای مذهبی و موضوع
رهبری امام خمینی و مرگ بر شاه را با مردم تکرار مینمودند و این امر مایه تعجب است که چرا سربازان چنین شعارهایی میدهند....
چهارشنبه 27/10/57
ساعت 8 صبح قرار ملاقات با ناصر خان قشقایی و دیدن او که تازگی به ایران وارد شده است به اتفاق آقای دکتر سحابی و مهندس امیرانتظام و دکتر علی اصغر اخوی داشتیم. مهندس بازرگان به علت گرفتاری در کار هیات اعزامی امام خمینی نتوانست بیاید و پیام تبریک ورود فرستاد....بالاخره آقای ناصرخان آمد. بعد از تعارفات و مختصر صحبتی راجع به اوضاع ایران مراجعت کردیم و معلوم شد که خان قشقایی چند روز دیگر به شیراز میرود تا به میان ایل رفته و بعد از 25 سال دیداری تجدید کند. ساعت 5/9 من به منزل آیت الله حاج آقا رضا زنجانی رفتم و از محضر ایشان که از بنیان گذاران نهضت مقاومت ملی ایران بعد از کودتای 28 مرداد 32 میباشد، استفاده کردم. واقعا مرد روشن و دنیا دیدهای است. خداوندش سلامت بدارد. کسی که توصیه میکند افراد کاردان و جوان بیشتر کار را قبضه کنند و نگذارند تفرقه بین ملیون یا ملیون و روحانیت بیفتد... جمعه 29/10/57
روز راهپیمایی است. این راهپیمایی را روحانیت تهران یعنی طرفداران امام خمینی ترتیب داده اند. ساعت 8 صبح قرار داشتیم که در دفتر آقای مهندس بازرگان، اعضای شورای انقلاب جمع شویم و اساسنامه شوری را که قبلا دکتر یزدی از پاریس فرستاده و مختصری روی آن کار شده بود، مجددا بررسی کرده و تصویب کنیم و به آقایان روحانیون بدهیم تا آنها هم نظر داده برای آقای خمینی نوشته که ایشان امضا کرده بفرستند تا ما عمل کنیم.....ساعت 12 به سمت میدان 24 اسفند حرکت کردیم. در خیابان سی متری چون وضو داشتیم، نماز خواندیم و از میدان تا نزدیک مسجد امام زمان پیاده رفتیم و از آن مسجد در ساعت 5/1 بعداز ظهر قطعنامه راهپیمایی خوانده شد و تجمع مردم به حدی بود که ما قادر به رفتن به میدان (شهیاد) نشدیم. از همان جا برگشتیم و بالاخره ساعت 4 عصر به منزل رسیدیم.... شایان ذکر است آنچه خواندید بازنشر بخشهای انتخابی «فردا» از این کتاب بوده است و متن روزنوشتها مفصلتر است.
دیدگاه تان را بنویسید