برانداز كيست؟

کد خبر: 91795

وبلاگ احسان تقدسی

1- در ریشه یابی خشونت پس از انتخابات بیش از همه باید به جریانی که خشونت را برگزید پرداخت تا با جریان شناسی این جریان بتوان از وقوع فجایعی نظیر کهریزک جلوگیری کرد. اهمیت این جریان و میزان نفوذ و علی القاعده تاثیرگذاری این جریان تا آنجاست که سیدمحمد خاتمی در دیدار اخیر خود با شورای هماهنگی اصلاح طلبان دو ویژگی آنان را بی اعتقادی به انقلاب یا پشیمان از انقلاب دانسته است. اگر چه به گفته خاتمی این جریان در ظاهر خود را هم انقلابی معرفی می کند. 2- جالب اینجاست که محمود احمدی نژاد هم بر خلاف گذشته با احتیاط بیشتری با عملکرد جریان مذکور برخورد کرده و دیگر همفکرانش هم این طیف را انقلابی یا «مردم» نمی خوانند. احمدی نژاد در سخنان پیش از نمازجمعه تهران اگر چه بر برخورد جدی با آنچه عوامل اصلی ماجرا خواند(لابد آنگونه که از تیترهای رسانه های اصولگرا پیداست مراد میرحسین موسوی است)، اما در عین حال در سخنان بی سابقه ای عوامل اجرای خشونت با بازداشت شدگان حوادث پس از انتخابات خرداد (آن هم در بازداشت گاه ها) را وابستگان به جریان برانداز نظام معرفی کرد. وی از شواهد و قرائنی در این باب سخن گفت که هنوز لااقل برای توده مردم مدارک ادعایی و نیز سناریوی دشمن در این باب منتشر نشده است. 3- محسن رضایی یکی از کاندیداهای جریان اصولگرا در انتخابات ریاست جمهوری سخن از دست های مرموزی در پشت دو عامل فوق یعنی روحیه تکروی و محیط احساسی سیاست بر زبان می راند که به گفته وی خواهان تعامل و تفاهم فعالان سیاسی و دولتمردان ایران نیست. مثلاً پس از ملاقات کمیته مجلس با آقای کروبی کسی با این کمیته تماس گرفته که چرا با ایشان ملاقات کرده اند؟ محسن رضایی می افزاید: «یا در ماه گذشته بارها موقعیت هایی فراهم شده که آقایان میرحسین موسوی، هاشمی رفسنجانی یا کروبی با رهبری یا نهادهای حکومتی وارد تعامل و گفت وگوی موثر بشوند ولی درست در دقایق آخر این تعاملات به هم خورده است. یا از سوی نهادهای حکومتی یا از سوی اطرافیان فعالان سیاسی اخبار و تحلیل هایی به آنها می دادند که از شکل گیری این تعامل جلوگیری می شد. نمونه آن تعامل بین میرحسین موسوی و شورای نگهبان است که در آخرین لحظات به هم خورد و مسیر قانونی برای رسیدگی به شکایات و اعتراضات طی نشد و اعتراضات خیابانی باقی ماند.» 4- حال سوال اینجاست که حوزه نفوذ جریان برانداز کجاست؟ چه ابزار و امکاناتی در اختیار دارد؟ نوک پیکان حملات این جریان به کدام سو است؟ آیا جریانی که اصرار بر آمریکایی و اسرائیلی معرفی کردن رقیب خود دارد را می توان در زمره جریانی دانست که می کوشد اختلاف خانوادگی را تبدیل به گرهی بازنشدنی کند؟ 5- آنگونه که ذکر شد این جریان برانداز و مرموز، نه در قالب دشمنان نام و نشان دار انقلاب- که اگر اینگونه بود مجالی برای این اعمال نمی یافتند- که از قضا در لباس دوستان انقلاب وارد عرصه شده اند. جریانی که کوشیده تا با ابزار اتهام- آن هم در جایی که امکانات دفاع موثر برای متهم وجود ندارد- بخشی از جریان وفادار به انقلاب و نظام و آرمان های امام را - لااقل در نگاه بخشی از مردم- از نظام جدا شده اعلام کند. جریانی که می کوشد با طرح اتهاماتی نظیر وابستگی به آمریکا، بهره برداری از بیت المال و... آن هم در بالاترین سطوح افراد را متهم کند و طیف مقابل را به پاسخی احساسی وادار کند، آیا این جریان را می توان دوستدار انقلاب و نظام دانست؟ 6- جریان افراطی هزینه های زیادی را برای نظام در این دو ماه ایجاد کرده است. تلاش برای القا و نهادینه کردن جدایی بخش هایی از نظام، بدرفتاری با برخی زندانیان به خصوص در کهریزک بخشی از پروژه اجرا شده توسط آنان است. به تجربه می توان حدس زد این جریان خواهد کوشید هزینه های دیگری را هم بر نظام تحمیل کند. تنها با تدبیر و دور اندیشی است که می توان جلوی این هزینه ها را گرفت.

۰

دیدگاه تان را بنویسید

 

تازه های سایت