حسينی: تصدی‌گری را در ارشاد كاهش می‌دهم

کد خبر: 89808

من مخالف برخوردهاي سليقه‌اي هستم. اينها بايد در قالب يك آيين‌نامه و مقررات مورد توجه قرار گيرند و اگر لازم بود در دولت يا مجلس مطرح شود تا قوانين و چارچوب‌هاي مشخص و شفافي داشته باشيم، به اين شكل از برخورد سليقه‌اي نيز اجتناب شده است.

جام جم: بسياري از كارشناسان وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي را چشم اسفنديار يا به قول غربي‌ها پاشنه آشيل دولت‌ها مي‌دانند. مجموعه‌اي كه اگرچه در مقايسه با وزارتخانه‌هايي چون نفت، امور اقتصاد و دارايي، امور خارجه و... به ظاهر شايد اهميت كمتري داشته باشد، اما همواره و بويژه در طول سال‌هاي اخير بسياري از حاشيه‌هاي دولت‌ها و حساسيت‌هاي ايجاد شده در جامعه مرتبط با عملكرد اين وزارتخانه بوده است. ارتباط مستقيم با رسانه‌ها و مطبوعات، تعامل با هنرمندان، نويسندگان، شاعران، روشنفكران و متفكران در كنار وظيفه سنگين فرهنگ‌سازي و ارتقاي فرهنگ عمومي آن هم در كشوري چون ايران با تمدن و سابقه‌اي كهن در روزگار انقلاب اسلامي و هزاره سوم كه در معرض انواع تهاجم‌هاي رسانه‌اي، نرم و فرهنگي قرار گرفته‌ايم، گواه دشواري كار در چنين مجموعه‌اي است. به اين موارد مي‌توان مسووليت غيرمستقيم سازمان‌هايي چون حج و زيارت و سازمان اوقاف و امور خيريه را هم اضافه كرد تا تاكيدي ديگر باشد بر دشواري مسووليت در مجموعه وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي. دكتر محمد حسيني، به انتخاب مجموعه تصميم‌گيرنده در رياست‌جمهوري و در راس آن شخص دكتر محمود احمدي‌نژاد قرار است در دولت دهم البته پس از راي اعتماد نمايندگان مردم اين مسووليت دشوار را به عهده بگيرد؛ مسووليتي كه به اعتقاد شخص رئيس‌جمهور در دوره گذشته و دولت نهم چندان با موفقيت همراه نبوده است. حسيني معتقد است در دوره گذشته ميان نخبگان، هنرمندان و وزارت ارشاد فاصله‌اي ايجاد شده است و بايد اين فاصله هرچه سريع‌تر برداشته شود. وي همچنين مي‌گويد رئيس‌جمهور در حوزه فرهنگ معتقد به بالا بردن فعاليت‌هاي ايجابي و فضاي باز فرهنگي است كه اين موضوع قطعا در دستور كار وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي در دولت دهم قرار مي‌گيرد. توجه به برنامه توسعه پنجم، كاهش تصديگري وزارت ارشاد، تمركز زدايي از فعاليت‌هاي فرهنگي و عنايت به اصل 44 قانون اساسي و خصوصي‌سازي در راس برنامه‌هاي حسيني براي اين وزارتخانه در 4 سال آينده قرار دارد. اگر موافق باشيد گفتگو را با پرسشي در ارتباط با نحوه انتخاب شما به عنوان وزير پيشنهادي فرهنگ و ارشاد اسلامي توسط آقاي رئيس‌جمهور آغاز كنيم. بله، بفرماييد. به اعتقاد خودتان در انتخاب شما به عنوان وزير فرهنگ و ارشاد اسلامي كه يكي از حساس‌ترين وزارتخانه‌ها نيز است، چه مولفه‌هايي بيشتر نقش دارد؟ سوابق و تجربيات فرهنگي يا شناخت شما از مجموعه وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي يا ارتباط شما و شخص رئيس‌جمهور؟ ببينيد در مسووليت‌هاي اجرايي يك بخش بسيار مهم و تاثيرگذار مساله مديريت است تا فرد بتواند از عهده كارهاي اجرايي بربيايد بويژه در اين رده كه مسووليت بسيار سنگين است و اگر فرد در نظر گرفته شده سابقه مديريتي نداشته باشد، قطعا دچار مشكل خواهد شد. از طرفي در سطح وزارتخانه‌ها و مديريت‌هاي كلان كارهاي مشتركي وجود دارد مانند مباحث حقوقي، مالي، اداري، عمراني، ارتباط با مجلس، پشتيباني، بودجه، تشكيلات و... كه فرد هر چه آشنايي و تجربه‌اش بيشتر باشد، در پيش بردن امور موفق‌تر خواهد بود و اتفاقا در بسياري موارد مشكلات از همين جا ناشي مي‌شود؛ يعني گاهي مشكل اعتباري و بودجه‌اي يا نداشتن تعامل مناسب با ديگر دستگاه‌ها، فعاليت يك مدير در چنين سطحي را دچار مشكل مي‌كند. اما يك حوزه تخصصي هم در هر وزارتخانه وجود دارد كه از اهميت خاصي برخوردار است و آشنايي و اشراف بر آنها در روند كار مديريت بسيار تاثيرگذار است. به عنوان مثال ما در وزارت ارشاد حوزه مطبوعات و رسانه‌ها، كتاب، سينما و هنرهاي مختلف را داريم كه تخصصي محسوب مي‌شود. البته چون وزارتخانه بزرگي است، سازمان‌هاي وابسته ديگري مانند حج و زيارت و... نيز در مجموعه فعاليت‌هاي تخصصي آن قرار مي‌گيرند. حالا به اين موارد قدرت تصميم‌گيري، آينده‌نگري، تدبير و برنامه‌ريزي را هم اضافه كنيد. اما در پاسخ به پرسش شما و در رابطه با سوابق فرهنگي كه اشاره كرديد، بايد بگويم از همان سال 72 كه من به عنوان رايزن فرهنگي انتخاب شدم با حوزه فرهنگ ارتباط داشتم و از ديگر فعاليت‌هاي فرهنگي‌ام مي‌توان به همكاري با سازمان فرهنگ و ارتباطات، نهاد نمايندگي رهبر معظم انقلاب در دانشگاه‌ها،‌ صداوسيما كه رسانه ملي و عظيمي است و انتشارات علمي و فرهنگي سروش اشاره كرد؛ حتي نسبت به سازمان حج و زيارت نيز آشنايي دارم. از مجموعه وزارت ارشاد هم شناخت اجمالي دارم و با مديران و مسوولان ارشد آنجا آشنا هستم و در رابطه با خود آقاي رئيس‌جمهور هم از مجلس پنجم كه بنده نماينده بودم ارتباطات و همكاري داشته‌ايم و در اين دولت هم به دليل مسووليتي كه در وزارت علوم و دانشگاه داشتم، آشنايي خيلي بيشتر شده است. فكر مي‌كنم همه اين موارد دست به دست هم داده است تا مجموعه‌اي كه در رياست جمهوري تصميم گيرنده بودند و در نهايت شخص آقاي رئيس‌جمهور، بنده را به عنوان وزير پيشنهادي فرهنگ و ارشاد اسلامي معرفي كنند. البته يك عامل ديگر هم وجود دارد كه در پرسش شما وجود نداشت آن هم زمينه و پايگاه فرد در نظر گرفته شده در مجلس شوراي اسلامي است؛ اين كه چقدر آن فرد امكان راي آوردن دارد اين هم مساله بسيار مهمي است چون انتخاب رئيس‌جمهور يك مبحث است و راي اعتماد مجلس نيز مبحثي ديگر. فكر مي‌كنيد زمينه و پايگاه شما در مجلس مناسب است؟ چون من هم نماينده مجلس و هم معاون پارلماني بودم و البته در دانشگاه نيز ارتباط خوبي با مجلس داشتيم و در طول اين مدت هم خيلي بندرت سوالي از سوي مجلس در رابطه با دانشگاه پيام نور طرح شده است، فكر مي‌كنم مشكل خاصي وجود نداشته باشد. رئيس‌جمهور در سخنراني‌ها و مصاحبه‌هاي اخيرشان بارها از عملكرد حوزه فرهنگ انتقاد كرده‌اند؛ شما به عنوان وزير پيشنهادي و فراتر از آن به عنوان يك كارشناس، عملكرد دوره گذشته وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي و آقاي صفارهرندي را چگونه ارزيابي مي‌كنيد؟ به هر حال آقاي رئيس‌جمهور معتقد به تغيير در بعضي از وزارتخانه‌ها بودند كه تعدادشان هم كم نيست. به گفته خود ايشان معناي اين سخن اين نيست كه وزير قبلي كار و زحمت نكشيده است يا انسان دلسوز و متعهدي نبوده است؛ قطعا همه وزرا و مديران تمام توان و نيروي خودشان را به كار گرفته‌اند. دولت نهم نيز دولت بسيار پركاري بود. سفرهاي استاني و برنامه‌هاي متعددي كه در اين دوره 4 ساله انجام شد، نمايانگر ميزان بالاي فعاليت دولت است ولي در دوره جديد نياز به تغييراتي وجود داشت تا كارها سرعت بهتري بگيرد بويژه در وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي كه با اهالي فرهنگ و هنر در ارتباط است كار دشوارتر است بايد يك جاذبه‌اي وجود داشته باشد تا همه يا غالب اين عزيزان دلگرم باشند و بتوانند كار خودشان را به بهترين شكل انجام دهند. گلايه‌هايي هم وجود داشت و در همين فرصت كوتاه بنده ديدارها و جلساتي داشتم و نارضايتي‌هايي از بخش‌هاي مختلف وزارت ارشاد وجود داشت كه الان كار جدي ما ارزيابي و آسيب‌شناسي و شناخت كمبودها و ضعف‌هاست كه بايد در اين دوره جبران شود و ان‌شاءالله فعاليت‌هاي فرهنگي و هنري رشد چشمگيري پيدا كند. من متوجه نشدم كه از نظر شما وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي در دوره گذشته موفق بود يا خير؟ ببينيد در همه زمينه‌ها كارهاي خوبي انجام شده، اما كافي نبوده است. بهتر است بگويم پاسخگوي نياز جامعه نبوده. ما يك كشور جوان هستيم با استعدادهاي فراوان كه نه‌تنها در داخل كه در خارج از كشور هم مي‌توانيم كالاها و محصولات فرهنگي خودمان را ارائه كنيم. به اين سبب من فكر مي‌كنم تحرك و تحول جديدي لازم بود بويژه در تعامل با چهره‌هاي فرهنگي كشور كه در اين مدت احساس مي‌شود فاصله‌اي ايجاد شده و بايد اين فاصله را برطرف كرد. اصلا بناي اين دولت از بين بردن اين موانع بوده است بويژه براي قشر انديشمند، فرهيخته و متفكر جامعه كه نمي‌شود پشت درهاي بسته نشست و براي آنها تصميم گرفت. حتما بايد آنها در تصميم‌سازي‌ها مشاركت داشته باشند و ارتباط مداوم و دوسويه با آنها برقرار شود. به ايجاد فاصله و ارتباط با هنرمندان و اهل قلم اشاره كرديد. يكي از بخش‌هاي وزارت ارشاد كه گلايه زيادي از آن وجود دارد، بحث مميزي است چه در حوزه كتاب و نشر و چه در ديگر حوزه‌ها مانند سينما. در اين رابطه شما چه نظر يا طرحي داريد؟ من مخالف برخوردهاي سليقه‌اي هستم. اينها بايد در قالب يك آيين‌نامه و مقررات مورد توجه قرار گيرند و اگر لازم بود در دولت يا مجلس مطرح شود تا قوانين و چارچوب‌هاي مشخص و شفافي داشته باشيم، به اين شكل از برخورد سليقه‌اي نيز اجتناب شده است. فكر مي‌كنم در هر زمينه‌اي مانند كتاب، مطبوعات، سينما و... تا آنجا كه ميسر است آيين‌نامه و مقررات بايد وضع شود كه هنرمندان و خالقان آثار فرهنگي بتوانند براي 4 سال آينده خود برنامه‌ريزي كنند و اگر فيلمي مي‌خواهند بسازند يا مجموعه‌اي تهيه كنند، تكليفشان مشخص باشد. به نظر مي‌رسد در همين رابطه مطبوعات نيز چنين مشكلي داشته باشند. برخي معتقدند در طول سال‌هاي گذشته و هنگام برخورد با يك رسانه يا روزنامه، وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي به جاي آن كه بيشتر نقش حمايتي و پدرانه نسبت به رسانه داشته باشد با قوه قضاييه همسو بوده است. در بحث مطبوعات ما بايد نظام جامع رسانه‌اي داشته باشيم. البته الان قانون مطبوعات را داريم، اما آنچه تكليف قانون برنامه چهارم است، نظام جامع رسانه‌اي است. همين طور در بخش سينما و كتاب و ديگر موارد هم نيازمند طرح جامع هستيم مانند طرح جامع سينماي ملي يا طرح جامع هنرهاي نمايشي و... به اين شكل گلايه‌ها نيز كمتر خواهد شد چراكه خود هنرمندان و اهالي مطبوعات هم نمي‌خواهند اين عرصه رها و بي‌قانون باشد، بلكه بايد ضوابط و مقرراتي وجود داشته باشد. در رابطه با نكته‌اي كه اشاره كرديد و نقش حمايتي وزارت ارشاد بايد بگويم قطعا ارشاد بايد حامي مطبوعات، نشر، كتاب و... باشد و از سوي ديگر آنها هم بايد مسائل، ضوابط و چارچوب‌هايي را رعايت كنند. البته در زمينه مطبوعات وزارت ارشاد تصميم‌گيرنده نهايي نيست كه به تنهايي بتواند كار را سامان دهد چون در هيات نظارت، نماينده مجلس، نماينده حوزه علميه، نماينده روزنامه‌نگاران، نماينده وزارت علوم و نماينده قوه قضاييه هم وجود دارند. به بيان ديگر مي‌خواهم بگويم نماينده ارشاد تنها يك نفر از 7 نفر است، اما معتقدم اگر همان يك نفر اطلاعات خوبي داشته باشد و آماده به جلسه رود در تصميم‌گيري‌ها مي‌تواند خيلي نقش داشته باشد. اگرچه در گذشته مواردي بوده كه وزارت ارشاد نظرش چيز ديگري بوده و در نهايت چيزديگري تصويب شده است. فكر مي‌كنم با شناختي كه ما داريم و ارتباطات خوبمان هماهنگي‌هايي انجام دهيم كه كارها بهتر انجام شود و پيش برود. شما در صحبت‌هاي قبلي خودتان درباره برنامه‌هايتان اشاره به برنامه توسعه پنجم داشتيد، برنامه‌اي كه هنوز البته نهايي نشده است و سرفصل‌هايي چون توجه به مهندسي فرهنگي و چشم‌انداز 20 ساله و پيوست فرهنگي را دربر دارد. در اين ارتباط كمي بيشتر توضيح دهيد. هر برنامه‌اي كه نوشته مي‌شود بايد با نگاه به اسناد بالا دستي باشد. نمي‌شود قانون اساسي يا سند چشم‌انداز را ناديده بگيريم و برنامه ارائه كنيم يا حتي خود قانون اهداف و وظايف وزارت ارشاد اگرچه در دهه 60 نوشته شده، اما برنامه خوبي است و مي‌توانيم به نوعي آن را تحقق بخشيم. از سوي ديگر ما قانون برنامه چهارم را داريم كه در پايان آن قرار گرفته‌ايم و بخشي از آن نيز هنوز اجرايي نشده است. از طرفي قانون برنامه توسعه پنجم هم‌ اكنون احكامش در دولت نهايي شده، ولي بايد در مجلس هم تصويب شود. چون در مورد قانون برنامه پنجم كار خوب كارشناسي صورت گرفته است و همه آرا وانديشه‌ها در آن لحاظ شده، ما اين قانون را بيشتر مبناي كار خودمان قرار داديم. مصاديقي را در اين ارتباط بيان كنيد؟ به عنوان مثال در قانون برنامه چهارم آمده بود كه همه دستگاه‌ها مي‌توانند 5/0 درصد اعتبارات خودشان را براي كارهاي فرهنگي هزينه كنند، خب حالا پيشنهاد اين است كه مي‌تواند تبديل به الزام شود. خب اين خودش يك حمايت بزرگ از فعاليت‌هاي فرهنگي و هنري است و باعث مي‌شود ارشاد تصديگري نكند درست مانند پژوهش كه الان همه شركت‌ها و نهاد‌ها بخشي را به پژوهش اختصاص داده‌اند يا طرح پيوست فرهنگي كه شما هم اشاره كرديد از همين دست برنامه‌هاست كه ارشاد مي‌تواند با همه دستگاه‌ها همكاري كند تا براي تمام طرح هايشان پيوست فرهنگي متناسب طراحي شود و بعد هم نظارت و مراقبت از سوي ارشاد ادامه يابد يا مهندسي فرهنگي كه به عهده شوراي عالي انقلاب فرهنگي است و اميدوارم هر چه زودتر به نتيجه و سرانجام برسد. در همين ارتباط ما به طور فعال در بحث‌ها و كارگروه‌هايي كه زير مجموعه شوراي عالي انقلاب فرهنگي است حضور خواهيم داشت تا هرچه سريع‌تر به نتيجه برسد، چرا كه به طور كامل مباحث فرهنگي را مشخص مي‌كند. در واقع به طور كامل مهندسي شده است و حتي بخش خصوصي را هم بايد فعال كرد. شايد برخي فكر كنند فرهنگ در مقايسه با ديگر فعاليت‌هاي بازرگاني و اقتصادي و خدماتي چندان درآمدزا نباشد، اما به اعتقاد من مي‌توان با برنامه‌ريزي درست‌كاري كرد تا اقتصادي شود و هم سرمايه طرف برگردد و هم درآمدزايي كند. به نكته خوبي اشاره كرديد، يعني خصوصي‌سازي و كاهش تصديگري. اتفاقا يكي از آسيب‌هاي وزارت ارشاد اين است كه به جاي ارائه راهبردهاي كلان فرهنگي و راهنما و راهبر در حوزه فرهنگ، تبديل به يك موتور برگزاري جشنواره و جايزه‌هاي فرهنگي هنري شده است. ببينيد در اصل 44 قانون اساسي چند مورد يعني بهداشت، آموزش و فرهنگ استثنا شده‌اند و شايد الزامي نباشد كه در آنها خصوصي‌سازي صورت گيرد، ولي به نظر من در بحث فرهنگ و آموزش هم راه‌هايي وجود دارد كه تصديگري دولت كاهش پيدا كند. در برنامه‌اي كه به مجلس ارائه كرديم دقيقا اين عنوان ذكر شده است: اهتمام به اصل 44 قانون اساسي براي واگذاري بخش‌هاي قابل واگذاري در حوزه فرهنگ و هنر با در نظر گرفتن اولويت‌ها. قصد داريم اين موضوع را به صورت جدي دنبال كنيم. فكر مي‌كنم اگر تصديگري‌ها كم شود به طور طبيعي سياستگذاري‌ها و نظارت بالاتر مي‌رود و اين به نفع كشور است، چون تا به امروز بخش خصوصي نشان داده معمولا با هزينه كمتري كارها را مي‌تواند انجام دهد و الان يكي از آسيب‌هايي كه در وزارت ارشاد وجود دارد اين است كه ساختارش با ماموريت‌هايش متناسب نيست يا نيروي انساني متناسب با اهدافش ندارد. يكي ديگر از مهم‌ترين فعاليت‌هاي وزارت ارشاد تاثير بر فرهنگ عمومي و گسترش آن در سراسر ايران و نه‌تنها تهران است. به نظر مي‌رسد اين تمركززدايي و وجود امكانات فرهنگي و برپايي جشنواره‌ها و رخدادهاي فرهنگي هنري در خارج از پايتخت بسيار كمرنگ است. براي اين موضوع چه راهكاري داريد؟ بله، دقيقا همين‌طور است. در همين چند روز گذشته كه ما با نمايندگان محترم مجلس شوراي اسلامي گفتگو كرديم بسياري از آنها تاكيد داشتند در حوزه انتخابيه و شهر آنها نه سينماي فعالي وجود دارد نه برنامه فرهنگي خاصي برگزار مي‌شود، نه مجتمع فرهنگي وجود دارد. خب اين اصلا زيبنده نيست. بايد حتما فعاليت‌ها فراگير باشد ما اگر بحث عدالت را داريم و توزيع مناسب خدمات در كشور را جستجو مي‌كنيم بايد اين رويكرد را تغيير دهيم و بسياري از فعاليت‌هايي را كه امروز ما در تهران برگزار مي‌كنيم به شهرهاي كوچك و بزرگ انتقال پيدا كند، چرا كه همين برگزاري رويدادهاي فرهنگي يك شور و هيجان و نشاطي را در آن شهر ايجاد مي‌كند و البته اين حركت را دولت نهم بخوبي آغاز كرده است. همين كه جلسات هيات دولت را در استان‌ها برگزار كردند حركتي در همين راستا و بسيار مثبت بود. اين روزها در برخي محافل وقتي صحبت از كابينه مي‌شود، برخي عنوان مي‌كنند آقاي رئيس‌جمهور به دنبال وزيري است كه ايده‌ها و نظراتش را به طور دقيق پياده و اجرا كند. مي‌خواهم از شما بپرسم تا چه اندازه با رئيس‌جمهور صحبت كرده‌ايد و ديدگاه‌هاي فرهنگي ايشان مورد قبول شماست؟ طبيعي است پيش از آن كه فردي به عنوان وزير معرفي شود جلساتي مشترك با حضور او و رئيس‌جمهور برگزار شود و مباحثي نيز طرح مي‌شود؛ البته حوزه فرهنگ در مقايسه با ديگر حوزه‌ها جنس متفاوتي دارد و نيازمند جلسات فراوان و ظرافت‌هاي خاص خودش است. از طرفي اين موضوع هم كه رئيس‌جمهور و تيمي كه مي‌خواهند با هم كار كنند بايد يك انسجام فكري و همگرايي با هم داشته باشند نيز طبيعي است، چراكه حجم مسووليت و فعاليت‌ها آنقدر فراوان است كه فرصت بحث‌هاي تئوريك و اختلاف‌هاي مبنايي ديگر وجود ندارد و تجربه نشان داده هرگاه افراد نامتجانس كنار هم قرار گرفته‌اند براي كشور مشكل ساز شده‌اند. البته برخي اين موضوع را به عنوان سوژه و بهانه قرار داده‌اند كه دولت به دنبال آدم‌هاي خاصي است. در حالي كه يادم است در همان دوران دوم خرداد، گاهي اين انتقاد به دولت اصلاحات مي‌شد كه شما چرا همه مديراني كه با تفكر شما مخالف هستند كنار گذاشته‌ايد. آنها هم پاسخ مي‌دادند دولت يك شركت سهامي نيست كه از جاهاي مختلف افرادي بيايند و در آن حضور داشته باشند. حالا چطور در گذشته اين مسائل اشكالي نداشت، اما امروز اين مسائل طرح مي‌شود و مورد انتقاد قرار مي‌گيرد. فكر مي‌كنم كه اين موضوع نه‌تنها در دولت كه در وزارتخانه‌ها هم حداقل بايد آن حلقه اول درك متقابل و تفاهم كلي و شناخت را از هم داشته باشند. با اين حساب شما با تمام انتقادهايي كه آقاي رئيس‌جمهور در ارتباط با وزارت فرهنگ مطرح كردند آشنا هستيد و موافق و هماهنگ و مشكل خاصي وجود نخواهد داشت؟ بر اساس ديدگاه آقاي رئيس‌جمهور ما بايد فعاليت‌هاي ايجابي را افزايش دهيم و به گونه‌اي عمل كنيم كه فرهنگ و هنر ما باعث نشاط و شادابي بشود، چراكه جامعه ما جامعه‌اي جوان است. نكته ديگر كه در نظر آقاي دكتر احمدي‌نژاد در ارتباط با فرهنگ وجود دارد اين است كه فرهنگ بتواند طيف وسيعي را در بر بگيرد، لذا نگاه ايشان به فرهنگ يك نگاه باز است و اصلا بسته و انسدادي نيست و فكر مي‌كنم نقطه اميدي است براي همه هنرمندان ما كه وارد عرصه شوند و مورد حمايت قرار گيرند. به عنوان پرسش آخر، چه پيش‌بيني‌اي از سخنراني و نظر نمايندگان مخالف و موافق داريد؟ خوشبختانه تاكنون كه در كميسيون‌هاي مختلف مجلس حضور پيدا كردم نگاه‌ها مثبت بوده است البته اوايل مباحثي را مطرح مي‌كردند كه بنده از وزارت علوم به ارشاد آمده‌ام، اما پس از شرح سابقه و ارائه برنامه تا حدودي ابهام‌ها برطرف شد. نكته ديگري كه نمايندگان تاكيد داشتند تعامل و ارتباط با اهالي فرهنگ و هنر بود. فكر مي‌كنم با شناختي كه نمايندگان محترم از قبل داشتند و لطفي كه دارند قاعدتا نبايد مشكل خاصي در مجلس وجود داشته باشد، ولي بايد صبر كنيم تا ببينيم هر تصميمي كه نمايندگان محترم بگيرند من تابع آن تصميم خواهم بود. سوابق علمي و مديريتي دكتر محمد حسيني حسيني گزينه پيشنهادي وزارت ارشاد متولد 1340 در شهر رفسنجان است. آخرين مسووليت حسيني رياست دانشگاه پيام نور و قائم‌مقامي وزارت علوم و تحقيقات و فناوري بوده است. حسيني پيش از اين نمايندگي مجلس شوراي اسلامي را در دوره پنجم، رايزني فرهنگي جمهوري اسلامي ايران در كشور كنيا و فعاليت‌هاي مديريتي در صداوسيما را در كارنامه مديريتي و اجرايي خود دارد. نهاد نمايندگي رهبر معظم انقلاب در دانشگاه‌ها، سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامي، جهاد سازندگي و سپاه پاسداران، سازمان حج و زيارت، عضو شوراي سياستگذاري خبرگزاري مهر، دبير كل كانون دانشگاهيان ايران اسلامي و... از ديگر مسووليت‌هاي اجرايي حسيني بوده است. در ارتباط با سوابق علمي و تحصيلي او نيز بايد گفت ابتدا در رشته مهندسي معدن تا زمان انقلاب فرهنگي به تحصيل مي‌پردازد. سپس مدرك كارشناسي ارشد پيوسته معارف اسلامي و تبليغ را از دانشگاه امام صادق(ع) دريافت مي‌كند و در سال 73 هم دوره دكتري او در رشته فقه و مباني حقوق اسلامي در دانشگاه تهران به پايان مي‌رسد. حسيني در حالي به عنوان وزير پيشنهادي فرهنگ و ارشاد اسلا‌مي به مجلس معرفي شده است كه به اعتقاد برخي از نمايندگان ، انتقال او از وزارت علوم به وزارت ارشاد جاي تامل و بررسي دارد. از سوي ديگر برخي نمايندگان هم برنامههايي كه حسيني در زمينه فرهنگ و هنر ارائه كرده است را جامع و كامل مي دانند و همچنين سوابق فرهنگي او را مورد استناد قرار ميدهند. در اين ميان معتقد است با توجه به حضورش در مجلس شوراي اسلا‌مي در دوره‌هاي گذشته و ارتباطي كه همواره با مجلس داشته است قاعدتا نبايد مشكل خاصي در اين زمينه وجود داشته باشد اگرچه تاكيد مي كند تابع تصميم نمايندگان مردم در مجلس شوراي اسلا‌مي خواهد بود.

۰

دیدگاه تان را بنویسید

 

تازه های سایت