خاطرات سيدآزادگان
ایسنا: به مناسبت نهمين سالگرد ارتحال سيدآزادگان و نماد و الگوي مقاومت رزمندگان اسلام در سياهچاهاي بعثيهاي جنايتكار ضدبشري و همزمان با بيستوهفتمين سالگرد آزادسازي خرمشهر قهرمان خاطره منتشر نشدهاي از حجتالاسلام والمسلمين مرحوم حاج آقا ابوترابي در دوران اسارت منتشر شد. نادر دريابان پژوهشگر دفاع مقدس كه در گفتوگو با تعدادي از اسراي دفاع مقدس در اردوگاه موصل دست به جمعآوري خاطرات حاج آقا ابوترابي زده است در اين خصوص به ايسنا گفت: همزمان با روزهاي دوم و سوم 1361 به حاج آقا ابوترابي در اردوگاه موصل خبر ميدهند كه دو اسير كرد ايراني چند روزي است كه با هم جدال لفظي و درگيري فيزيكي دارند. اسراي همبند اين دو اسير كرد با ورود به آسايشگاه بزرگ اردوگاه موصل كه در آن نماز جماعت نيز برگزار ميشد از حاج آقا ابوترابي خواستند پادرمياني كرده و اين دو اسير ايراني را آشتي دهد. مرحوم ابوترابي كه روحيهاي خاص در اين زمينه داشت نماز جماعت فردا سوم خرداد 61 را با آسايشگاه محل درگيري اين دو تن منتقل ميكند. ايشان در بين نماز در خصوص گذشت و مهرباني و الفت قلوب صبحت ميكند. در همين هنگام چند تن اسرا مراقب هستند تا در حين برگزاري نماز و سخنراني حاج آقا ابوترابي عراقيها متوجه انجام فريضه و سخنان حاج آقا نشوند. درحالي كه سخنان مرحوم ابوترابي به نيمه رسيده است يكي از اسرا با شتاب خود را به مرحوم ابوترابي ميرساند. همه در تعجب هستند. فكر ميكنند باز هم آن دو اسير ايراني با هم درگير شدهاند. او به نزد حاج آقا رفته و در گوش او چيزي ميگويد. لبخند زيبايي برچهره اين سيد جليلالقدر مينشيند. جمع اسراي آسايشگاه موصل متوجه ميشوند خبر خوشي در راه است. ابوترابي پس از تجليل از عظمت رزمندگان و امام ميگويد: خرمشهر آزاد شد. اين خبر موجي از هيجان را در رگهاي اسراي در بند ايجاد ميكند تا مرحوم ابوترابي بعد از صداي آقاي كريمي راديو ايران دومين گوينده خبر آزادي خرمشهر در اين جهان باشد. يكي از اسراي در بند در بيان اين خاطره ميگويد: بهوسيله راديويي كه داشتيم و به شدت مخفي بود به آزادي خرمشهر پي برديم تا ما اولين گروه اسرا باشيم كه همگام با شادماني ملت ايران در سوم خرداد 1361 آزادي خرمشهر را گرامي بداريم. آنها اسرايي بودند كه راه را براي آزادي خرمشهر با اسارت خود هموار كرده بودند. دريابان در خاتمه به آخرين ديدار خود با مرحوم حاج آقا ابوترابي در آخرين روزهاي حيات اين بزرگوار اشاره ميكند و ميگويد: ايشان چند روز قبل از رحلت، براي مراسم آزادسازي خرمشهر به اين ديار پاك آمده بود. در فرودگاه آبادان با او نشستي چند دقيقهاي داشتيم. لباسهايش همه ساده و ارزان قيمت بود. اين لباسها فرياد ميكرد اوج بيتفاوتي مردي كه به دنيا هيچ دلبستگي نداشت. زماني كه از خاطرات تفحص براي او ميگفتم در سررسيدش خاطراتم نقش ميبست. او منقلب شده بود و صميميت دوران سنگرها و خاكريزها و درگيريهاي تن به تن با عراقيها را ميشد در چهرهاش ديد. در پايان هر كاري كردم تا به قسمت تبرك دستان او را بوسه زنم اجازه نداد و ما را دعا كرد و گفت: توفيقي است انس با شهدا و درك مفاهيم آنان. ابوترابي رفت و چند روز بعد به لقاءالله پيوست تا ما را در نهمين سالگرد ارتحالاش همچنان تشنه صفا نگه دارد.
دیدگاه تان را بنویسید