مایلی کهن حماسي يا انتحاري؟

کد خبر: 82474

یونس قربانی

مایلی کهن حماسي يا انتحاري؟

بیانیه ها و اظهارات اخیر محمد مایلی کهن در ادبیات و فرهنگ محاوره ائی جامعه ئ امروزي ما جایگاهی ندارد و احتمالا"نبايد هم جايگاهي داشته باشد.چون ايرانيان علاوه بر سابقه و تمدن متعالي از باورها و چهارچوبهاي ارزشي اخلاقي بسيار ارزشمندي كه فرهنگ ايراني و اسلامي را با هم و يكجابهمراه دارد برخوردار هستند. اما در حال حاضر بنابه دلايل گوناگوني در جامعه و شرايطي؛ زندگی میکنیم که به مصلحت اندیشی؛ بی تفاوتی ؛ یا چشم بستن و نديدن زوال حقایق و درستیها خو گرفته ائیم. مدت زمانيست هر زمان در هر مکان ؛جلوی چشمانمان با علم و آگاهیمان؛ اعمال: نادرست و غير معمولي صورت گرفت؛ رفتارها و اقدامات غير متناسب انجام شد؛حقی ناحق شد؛ ظالمی بر مظلومی ستم کرد و...؛(مانند همین؛رواج رفتارها ي غير ورزشي درحوزه ورزش مثل توهینها و اهانتهائیکه در ورزشگاهها بر عليه داوران ؛بازيكنان و مربيان صورت میگیرد ) برايمان عادی و عادت شدهاست. بي تفاوتي مزمني؛ مثل خوره در اعماق جان و فكرمان رسوخ كرده ؛ در اين زمان رفتارها و اعمالی مثل :به من مربوط نیست؛ بگذار دیگران اقدام کنند؛ هيچ كاري نميشه كرد؛كار از كار گذشته و... ؛بعنوان بهترین و مناسبترین اقدام ممکن انتخاب و در اكثر موارد بدان توصيه ميشود.. «من نظام و مملکت را دوست دارم ولی آدم نظام نیستم». جمله فوق شاید بغض خفته میلیونها ایرانی باشد. آقاي مایلی کهن یکی از امثال افرادی هست که تعداد زيادي از ویژگیهای تخصصی و تعهدی را در ورزش ما دارا ميباشد .اما سیاهی؛ ستم ؛کژی؛نادرستی واعمال و رفتارهای اشتباه در جامعه ورزش ما آنچنان گسترده و وسیع بوده و هست که ایشان برای نجات از این سیاهیها و رسیدن به روشنائیها و درستیها و... ؛ در جامعه ورزش؛ با کاری حماسی ياانتحاري؛ ميخواهد این ایده و شيوه را گوشزد کند که مصلحت اندیشی؛ دیدن و نگفتن حقایق؛ و آشکارا مقابل منکرها و زشتیها سکوت کردن ؛شايسته جامعه ما نيست. ومطمئن باشيم به اين شيوه عملكرد کردن جز شکست؛تباهی و انحراف نتیجه ائی نخواهد داشت. ما در تاريخ افراد زيادي را سراغ داريم كه كارهاي حماسي و يا انتحاري انجام داده اند. اما كارهاي اين افراد زماني ماندگار؛ جاودانه يا « حماسي » شده اند كه هدف و مقصدي؛ غير شخصي و احساسي؛ ملي و فراقومي و....؛ داشته اند. بعبارت ساده تر با عقلانيت؛ تدبير؛ معرفت و در راه تامين منافع و مصالح كل جامعه صورت گرفته و باعث تغيير و تحولات اساسي شده اند. ولي اقدامات و سخنان از روي اهداف شخصي؛منافع فردي يا مغرضانه ؛تنگ نظرانه و كوچك ؛ مثل يك جرقه؛ سريع و آني روشن وخيلي آني و سريع نيز خاموش و فنا شده اند. اميدواريم انشائ الله اقدامات و حرفهاي آقاي مايلي كهن و تمامي دلسوزان حقيقي ورزش نيز در راستاي مصالح و منافع جامعه و داراي جاودانگي باشد. بهر حال شاید مشكلات و معضلات فعلي ورزش كشور ؛ دغدغه عدهء بسیار زیادی از نیروهای ورزشی(دانشگاهیان متخصص و کار بلد؛ مربیان و پیشکسوتان صاحب تجربه و دانش؛ورزشکاران و قهرمانان توانمند در رشته های مختلف ورزشی) و كلا" افرادي باشد که دوست دارند با تمام وجود و توان خویش به اصلاح ؛ اعتلا و ارتقا ئ ورزش كشور و ميهن خود اقدام کنند. اما در شرایط و وضعیت سیاهی و نادرستی حاکم بر ورزش؛ امکان عرض اندام و ارائه توانمندیهای خویش را ندارند. برای اینکه اكثرا"افرادی در حوزه ورزش و مدیریت عالی آن در اکثر سازمانها ؛فدارسیونهاو ارگانهای ورزشی نشسته اند که اندک آشنائی ؛تخصص و تعهدي به ورزش و در ورزش ندارند. (« البته از نظر حقيقي و شخصي بسيار محترم و قابل احترام ميباشند») وزمانیکه افراد ورزشی صاحب مصدر و مدير امورات ورزشی میشوند؛ آنچنان شرایط و حاشیه هایی را آگاهانه يا نا آگاهانه فراهم میکنند که افراد ورزشی و متخصص را زمین بزنند. و بر این اندیشه نادرست خود که ورزشیها توانائی و قابلیت ندارند مهر تاءیید بزنند. ولی باید آگاه باشند که همه نیروهای ورزشی کشور؛ مملکت و نظام را دوست دارند و زعمای قوم اگر به این ضرب المثل نیاکان ما توجه و عمل نمایند که جلوی ضرر را هر وقت بگیری منفعت است. و با تغييري بنيادي در تفكر و سياست گزينش مديران ؛ افراد متخصص و متعهد واقعي و حقيقي به ورزش را؛ در اولويت انتخاب خود براي سازمانها و مديريتهاي ورزشي قرار دهند؛ میتوان به آینده وپيشرفت ورزش کشور امیدوار بود. به اميد آن روز. *عضو هیئت علمی دانشکده تربیت بدنی دانشگاه آزاد اسلامی تهران مرکز

۰

دیدگاه تان را بنویسید

 

تازه های سایت