تلاش برای استفاده از ميمون برای درمان انسان
در تحقيق اخير از 91 جنين لقاح يافته، مجموعاَ پنج بوزينه کوچک به دنيا آمدند که توان انتقال پروتئين سبز درخشان را به نسل بعد دارند.
بي.بي.سي: محققان در ژاپن با ايجاد تغييرات ژنتيکي در نوعي ميمون باعث شده اند که نه تنها اين ميمون بلکه نسل بعد از آن درخشندگي سبز رنگي داشته باشد. بي.بي.سي افزود: اگرچه به وجود آمدن اين نوع پستانداران که نوعي پروتئين نوراني در بدنشان ساخته مي شود قبلا جنبه واقعيت به خود گرفته اما اين اولين بار است که آنها مي توانند اين ويژگي را به نسل بعد از خود منتقل کنند. اين محققان اميدوارند کشف جديد بتواند به درمان بيماريهاي انسان ها مانند پارکينسون کمک کند. جزئيات مربوط به اين تغييرات ژنتيکي که به وسيله گروهي از محققان ژاپني بر روي "مارموسيت" يا نوعي بوزينه کوچک آمريکايي ايجاد شده، در نشريه علمي نيچر(طبيعت) به چاپ رسيده است. تحقيقات اين گروه، بار ديگر به پرسشهاي اخلاقي اي دامن زده است که در زمينه تغييرات عمدي در نسلهاي دوم حيوانات و قرار دادن آنها در معرض بيماري مطرح بوده است. اکنون "اريکا ساساکي" از بنياد مرکزي حيوانات آزمايشگاهي در ژاپن و همکارانش، ژني را به داخل رحم بوزينه کوچک آمريکايي وارد کرده اند. با اين کار پروتئين سبز رنگ درخشاني (فلوئورسنت) در بافتهاي بدن اين حيوان توليد شده است. اين پروتئين درخشان، ابتدا از نوعي ستاره دريايي موسوم به "آکواريا ويکتورا" گرفته شد. اين ستاره دريايي زماني که در مقابل نور آبي قرار بگيرد از خود نور سبز رنگ درخشان توليد مي کند. به تدريج استفاده از اين پروتئين، در مهندسي ژنتيک و زيست شناسي، مورد استفاده متعارف قرار گرفت و حتي به دريافت جايزه نوبل منجر شد. در تحقيق اخير از 91 جنين لقاح يافته، مجموعاَ پنج بوزينه کوچک به دنيا آمدند که توان انتقال پروتئين سبز درخشان را به نسل بعد دارند. دو بوزينه ژاپني، "کي" و "کو" نام گرفتند ( "کي کو" در زبان ژاپني به معناي فلوئورسنت است). اين گروه محقق نشان داده است که اين ويژگي به نسل بعدي اين ميمونها منتقل مي شود. آنها از اسپرم يکي از ميمونهاي درخشان نسل اول براي بارور کردن يک تخمک معمولي از اين حيوان استفاده کردند . نتيجه اين بود که نوزاد هم، زير نور ماوراء بنفش، کاملا درخشندگي خود را حفظ کرد. به گزارش بي.بي.سي، تاکنون تلاشها براي انتقال ويژگي هاي ژنتيکي ميمونها ناموفق بوده است. در سال 2001 ميلادي گروهي از محققان در مرکز تحقيقات بر روي پستانداران منطقه اورگان در آمريکا، موفق شدند نوعي بوزينه کوچک هندي موسوم به ميمون رزوس را خلق کنند که داراي ويژگي درخشندگي است. سال گذشته هم يک گروه ديگر تحقيقاتي در آتلانتاي آمريکا همين بوزينه را با بيماري مغزي موسوم به هونينگتون ايجاد کردند اما اين بيماري به سلولهاي جنسي جاندار منتقل نشد و در نتيجه انتقال آن به نسل بعد غيرممکن بود اما در روش جديد که کارهاي گذشته را تکميل مي کند ، از روشي به همراه "ويروسهاي پسگرا" استفاده شده که اين ويروسها عامل بيماريهايي مانند ايدز و سرطان خون هستند. "وکتورهاي" اين نوع ويروس، بعد از اضافه شدن به محلول شکر ، به داخل رحم ميمون تزريق شدند. (وکتورها، مولکولهاي دي ان اي هستند که براي همانند سازي قطعات دي ان اي در سلولهاي ميزبان به کار مي روند). اگرچه اين تحقيق نشان داده است که ژن تزريق شده مي تواند به نسل بعدي ميمونها برسد، "هيديکو اوکانو" از دانشگاه پزشکي کيو در ژاپن که در اين تحقيق هم نقش داشته است مي گويد ممکن است که اين نوع آزمايشها براي همه بيماريهاي انسان مناسب نباشد. او به بي بي سي گفت:" ما فقط ژن را به وسيله وکتور ويروس منتقل کرده ايم بنابراين از نظر اندازه در ژنهايي که ويروسهاي پسگرا را حمل مي کنند، محدوديت وجود دارد، با اين حال اين روش براي تحقيق بر روي بيماري پارکينسون احتمالا مناسب است". بوزينه هاي کوچک آمريکايي بيش از جانوران ديگري مانند شامپانزه به انسان شبيهند و بويژه به اين دليل که در سن پايين امکان توليد مثل دارند از اهميت بيشتري برخوردارند. بسياري از محققان معتقدند که ميمونها، بيشتر از موشها به انسان شباهت دارند و به همين دليل براي انجام آزمايشهايي درباره انسان، بهترين گزينه، ميمونها هستند. با اين حال بسياري مانند "مارک هيل" زيست شناس از استراليا معتقدند که در اين زمينه لازم است که مسايل اخلاقي در نظر گرفته شود. بر اساس اين گزارش، موشها بويژه براي انجام اين تحقيقات در زمينه بيماريهاي انسان مدلهاي خوبي هستند زيرا معمولا ژنهاي اصلاح شده از والدين به فرزندانشان منتقل مي شود اما از موشها براي انجام تحقيقات درباره بعضي از بيماريهاي انسان نمي توان استفاده کرد زيرا اثرات اين نوع بيماريها در موش کاملا با انسان متفاوت است. براي مثال، در مطالعاتي که درباره بيماري آلزايمر بر موشها انجام شده، پيشرفت چنداني حاصل نشده است زيرا مغز موشها آنقدر کوچک است که نمي توان از آن عکس واضحي تهيه کرد.
دیدگاه تان را بنویسید