راه نجات غزه

کد خبر: 72611

علی مطهری

فاجعه و حماسه غزه نقطه‌عطفي است در تاريخ مساله فلسطين كه مشخصه آن اين است كه پرده‌هاي نفاق را دريده و نقاب‌ها را از چهره برخي سران كشورهاي اسلا‌مي برداشته و آنها با چهره واقعي خود در اين مصاف حاضر شده‌اند. اين يك پديده مبارك و يك گام به جلو در مساله فلسطين است زيرا هميشه مبارزه با نفاق سخت‌تر از مبارزه با كفر است. اكنون در جبهه باطل، اشغالگران صهيونيست، آمريكا، انگليس، دولت مصر، دولت عربستان و دولت اردن قرار گرفته‌اند و جبهه حق را حماس، جهاد اسلا‌مي، حزب‌الله، سوريه و ايران و ملت‌هاي مسلمان و همه انسان‌هاي آزاده جهان تشكيل مي‌دهند. همه دولت‌ها و ملت‌هاي مسلمان به حكم دستور اسلا‌م كه اگر قسمتي از سرزمين اسلا‌مي مورد هجوم كفار واقع شد بر همه مسلمانان واجب است كه از آن سرزمين دفاع كنند، مكلف به دفاعند و البته الا‌قرب فالا‌قرب؛ آنكه نزديك‌تر به آن سرزمين است وظيفه بيشتري دارد و نژاد و خون هيچ تاثيري در اين امر ندارد. بنابراين نمي‌توانيم بگوييم چون مردم مورد تهاجم عرب هستند پس اعراب وظيفه بيشتري دارند، اما مي‌توانيم بگوييم آنها كه هم‌مرز فلسطين هستند وظيفه سنگين‌تري دارند؛ همچنان كه خائن بودن برخي سران عرب هيچ تكليفي را از ما ايرانيان ساقط نمي‌كند. در اين ميان وظيفه و تكليف شرعي مردم و ارتش مصر سنگين‌تر از ساير ملت‌ها و ارتش‌هاي اسلا‌مي است. به ملت و ارتش مصر توصيه مي‌كنيم كه رضاي خدا را بر رضاي يك حاكم نامبارك ترجيح دهند و راسا گذرگاه رفح را بازگشايي كنند. اگر امروز در صف حسين عليه‌السلا‌م و يارانش باشيد بهتر از آن است كه فردا در صف توابين باشيد؛ به يقين حماسه غزه فردا توابين زيادي خواهد داشت. كاري كنيم كه همين حالا‌ در كنار مجاهدان حماس و جهاد اسلا‌مي باشيم كه فردا دير خواهد بود. دولت‌هاي اسلا‌مي موظفند كه راه داوطلبان جهاد با كفار حربي را باز كنند و تسليحات لا‌زم را به‌طور علني و با افتخار به مجاهدان غزه برسانند. حركت عده‌اي از مردم تركيه به سوي ارتفاعات جولا‌ن سوريه مي‌تواند مقدمه‌اي براي اين كار باشد. آمريكا و اسرائيل در طول سال‌هاي گذشته از عنصر رواني تلقين استفاده كرده و با تروريست ناميدن مجاهدان مسلمان فلسطيني كاري كرده‌اند كه مسلمانان از كمك‌رساني علني به آنها ابا داشته باشند در حالي كه خود به طور علني و با افتخار تحت عنوان حمايت از دموكراسي و دنياي آزاد به تروريست‌هاي اسرائيلي كمك مي‌رسانند. بايد اين فضا شكسته شود و كشورهاي اسلا‌مي علنا و با افتخار كمك‌هاي مالي و تسليحاتي و سرباز به سوي فلسطين گسيل كنند. سوال اينجا است كه تعداد شهداي غزه به چند نفر بايد برسد تا دولت‌هاي كشورهاي اسلا‌مي اقدام نظامي را در دستوركار خود قرار دهند؟ آيا منتظريم كه مجاهدان حماس و جهاد اسلا‌مي كه يادآور مجاهدان بدر و احد هستند به شهادت برسند و ما براي آنها مجلس بزرگداشت بگيريم؟ آيا حدود هزار شهيد و چهار هزار مجروح كافي نيست؟ اگر پيغمبر اسلا‌م امروز زنده بود در مقابل هجوم كفار حربي به سرزمين اسلا‌مي و مقدس فلسطين چه مي‌كرد؟ آيا اجلا‌س برگزار مي‌كرد يا به جنگ آنها مي‌رفت؟ سنت الهي است كه اگر ملتي از جهاد فرار كند لباس ذلت و خواري مي‌پوشد. رهبر مجاهد انقلا‌ب اسلا‌مي در پيام‌ها و سخنان خود در اين روزها به خوبي مسير حركت را مشخص كردند و آن اين است كه گرچه اكنون دست ما براي ارسال تسليحات و نيروي نظامي به فلسطين اشغالي بسته است اما دولت و ملت ايران و همه كشورهاي اسلا‌مي وظيفه دارند كه اين راه را باز كنند. كافي است يكي از كشورهاي هم‌مرز اسرائيل در اثر فشار افكار عمومي جبهه جديدي را بگشايد. به دولت سختكوش جمهوري اسلا‌مي پيشنهاد مي‌كنيم كه راه‌حل اقدام نظامي مشترك با چند كشور اسلا‌مي عليه اشغالگران صهيونيست را به طور جدي در دستوركار خود قرار دهد، كه اكنون بهترين فرصت از نظر شرايط و افكار عمومي جهان براي حمله دفاعي ارتش مشترك اسلا‌مي به اسرائيل است. چرا بايد اسرائيل با وجود ايران اسلا‌مي در منطقه جرات اين گستاخي را پيدا كند؟ چرا بايد اسرائيل از عدم عكس‌العمل نظامي كشورهاي اسلا‌مي مطمئن باشد؟ دستور اسلا‌م مبني‌بر دفاع از سرزمين اسلا‌م مورد هجوم كفار كي بايد عمل شود؟ آيا اين دستور نبايد از كتاب‌هاي فقهي به عرصه عمل بيايد و در خارج تحقق يابد؟ تا كي بايد اين دستور صريح اسلا‌م را به بهانه احكام اوليه و احكام ثانويه پشت گوش بيندازيم؟ آيا قبول نداريم كه مرزهاي ميان كشورهاي اسلا‌مي، مرزهايي قراردادي است و درواقع يك كشور اسلا‌مي بيشتر وجود ندارد و ملل مسلمان پيكري واحد را تشكيل مي‌دهند؟ تهاجم كفار حربي به فلسطين يعني تهاجم آنها به ايران و تهاجم به ايران يعني تهاجم به فلسطين. چرا كشورهاي اسلا‌مي با علم به اينكه اسرائيل روزي به غزه حمل خواهد كرد پدافند هوايي در اختيار حماس قرار نداده‌اند؟ آيا مردم غزه براي مردن به دنيا آمده‌اند؟ اين همه نيرو و تجهيزات نظامي در كشورهاي اسلا‌مي براي چه روزي است؟ آيا براي جنگ ميان خودمان است و هيچ‌گاه نبايد براي جنگ با كفار استفاده شود؟ نبرد فلسطين، نبرد دفاعي است و همه فقها بر وجوب آن اتفاق نظر دارند. آيا صرف حمايت آمريكا از اسرائيل براي عدم اقدامي نظامي كافي است؟ در اين صورت پيامبر اسلا‌م نيز نبايد لشكري را براي جنگ با روم گسيل مي‌داشت. آنچه امروز بر سر جهان اسلا‌م مي‌آيد نتيجه اعمال خود ما است. آن روز كه براي ورود نظاميان آمريكا به افغانستان و عراق لحظه‌شماري مي‌كرديم بايد به فكر امروز مي‌بوديم. بديهي است كه ايران اسلا‌مي تا حدي به وظيفه همبستگي اسلا‌مي خويش عمل كرده اما سخن با ابولهب‌ها و ابوجهل‌هاي امروز است كه پس از زحمات طاقت‌فرساي پيامبر اسلا‌م براي آدم كردن آنها، به جاهليت قبل از اسلا‌م بازگشته‌اند و ايدئولوژي آنها نژادپرستي و تفاخرات قومي و نژادي است كه به آن هم عمل نمي‌كنند و برادران عرب خود را تنها گذاشته‌اند. به حسني مبارك و ملك عبدالله، اين دو خائن خبيث مي‌گوييم: يا اشباه الرجال و لا‌رجال؛ اي كساني كه تنها شباهتي به مردان داريد و مردم نيستيد، اگر دين نداريد لا‌اقل آزاده باشيد. مطمئن باشيد به حرمت خون شهداي غزه روزي در دادگاه عدل اسلا‌مي محاكمه خواهيد شد. منبع: اعتمادملی

۰

دیدگاه تان را بنویسید

 

تازه های سایت