ایران بازنده بزرگ بازی گازی
باخت در مناقشه گازی با ترکیه و 750میلیون دلاری که از کیسه ملت ایران، تنها به دلیل مدیریت سلیقه ای در حوزه انرژی ما به خزانه ترکیه ریخته خواهد شد نشان و علامت آشکاری است تا بدانیم با ادبیات «باید و نباید» نمی توان با جهانیان سخن گفت.
واقعیت اینجاست که صرف داشتن ذخایر بزرگ گاز نمی توان به فتح مناقشات گازی دل بست، کسب و تثبیت قدرت در عرصه تجارت گاز راهبردها و تکنیک هایی را می طلبد که متاسفانه گویا مدیران نفتی ما بهره چندانی از آن نبرده اند. به گزارش«فردا» روزنامه سرمایه با اشاره به شکایت ترکیه از ایران بابت قطع صدور گاز به این کشور، و اعلام خبر شکایت ایران از ترکمنستان به همین خاطر، مسئولان وزارت نفت را متوجه یک مورد مشابه دیگر علیه کشورمان کرده و مسئولان مربوطه را بازنده بازی گازی دانسته است. رضا وثوقی در یادداشتی نوشته است: پس از آنکه شرکت بوتاش ترکیه به عنوان طرف خرید گاز از ایران به دادگاه بین المللی شکایت کرد و ایران به اتهام قطع مکرر گاز، عدم تعهد به مفاد قرارداد و نیز گرانفروشی گاز به پرداخت 750 میلیون دلار غرامت متهم شد، وکلای مجلس وزیر نفت را برای توضیح ماجرا به بهارستان فرا خواندند. گرچه از محتوای بخش مهم جزییات آن جلسه سخنی به خارج درز نکرد اما بلافاصله تلاش ایران برای اقدامی مشابه ترکیه، و دریافت غرامت از ترکمنستان برای قطع 3ماهه گاز در زمستان سرد و سخت 1386 روی خروجی اخبار رسانه ها قرار گرفت. نویسنده افزوده است: به موازات اگر نگاهی به رفتارهای مدیریتی سال های اخیر وزارت نفت داشته باشیم موارد متعددی از عدم تعهد به قراردادهای بین المللی را خواهیم دید. ایران می خواهد ترکمنستان را به خاطر سه ماه قطع گاز صادراتی اش به ایران در دادگاه های صالحه بازخواست کند در حالی که در صحنه ای دیگر وزارت نفت با تعلیق یک طرفه قرارداد صادرات گاز به شارجه بیش از سه سال است که کشورمان را در معرض باخت بزرگ در مناقشات گازی قرار داده است. اگر غرامت مطالبه شده از سوی ایران بابت قطع گاز از ترکمنستان به چند ده میلیون دلار برسد شک نداشته باشید که رقم غرامتی که ایران باید به خریدار اماراتی گاز بپردازد به دلیل سه سال و نیم تعلیق و عدم ارسال گاز سر به فلک خواهد کشید و به ارقام نجومی چند ده میلیارد دلار بالغ خواهد شد. وی ادامه داده است: اگر خدای ناکرده اماراتی ها به استناد قرارداد رسمی خود با ایران، موضوع را به داوری بین المللی ارجاع دهند و از ایران ادعای اعاده خسارت (sue )کنند آن وقت با کدام وعده و با اتکا به کدام دستمایه می توان غرور و آبروی صنعت نفت یکصدساله و سرافراز ایران را در اثر این باخت بزرگ التیام بخشید. واقعیت اینجاست که صرف داشتن ذخایر بزرگ گاز نمی توان به فتح مناقشات گازی دل بست، کسب و تثبیت قدرت در عرصه تجارت گاز راهبردها و تکنیک هایی را می طلبد که متاسفانه گویا مدیران نفتی ما بهره چندانی از آن نبرده اند. وثوقی نوشته است: باخت در مناقشه گازی با ترکیه و 750میلیون دلاری که از کیسه ملت ایران، تنها به دلیل مدیریت سلیقه ای در حوزه انرژی ما به خزانه ترکیه ریخته خواهد شد نشان و علامت آشکاری است تا بدانیم با ادبیات «باید و نباید» نمی توان با جهانیان سخن گفت. این باخت اگر مانع از وقوع باخت بزرگ در مناقشه گازی با اماراتی ها شود شاید کمی قابل تحمل به نظر رسد، گرچه مدیران کنونی و کلیدی وزارت نفت ثابت کرده اند در زدن گل به دروازه خودی استادند و بیم آن می رود در مناقشات گازی آینده، ایران تنها یک بازنده باشد.
دیدگاه تان را بنویسید