چشممان را به روی واقعیت ها نبندیم
رسالت ملی "رسانه ملی" چند سالی است که به احسن وجه ادا نمیشود و بیش از اینکه ملی و فراقوهای باشد، قوهای و آنهم ناظر به جناح و قشر باریک و تنك از یک اردوگاه وسیع است.
عماد افروغ نماینده سابق مجلس امروز دیگر چهره ای کاملا شناخته شده است. او به گفته خود عطای پست و سمت های دولتی را به لقایش بخشیده و از قدرت کناره گیری کرده تا بتواند به راحتی به وظیفه روشنفکری خود عمل کند. تاکید ویژه او بر نقادی در این گفت و گو هم به وضوح نمایان است؛ آنجاکه می گوید: مردمسالاری دینی در صورتی میتواند بقا و استمرار داشته باشد که هم نقد و نظارتی بر اعتبار حقانیتش باشد و هم به اعتبار مقبولیتش. دغدغه و نگرانی این روزهای مدير گروه علم و دين پژوهشگاه علوم انساني و مطالعات فرهنگي سلب اعتماد عمومی است و برای این منظور پیشنهاداتی را هم ارائه می کند. او تصمیم گرفته دیگر درباره دولت و شخص رئیس آن صحبت نکند. به یک دلیل مشخص که در نزد خودش محفوظ است. افروغ که وجه تمایز مردم سالاری دینی با دموکراسی غیر دینی را دو مولفه ای بودن مشروعیت ( مقبولیت و شرعیت)در مردم سالاری دینی می داند می گوید: همانطور که دموکراسی را دیکتاتوری اکثریت و حکومت الیگارشی تهدید میکند، مردمسالاری دینی هم در شرف تهدیداتی است. مردمسالاری دینی در صورتی میتواند بقا و استمرار داشته باشد که هم نقد و نظارتی بر اعتبار حقانیتش باشد و هم به اعتبار مقبولیتش؛ نقد در مردمسالاری دینی عطف به دولایه بودنش، دو لایه است. اگر این نقد ونظارت نباشد در معرض یک دیکتاتوری دینی مطلقه منتخب است. این استاد دانشگاه در خصوص حوادث بعد از انتخابالت و پیامدهای آن، ترجیح می دهد از منظر یک جامعه شناس سیاسی به موضوع نگاه کند و می افزاید: نبايد چشم مان را به روی واقعیت ببندیم. برخی نمیخواهند متوجه اين واقعیت، يعني سلب اعتماد عمومي و افتراق فزاينده در جامعه شوند. در صورتي كه بايد اين را به عنوان يك آسیب بپذیریم و ریشهیابی کنیم که از کجا زاده شد. من نگران سلب اعتماد از صاحبان قدرت نیستيم چرا که اين امر طبیعی است. صاحب قدرتی می رود، صاحب قدرت دیگری می آید، من امروز نگران سلب اعتماد از اصل حاکمیت و اصل نظام جمهوری اسلامی هستیم، باز هم آقایان گوششان بدهکار نیست. برداشت من این است که در خصوص انتخابات حداقل در وجه نرمافزاریاش اشکال داشتیم. وجه نرمافزاری به تریبوني به نام رسانه ملی برمیگردد كه بايد یک رسالت ملی را عهدهدار شود اما این رسالت چند سالی است که به احسن وجه ادا نمیشود و بیش از اینکه ملی و فراقوهای باشد، قوهای و آنهم ناظر به جناح و قشر باریک و تنك از یک اردوگاه وسیع است. افروغ تصریح می کند: روز شنبه بعد از انتخابات من حسب همین مسموعاتی که از رسانه های مختلف داشتم خیلی احساس خطر کردم و گفتم که حتما کشور به خاطر این ذهنیت که رای اعلام شده با انتظاری که وجود داشته، سازگاری ندارد، منجر به ایجاد یک ذهنیت در جامعه می شود و اگر پاسخ مناسب به این ذهنیت داده نشود، میتواند به یک شورش شهری بیانجامد. سعی کردم با بیت رهبری معظم تماس بگیرم كه نهایتاً با آقای ایروانی که از اعضای مجمع تشخیص هستند و در بیت رهبری هم مسئولیتی دارند، تماس گرفتم و گفتم كه احساس خطر می کنم. ایشان گفتند یعنی یک شورش شهری در پیش است؟ گفتم بله، اگر می توانید اینها را منتقل کنید. وی ادامه می دهد: متأسفانه رخداد طبیعی که ناشی از یک ذهنیت ولو غلط بود را به انقلاب مخملی منتسب کردند. برخی از آقایان هم مواضعی می گیرند که آدم نمی داند این مواضع را از کجایشان در می آورند. گفتند که قطار انقلاب در هر ایستگاهی یک عده ای را پیاده می کند! آخر این چه قطاری است که در یک ایستگاه 14 میلیون از آن پیاده بشوند. برای این قطار دیگر چه می ماند؟ بعد این 14 میلیون که پیاده شوند چه کار می کنند؟ یا عده ای می گویند اینها منافق جدید هستند! می خواهید قدرت خودتان را تثبیت کنید، بکنید به مردم تهمت نزنید. گفت و گوی کامل افروغ با« فردا » که توام با پیشنهادات وی برای برون رفت از وضعیت فعلی است را در اینجا بخوانید.
دیدگاه تان را بنویسید