10 داستان خيالی درباره عراق

کد خبر: 75469

مردم عراق در پي جنگي كه جورج بوش به راه‌انداخت، از امنيت بيشتري برخوردار شده‌اند.

10 داستان خيالی درباره عراق

همشهری: با وجود فروكش كردن حملات مرگبار در عراق در ماه‌هاي اخير، اوضاع اين كشور با آنچه قرار بود بعد از جنگ و سرنگوني دولت صدام باشد، تفاوت‌هاي زيادي دارد. به همين دليل است كه جورج بوش رئيس‌جمهور سابق آمريكا را از 6 سال پيش و تا سال‌هاي آينده، به خاطر اين موضوع سرزنش كرده و مي‌كنند. درباره عراق موضوعات زيادي براي گفتن و نوشتن وجود دارد. اما از مهم‌ترين آنها 10 نكته‌اي است كه آمريكا و غرب سعي دارد به غلط آن را القا كند. اين 10 نكته، خيالاتي هستند كه آمريكا اميدوار بود محقق شود اما اكنون عكس آن روي داده‌است. 1 - مردم عراق در پي جنگي كه جورج بوش به راه‌انداخت، از امنيت بيشتري برخوردار شده‌اند. واقعيت آن است كه نا امني عراق در حال حاضر به شكل ديگري مشكل آوارگي و پناهندگي عراقي‌ها در داخل و خارج از اين كشور دامن زده است. حداقل 2/4 ميليون نفر عراقي در حال حاضر از خانه و كاشانه خود دور و آواره شده‌اند. اين رقم شامل 2.2 ميليون نفري است كه در داخل مرزهاي اين كشور جا به جا شده‌اند و 2 ميليون نفر ديگر كه به ساير كشور‌ها ( حدود 4/1 ميليون نفر به سوريه و نيم ميليون نفر به اردن) پناهنده شده‌اند. طي ماه‌هاي پاياني سال 2008 مقامات 2 كشور سوريه و اردن كه با مشكل بزرگ تامين نيازهاي بهداشتي، آموزشي و ساير نياز‌هاي پناهندگان عراقي مواجه بودند، شرايط جديدي را براي اعطاي ويزا ارائه كردند كه مانع از ورود بيشتر پناهندگان عراقي به خاك اين كشورها مي‌شود. در داخل خاك عراق نيز بيشتر استانداران و فرمانداران از ورود افرادي كه در پي درگيري‌هاي فرقه‌اي در ساير نقاط كشور آواره شده‌اند، به مناطق تحت نفوذ خود، جلوگيري مي‌كنند. 2 - شمار قابل توجهي از عراقي‌هايي كه در دوران صدام حسين در سراسر جهان به حالت تبعيد به سر مي‌بردند، به كشور باز گشته‌اند.واقعيت آن است كه تعداد عراقي‌هايي كه به كشور خود باز گشته‌اند، به هيچ عنوان قابل توجه نيست و حتي تعداد عراقي‌هايي كه هم اينك رهسپار سوريه مي‌شوند، بيشتر از آناني است كه از سوريه به عراق باز مي‌گردند. 3 - وضعيت اقتصادي عراقي‌ها پس از جنگ بوش بهتر شده است.در واقع يك ميليون عراقي در حال حاضر از ناامني غذايي رنج مي‌برند و 6 ميليون نفر ديگر براي زنده ماندن به جيره‌هاي غذايي ارائه شده از سوي سازمان ملل نياز دارند. براساس نتايج برآوردي كه در تابستان سال 2007 انجام شد، 28درصد كودكان عراقي دچار سوء تغذيه‌اند. 4 - امضاي توافق امنيتي آمريكا و عراق يك پيروزي مهم براي بوش بود.واقعيت آن است كه اين دولت عراق بود كه آمريكا را وادار به پذيرش طرح عقب نشيني نيروهاي رزمي خود از شهر‌هاي عراق تا ژوئيه سال 2009 (تابستان آينده) و خروج كامل نظاميان آمريكايي از عراق تا پايان سال 2011 كرد. دولت بوش پيش از امضاي توافق، خواهان راه‌اندازي 58 پايگاه دائمي، داشتن اجازه دستگيري عراقي‌ها بر حسب نظر و تشخيص خود و انجام مانورهاي نظامي يكجانبه در خاك اين كشور بود. 6 - تنها دليل كاهش تلفات انساني شهروندان غيرنظامي در عراق، افزايش 30 هزار نفري تعداد نظاميان آمريكايي در سال 2007 بوده است.در واقع تعداد نظاميان آمريكايي در عراق پيش از افزايش نيروها در سال 2007 نيز بالا بود و ارتش آمريكا در همان سال در مقابله با نا آرامي‌ها موفق عمل مي‌كرد. دليل عمده كاهش آمار تلفات اين بوده است كه شيعيان موفق شدند با استقرار در بغداد، اكثريت جمعيت پايتخت عراق را به دست آورند. در حال حاضر شيعيان با اكثريتي 75 تا 80 درصدي بغداد را به شهري شيعي تبديل كرده‌اند (درابتداي اشغال عراق نسبت جمعيتي شيعيان به سني‌ها در بغداد 50 به 50 بود). افزايش آمار تلفات انساني در سال‌هاي 2006 و 2007 پيامد تصفيه‌هاي فرقه‌اي و قومي بود. 7 - جان مك كين، نامزد جمهوريخواهان در انتخابات رياست‌جمهوري آمريكا، مدعي بود كه اگر نيروهاي آمريكايي عراق را ترك كنند، اين كشور بلادرنگ تحت سلطه القاعده قرار خواهد گرفت.واقعيت آن است كه تعداد‌اندكي از پيروان اسامه بن لادن در عراق حضور دارند. اگر منظور جان مك كين تندروهاي بنياد‌گرا نيز بوده باشد، آنها در واقع مورد حمايت اعراب سني قرار ندارند و از سوي هيچ گروه شيعه (60 درصد جمعيت عراق) و كردها (20 درصد جمعيت عراق) نيز حمايت نمي‌شوند. آنها مورد تنفر ايران، سوريه، تركيه و اردن قرار دارند و اين كشور‌ها هرگز اجازه تسلط تندرو‌ها بر عراق را نخواهند داد. 8 - جنگ عراق جهان را در برابر خطر تروريسم امن‌تر كرده است.در واقع عراق امروزه به يك محل مهم آموزش براي تندرو‌هايي مبدل شده است كه رد پاي آنها در بمب گذاري‌هاي مهم در مادريد، لندن و گلاسكو مشاهده مي‌شود. 9 - بوش جنگ عراق را آغاز كرد چرا كه به او درباره ظرفيت سلاح‌هاي كشتار جمعي حكومت صدام حسين، اطلاعات نادرستي داده شده بود. واقعيت اين است كه دايره تحقيقات و اطلاعات وزارت خارجه ايالات متحده نسبت به داستان‌هاي هشدار‌دهنده درباره سلاح‌هاي تخريب وسيع صدام حسين كه مبناي اقدامات بوش و ديك چني قرار گرفت، ابراز ترديد كرده بود. سازمان اطلاعات مركزي آمريكا (سيا) نيز از تاييد خبر دروغ فروش اورانيوم نيجريه به عراق در سخنراني جورج بوش امتناع كرد، موضوعي كه بوش بعد‌ها منبع آن را سازمان ضد‌اطلاعات بريتانيا (ام‌اي 6) دانست. براساس يادداشت‌هاي داونينگ استريت (دفتر نخست وزيري بريتانيا) بوش براي رسيدن به اهداف خود از سازمان‌هاي اطلاعاتي سوء استفاده مي‌كرد. بر اين اساس رئيس‌جمهور وقت آمريكا به‌دنبال تحريك عراق - به‌عنوان نمونه به اشتباه‌انداختن نظاميان عراقي براي هدف قرار دادن هواپيماهاي سازمان ملل - و يافتن بهانه‌اي براي حمله به اين كشور بود. در اين حال در حد فاصل فوريه تا مارس سال 2003 بازرسان تسليحاتي سازمان ملل 100 تا 600 سايت را كه گمان مي‌رفت محل استقرار تسليحات كشتارجمعي عراق بودند، مورد بررسي قرار دادند و به هيچ نشانه‌اي دست نيافتند. 10 - داگلاس فيث و ساير نومحافظه‌كاران حقيقتا راغب به جنگ با عراق نبودند. جالب است. شايد به اين خاطر بود كه آنها در سال 1996 در نامه‌اي به بنيامين نتانياهو (نخست وزير وقت اسرائيل) و نيز در نامه معروف خود به بيل كلينتون در سال 1998 با عنوان طرح قرن جديد آمريكا خواهان جنگ و اقدام نظامي عليه عراق شدند. نو محافظه‌كاران دروغگو‌هايي رسوا و بد نامند و با گذشت زمان به باز تعريف و در واقع روايت تاريخ از ديدگاه خود مي‌پردازند. اينك آنها از نظر خود، آميزه‌اي از گاندي و مادر‌ترزا شده‌اند و مقصر اصلي در ماجراي حمله به عراق نيز بيل كلينتون است! اما نكته مهم اين است كه مردم اينك چهره نومحافظه‌كاران را شناخته‌اند. يك دروغگو مي‌تواند در عمل كار خود را تا حدي پيش ببرد. اما يك دروغگوي بدنام اگر مي‌خواهد كه مردم به حرف‌هاي او گوش دهند و به توصيه‌هايش عمل كنند، با مشكل مواجه خواهد شد.

۰

دیدگاه تان را بنویسید

 

تازه های سایت